ς ’ - ’ Οι 4δ μειονότητες τῆς Τουρκίας Ὃ 20ὸς αἰῶνας ἔχει χαρακτηρισθεῖ ἀπὸ τοὺς διεθνολόγους, ἰδιαίτερα δὲ ἀπὸ τοὺς ἀσχολουμένους μὲ τὸ Διεθνὲς Δίκαιο, ὡς ὁ Αἰώνας τῶν Ἐθνοτήτων. Ὑπ ́ αὐτὸ τὸ πρῖσμα ὁ ἐπερχόμενος 21ος αἰῶνας θὰ ἔπρεπε ἴσως νὰ ὀνομασθῆ Αἰώνας τῶν Μειονοτήτων. Αὐτὸ τὸ χαρακτηριστικὸ τὸ θλέπουμε νὰ ἀναδεικνύεται ἰδία μετὰ τὴν πτώση τοῦ λεγόμενου ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ, μὲ ὅ,τι αὐτὴ συνεπάγεται στὶς χῶρες τῆς πρώην Σοθιετικῆς Ἑνώσεως, ὅπου οὗ καταπιεσμένες ἐθνότητες ξεσηκώθηκαν καὶ μειονότητες πληθυσμιακές ζητοῦν αὐτονομία, ἀναγνώριση τῆς ἐθνικῆς τους ταυτότητας, τῆς γχώσσας τους καὶ τῶν ἰδιαιτεροτήτων τους, ἀκόμη δὲ σὲ πολλὲς περιπτώσεις αὐτονομία, ὅπως οἱ Ἕλληνες τῆς Γεωργίας καὶ τῆς Οὐκρανίας, ἢ ἀνεξαρτησία, ὅπως οἱ Τάταροι τῆς Κριμαίας καὶ οἱ Τσετσένοι τοῦ Καυχάσου. Αν ὅμως τοῦτο συμθαίνει στὶς χῶρες τῆς πρώην Σοδιετικῆς “Ενώσεως, τὸ ζήτη μα τοῦτο παρουσιάζεται περισσότερο ὀξὺ στὰ Βαλκάνια καὶ στὶς δύο ὁ ἀχτὲς τοῦ Αἰγαίου, ποὺ ἀπὸ τὴν αὐγὴ ἀκόμη τῆς ἱστορίας είχαν ἑνιαῖο καὶ ἰδιαίτερο πολιτισμό. Καὶ ἂν στὴν Ἑλλάδα ἡ χαταστροφὴ τοῦ 1922 ἔφερε μὲν 1.500.000 “Ἕλληνες Μικρασιάτες πρόσφυγες χριστιανοὺς ὀρθοδόξους, μὲ ἀντίστοιχη ἔξοδο 400.000 περίπου μουσουλμάνων, ὄχι ἀναγχαίως ὅλων Τουρχογενῶν (π.χ. οἱ Βαλαάδες τῆς Ἠπείρου χαὶ τῆς Μακεδονίας χαὶ οἱ Τουρκοκρητικοὶ δὲν ἡἦσαν καὶ δὲν εἶναι Τοῦρχοι ἀλλὰ ἐξισλαμισμένοι Ἕλληνες), εἰχε ὅμως καὶ εὐεργετικό, θὰ μποροῦσε νὰ πῆ χανείς, ἀποτέλεσμα, διότι ὁ Ἑλλαδιχὸς πληθυσμὸς ἐμφανίζεται ὁ ὁμοιογενής, ἀφοῦ τὸ 9890 τούτου εἶναι Ἕλληνες, ποὺ μιλοῦν τὴν Ἑλληνικὴ γλώσσα καὶ ἔχουν ὡς θρησκεία τὸν Χριστιανισμὸ τῆς ̓Ανατολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Στὴν Τουρχία ἡ ἀνταλλαγὴ αὐτὴ τῶν πληθυσμῶν ἐπέτεινε ἀκόμη πιὸ πολὺ τὸ ὑπάρχον πρόθλημα τῶν μειονοτήτων, ἀφοῦ στὶς ἤδη ὑπάρχουσες μεγάλες χαὶ μικρὲς πληθυσμιακὲς μονάδες, προσετέθησαν καὶ ἄλλες. Καὶ ἐνῶ στὴν Ελλάδα οἱ ἐλάχιστες { ὑπάρχουσες ἐθνικὲς μειονότητες (ἡ Μουσουλμανική, ἢ Ἴουδαϊκή, ἡ ̓Αρμενικὴ) ἔ ἔτυχαν γενικῶς ἀψόγου μεταχειρίσεως καὶ ἔτυχε ἀπολύτου σεθασμοῦ ἡ ἡ ἐθνική, γλωσσιχὴ καὶ θρησκευτικὴ ἰδιαιτερότητά τους, μὲ ἀποτέλεσμα οἱ μειονότητες αὐτές, μὲ προεξάρχουσα τὴν Μουσουλμανική, νὰ προοδεύουν ὁ ἀκόμη χαὶ νὰ αὐξάνονται πληθυσμιακὰ (ἡ Μουσουλμανικὴ ἀπὸ 70.000 τὸ 1922 ἔχει ξεπεράσει σήμερα τὶς 150. 000)! μὲ 400 μουσουλμανικὰ σχολεῖα, τζαμιὰ τῶν ὁποίων ὁ ἀριθμὸς αὐξάνεται ὁ όση μέραι, ἐφημερίδες στὴν Τουρκική χ.λπ., ἡ ̓Οθωμανιχὴ Τουρχία, ἰδίως ἀπὸ τὰ μέσα τοῦ περασμένου αἰῶνος, ἡ Τουρχία τῶν Νεοτούρκων ἀπὸ τὸ 1908 καὶ ἡ Τουρκία τοῦ Κεμὰλ ̓Ατατοὺρκ ἀπὸ τὸ 1922, ἀκολούθησαν μὲ ἀπόλυτο σεδασμὸ τὸ δόγμα «ἕνα ἔθνος, μία γλῶσσα, μία πατρίδα». ̓Απὸ τὰ παραδείγματα ὑλοποιήσεως τοῦ δόγματος αὐτοῦ εἴχαμε στὶς ἑξῆς χρονιχὲς στιγμὲς σύμφωνα μὲ τὰ ἀναγραφόμενα στὸ θιθλἰο τοῦ Γενικοῦ Προξένου. τῶν Η.Π.Α. στὴν ̓Εγγὺς ̓Ανατολὴ Τζώρτζ Χόρτον, ποὺ φέρει τὸν τίτλο «Η Κατάρα τῆς) Ασίας» τὰ ἀκόλουθα γεγονότα: 5 Τὸ 1822 ἐσφάγησαν στὴν Χίο Ἕλληνες 50.000. 5 Τὸ 1826 ἐσφάγησαν στὸ Μεσολόγγι Ἕλληνες 8.750. 5 Τὸ 1826 ἐσφάγησαν στὴν Κωνσταντινούπολι Γεννίτσαροι 25.000. 5 Τὸ 1850 ἐσφάγησαν στὴν Μοσσούλη ̓Ασσύριοι 10.000. » Τὸ 1660 ἐσφάγησαν στὸν Λίόανο Χριστιανοὶ Μαρωνίτες 12.000. 5 Τὸ 1876 ἐσφάγησαν στὴν Βουλγαρία Βούλγαροι 14.000. » Τὸ 1877 ἐσφάγησαν ̓Αρμένιοι 1.400. . Τὸ 1870 ἐσφάγησαν ̓Αρμένιοι 1.250. » Τὸ 1881 ἐσφάγησαν στὴν Αλεξάνδρεια Χριστιανοὶ 2.000, 5 Τὸ 1892 ἐσφάγησαν στὴν Μοσσούλη Χριστιανοὶ 2.500. » Τὸ 1894 ἐσφάγησαν στὴ Σαμψοῦντα ̓Αρμένιοι 12.000. ο Τὸ 1895 ἐσφάγησαν στὴν Κωνσταντινούπολι ̓Αρμένιοι 12.000. Τὸ 95-06 ἐσφάγη σαν στὴν ̓Αρμενία 150.000, μὲ ἀποκορύφωμα τὶς μεγάλες σφαγὲς τῶν ̓Αρμενίων (1.500.000 τὸ 1914- 1915), τῶν Ἑλλήνων Ποντίων (350.000 τὸ 1919), τῶν Κούρδων (τὸ 1925 καὶ τὸ 1930), ἀλλὰ καὶ σήμερα καὶ πάλι τῶν Κούρδων καὶ τῶν ̓Αλεθιτῶν στὸ Καχραμὰν Μαράς. Σὲ ποιό ποσοστὸ ὅμως ἡ πολιτικὴ αὐτὴ τῆς Ἐθνικῆς χάθαρσης διὰ πυρὸς καὶ σιδήρου ἔχει πετύχει; Τὰ ἀποτελέσματα αὐτῶν τῶν σφαγῶν, τῶν ἐξανδραπο-