ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ Οἱ Πομάχκοι μιλοῦν Ἑλληνικὰ Ὃ δάσκαλος Πέτρος Θεοχαρίδης, στὸν ὁποῖο ἀξίξουν πολλὰ συγχαρη τήρια, συνέγραψε τετράτομο «Λεξικό τῆς Πομακικῆς, Γ λώσσας», ἕνα ἔργο ποὺ ἀπουσίαξε ἐξαιτίας τῆς ἀδιαφορίας τοῦ ἐλλαδικοῦ χράτους. Ὁ συγγραφέας πέραν τῶν ἄλλων ἀποδεικνύει περίτρανα, ὅτι ἡ Πομακικὴ γλῶσσα εἶναι ἑλληνικώτατη κι ὅτι τὰ λίγα ξενικά τής στοιχεῖα ἀποτελοῦν φυσιολογικὲς ἐπιδράσεις ἆ ἀπὸ τοὺς Σλαθοδουλγάρους χαὶ Τούρκους. Ὁ Π. Θεοχαρίδης ἆ ἀναγνώρισε χωρίς κόπο, ὅτι πίσω ἀπ’ τὴν πομακική «ἀντικίγια» κρύόεται ἡ ἡ ἀδικία, πίσω ἀπ’ τὴν «πλάκα» ἡ ἀκτινογραφία, πίσω ἀπ’ τήν «ρακί- γιε» τὸ ἀλκοόλ (οακή ) καὶ πίσω ἀπ ̓ τό «φιτίλι» τὸ κίνητρο, ἁπλᾶ δείγματα, ποὺ κατὰ τὸν συγγραφέα ἀποτελοῦν «σταγόνες στὸν ὠκεανό» τῶν ἑλληνικῶν λέξεων. Ὃ «Δαυλός» ἐδῶ καὶ πολλὰ ἔτη εἶχε ὑποστηρίξει τὴν ἑλληνικότητα τῶν Πομάκων- Θρακῶν, τῶν ̓Α-Πομάχων στρατιωτῶν τοῦ Μ. ̓ ̓ Αλεξάνδρου, οἱ ὁποῖοι λόγῳ τοῦ ἠρωισμοῦ καὶ τῆς τιμιότητός τους ἀποτελοῦσαν «τὸ δεξὶ χέρι». τοῦ δασιλέως. Οἱ Α-Πομμάχοι αὐτοὶ καὶ ἐπὶ τὸ λαϊκώτερον Πομάκοι - ̓Αγριᾶνες τὸ γένος-- μετὰ τὴν λήξη τῆς πολιτιστικῆς στρατείας ἔλαδαν τά «διπλώματα ἀνθρώπου» ἀπ’ τὸν Αλέξανδρο καὶ ἐπέστρεψαν στὴν πατρίδα τους, προκειμένου νὰ συνεχίσουν τὸν ἡρωϊκὸ καὶ ἔντιμο δίο τους. Τὸ“ Ελλαδικὸ κράτος μεταχειρίσθη κε τοὺςΑ- "Πομάκους -ὅπως ἄλλωστε χι ὅλους τοὺς Ἓλληνες- μὲ τὸν χειρότερο τρόπο, μ ̓ἀποτέλεσμα οἱ Τοῦρκοι νὰ τοὺς χρησιμοποιοῦν ὡς μειονότητά τους, κάτι ποὺ πολὺ πικραίνει τοὺς εὐγενικοὺς αὐτοὺς ἀνθρώπους. Δὲν ξέρουμε κατὰ πόσον ἐπέδρασε τὸ ἐμπεριστατωμένο ἀλλὰ καὶ σκληρὸ δημοσίευμά μας ἐκεῖνο («Δαυλός», τ. 114, Ιούνιος 1991): σημασία ἔχει ὅτι πολλοὶ ἐνημερώθηκαν καὶ εὐαισθητοποιήθηκαν, πρᾶγμα ποὺ σημαίνει ὅτι ἡ κατάσταση τῶν Πομάκων θὰ ἀλλάξει ὁσονούπω ἐπὶ τὸ καλύτερον. “Ἢ ἐργασία αὐτὴ τοῦ Π. Θεοχαρίδη ἄς ἀποτελέση τὸ πρῶτο δῆμα. Π.Σ. «Ἐν Χριστῷ» Ὀλυμπιακοὶ ̓Αγῶνες... ο μητροπολίτης Πέτρας (4ασιθίου) Νεκτάριος ἀρνήθηκε νὰ παραστεῖ στὴν τελετὴ τῆς ̓Ολυμπιακῆς Φλόγας, ποὺ πραγματοποιήθηκε στὴν πόλη τοῦ "Αγίου Νικολάου Κρήτης. Ἡ τοπικὴ ἐφημερίδα « Α νατολή» (20- 21/4/96) ζήτησε νὰ μάθει ἀπ’ τὸν ἐν λόγω μητροπολίτη τοὺς λόγους τῆς ἄρνησης. Καὶ ἐκεῖνος διευκρίνισε, ὅτι «δὲν ̓μπορεῖ νὰ παρίσταται σὲ ἐκδηλώσεις ποὺ ἔχουν σγέση μὲ εἰδωλολατρικὲς θεότητες καὶ παγανιστικὲς τελετές»! φρόντισε ὅμως νὰ τονίσει, ὅτι «δὲν εἶναι ἐναντίον τοῦ ̓Ολυμπισμοῦ καὶ τῶν ̓Ολυμπιακῶν Αγώνων, ἀλλὰ πιστεύει, ὅτι, γιὰ νὰ ἀπαλλαγεῖ τὸ ̓Ολυμπιακὸ ἰδεῶδες ἀπὸ τὰ νοσηρὰ φαινόμενα τοῦ ἐκφυλισμοῦ, τὰ ὁποῖα ἀμαυρώνουν τὰ τελευταῖα χρόνια τὸν θεσμό, πρέπει νὰ συνδυαστεῖ μὲ τὸ οἰκουμενικὸ χριστιανικὸ πνεῦμα τῆς ἐν Χριστῶ ἄθλησης τοῦ πνεύματος, τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος τοῦ ἀνθρώπου». Εὐτυχῶς ποὺ καὶ σήμερα οἱ ἐκκλησιαστιχοί μας ταγοὶ νοιάζονται γιὰ τὸν ̓Ολυμπισμὸ καὶ ἐμποδίζουν τὸν ἐκφυλισμό του, ὅπως παλιότερα, ὅταν τὸ 394 μ.Χ. ὁ «Μέγας» "Αγιος Θεοδόσιος, γιὰ νὰ προφυλάξει τοὺς) Ολυμπιακοὺς ἀγῶνες ἀπ ̓ τὸν «ἐκφυλισμό», τοὺς κατάργησε... προσωρινά. Καὶ προτείνουν... προσωρινὰ τὴν ἐν Χριστῶ... ἄθληση. Μ’ ἄλλα λόγια ὑποταγὴ στὸ δόγμα (πνευματικὴ ἄθληση) καὶ δασανισμὸς τοῦ σώματος (σωματικἠ ἄθληση). “Ὅλα τοῦτα τὰ παρά-λογα μοῦ ἔφεραν στὸ νοῦ τὸ δίστιχο ἑνὸς ζῶντος καὶ δρῶντος ποιητῆ: «(Ἢ ἀγάπη γιὰ ζωὴ ἔγινε ἁμαρτία, ἡ ἀγάπη γιὰ τὴ ρώμη ἔγινε ντροπή...» Π.Λ.Κ. Ἐναντίον ποίου στρέφεται; Τ ̓ ἀηδόνια ξανασμίγουν καὶ πάλι σ ̓ ἕνα μεγάλο καὶ περιπαθὲς ἐρωτικὸ ἀγκάλιασμα, ποὺ ἐπισφραγίζεται μὲ μιὰ μυστικὴ στρατιωτικὴ συμφωνία! Τί μυστική; ̓Επτασφράγιστη... Τί εἶναι αὐτὸ ποὺ συμφώνησαν "Αγκυρα καὶ Τέλ ̓Αδί6 ἐν κρυπτῷ καὶ ἐρήμην (ἐδῶ γελᾶνε μέχρι δακρύων) τῆς Ὑπερδύναμης καὶ τῆς Εὐρωπαϊκῆς "Ἔνωσης, καθὼς καὶ τῶν λοιπῶν διεθνῶν ὀργανισμῶν; Σπάω, ποὺ λέτε, τὸ κεφάλι μου νὰ δρῶ, τί θὰ μποροῦσαν νὰ συμφωνήσουν οἱ δυὸ αὐτοὶ φιλέλληνες συμθαλλόμενοι ἔτσι στὰ κρυφά. Οἱ ἐφημερίδες δέόδαια τὸ ἔγραψαν καθαρά: Πρόκειται γιὰ στρατιωτικὴ συμφωνία. Καὶ μένω μὲ τὴν ἀπορία, ποὺ μοῦ τρώει τὰ σωθικά: ̓Εναντίον τίνος στρέφεται ἡ συμμα-