ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
176-177ΑΥΓ. - ΣΕΠΤ. 1996
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Ας το κααλάβουν επί τέλους — ΝΕΜΕΣΙΣ
Κείμενο φύλλου
ΕΘΝΙΚΑ
"Ας τὸ καταλάόδουν ἐπὶ τέλους...
̓Επιφανειακὰ ὅλα σήμερα δείχνουν, ὅτι διώνουμε μιὰ ἐποχὴ εὐημερίας, ἀνάπτυξης
καὶ προόδου. Ἢ διτρίνα προδολῆς τοῦ πανανθρώπινου πολιτισμοῦ φιλοξενεῖ μόνο τὰ
«ἐκλεκτὰ» εἴδη τῆς. Θέλουν νὰ πείσουν ὅλον τὸν κόσμο, ὅτι θὰ πρέπει νὰ εἴμαστε καὶ
εὐτυ χισμένοι γι) αὐτὴν τὴν «εὐδαιμονία». Ἥ πραγματικότη τα εἶναι ὅμως ἐντελῶς διαφορετική.
“Η τυραννία, ποὺ ἔχει ἐπιδλη θεῖ στὸν πλανήτη σὲ ἐπίπεδο ἐξουσίας, εἶναι
σχεδὸν ὁλοκληρωτική. Μιὰ τυραννία μὲ πολλὰ πρόσωπα.
Καὶ νὰ ἀρχίσουμε μὲ τὸ οἰκονομικό. ̓Εξαθλίωση, στοιχειώδης ἐπιδίωση χαὶ νεοπτωχισμὸς
τὰ χαρακτηριστικἁ τῆς ἐποχῆς μας. Τὰ πάντα ὁδεύουν σὲ ἀπόλυτη ἐξάρτηση
ἀπὸ τὸ χρῆμα. Αὐτό, ποὺ ἀπὸ τώρα στὸ κατώφλι τοῦ 21ου αἰῶνα κυριαρχεῖ, εἶναι τὸ πόσα
ἀποκτᾶς, ἡ οἰκονομική σου ἐπιφάνεια. Τὰ ὑπόλοιπα ἁπλᾶ συμπληρώματα. Τὸ δάρος
πέφτει στὸ πορτοφόλι. “Ενας κόσμος, ποὺ ὅλους τοὺς προηγούμενους αἰῶνες εἶχε μάθει
νὰ ζῇ καὶ μὲ αὐτό, τώρα μαθαίνει νὰ ζῇ μόνο μὲ αὐτό. Αρχή καὶ τέλος τῶν πάντων. Συνεπῶς
μετατόπιση τοῦ κέντρου 6άρους τῶν ἀνθρωπίνων ἐνδιαφερόντων, γιὰ ὅσους θέλουν
νὰ συμδαδίσουν μὲ τὸ πνεῦμα τῆς ἐποχῆς.
Στὸν πνευματικὸ τομέα τώρα μιὰ πνευματικὴ τυραννία ἔχει ἁπλώσει τὰ πλοκάμια τής
σὲ οἰκουμενικὸ ἐπίπεδο. Δόγματα πιὸ ἰσχυρὰ καὶ ἀπὸ αὐτὰ τοῦ Μεσαίωνα ἔχουν ὀρθωθεῖ,
ἀντικαθιστώντας τὰ ἀπηρχαιωμένα τοῦ παρελθόντος. πυρὰ ἔχει ἀντικατασταθεῖ
ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴ καὶ ἠθικὴ ἐξόντωση τοῦ ὅποιου ἐπιστήμονα τολμήσει νὰ ἔχῃ ἀντίθετή
ἄποψη ἀπὸ αὐτὴν τοῦ κατεστημένου. Οἱ δαθμοὶ καὶ τὰ ἀξιώματα τοῦ «ἐπιστημογικοῦ»
κόσμου ἀνήκουν στοὺς σφογγοκωλάριους καὶ ὀσφυοκάμπτες: στὰ ἀνδρείκελα
ποὺ ἐξυπήρετοῦν ἀπόλυτα τοὺς σκοποὺς τοῦ πνευματικοῦ ἐξουσιασμοῦ. Παρέχοντάς
τους δὲ καὶ μία οἰκονομικὴ αὐτάρκεια ἔχουν ἐξασφαλίσει τὴν διαιώνιση τῆς πρακτικῆς
τῶν «σφραγισμένων στομάτων». Στόματα ποὺ ἀνοίγουν μόνο, ὅταν πέσει μέσα στὴν σχισμὴ
ποὺ ὑπάρχει στὸν ἐγκέφαλό τους καὶ ἠχήσει θαρύγδουπα μέσα στὸ κούφιο χουφάρι-κουμπαρᾶ
τους τὸ νόμισμα τοῦ πλουτισμοῦ καὶ τῆς ματαιοδοξίας, ποὺ ἔρχεται
προσπαθώντας νὰ γεμίσῃ τὸ ἀπύθμενο κενὸ τῆς ὕπαρξής τους. Κι ὅταν ἀνοίγουν, ξεκινᾶνε
νὰ παίζουν τὴν τοποθετημένη ἤδη ἀπὸ πρὶν κασσέττα.
Ἥ
ἴδια κατάσταση ἐπικρατεῖ καὶ στὸν πολιτικὸ τομέα. Οἱ ἴδιοι κουμπαρᾶδες διαφόθων
σχημάτων καὶ χρωμάτων καὶ διαφορετικὲς κασσέττες μὲ ποικίλες «ἰδεολογίες», ποὺ
ἐξυπηρετοῦν ὅμως ἕναν καὶ τὸν αὐτὸ σκοπό: Τὸν ἐξουσιασμὸ τῶν συνειδήσεων καὶ τῆς
οἰκουμένης.
Στὴν θρησκεία τὸ ἴδιο. Κουμπαρᾶδες διαφόρων καὶ ἐδῶ μεγεθῶν, διαφόρων χρωματισμῶν
καὶ πάλι, ἕτοιμοι νὰ δεχθοῦν τὰ νομίσματα τῶν κρατῶν, ποὺ θὰ πετάξουν μέσα
τους οἱ προηγούμενοι κουμπαρᾶδες τῆς πολιτικῆς, γιὰ νὰ παίξουν κι αὐτοὶ μὲ τὴν σειράτους
τὴν κασσέττα τους.
̓
“Ενα σύστημα ἐπικοινωνούντων κουμπαράδων-κασσεττοφώνων εἶναι ἡ κοινωνία μας,
ἂν ἀκόμα δὲν τὸ ἔχετε καταλάδει, ποὺ ἀνάλογα μὲ τὴν ἐπογὴ ἀλλάζουν σειρὰ καὶ κασσέττες.
Σήμερα ψηλὰ στὴν κορφὴ εἶναι αὐτοὶ τῶν οἰκονομικῶν, ὕστερα οἱ πολιτικοί,
ἀκολουθοῦν οἱ θρησκευτικοὶ καὶ τελευταῖοι οἱ πνευματικοί. Τὸ ζήτημα ὅὅμως εἶναι, ποιό
χέρι πετάει τὸ πρῶτο νόμισμα. Ποιός κάνει τὴν ἀρχῇ. Καὶ αὐτὸ τὸ χέρι εἶναι τὸ ἴδιο χέοι,
ποὺ ουθμίξει. τὰ μέσα μαξικῆς ἐ ἐνημερώσεως νὰ διαδίδουν μὴ ἑλληνικὰ πρότυπα, νὰ
ἀποόλακώνουν τὸν κόσμο καὶ νὰ τὸν κάνουν νὰ τρέφῃ αὐταπάτες. Εἶναι τὸ ἴδιο χέρι,
ποὺ καθιέρωσε τὴν μοντέρνα τέχνη, τὴν προδολὴ τοῦ ἀλόγου, τὸ παράλογο μὲ ὅλες τὶς
συνέπειές του πάνω στὸν ἄνθρωπο καὶ τὸν πολιτισμό του, στὸ ὄνομα δῆθεν τοῦ καινούργιου,
τοῦ προοδευτικοῦ, τοῦ οιζοσπαστικοῦ. Τὸ ἴδιο χέρι, ποὺ ἔθεσε ὡς ὑπέρτατη
ἀξία τοῦ ἀθλητισμοῦ τὸ χρῆμα, τὰ ἀναδολικὰ καὶ τὸν ἀθέμιτο ἀνταγωνιομό, αὐτὸ ποὺ