ΕΘΝΙΚΑ "Ας τὸ καταλάόδουν ἐπὶ τέλους... ᾿Επιφανειακὰ ὅλα σήµερα δείχνουν, ὅτι διώνουμε μιὰ ἐποχὴ εὐημερίας, ἀνάπτυξης καὶ προόδου. Ἢ διτρίνα προδολῆς τοῦ πανανθρώπινου πολιτισμοῦ φιλοξενεῖ µόνο τὰ «ἐκλεκτὰ» εἴδη τῆς. Θέλουν νὰ πείσουν ὅλον τὸν κόσμο, ὅτι θὰ πρέπει νὰ εἴμαστε καὶ εὐτυ χισμένοι γι) αὐτὴν τὴν «εὐδαιμονία». Ἥ πραγματικότη τα εἶναι ὅμως ἐντελῶς δια- φορετική. “Η τυραννία, ποὺ ἔχει ἐπιδλη θεῖ στὸν πλανήτη σὲ ἐπίπεδο ἐξουσίας, εἶναι σχεδὸν ὁλοκληρωτική. Μιὰ τυραννία μὲ πολλὰ πρόσωπα. Καὶ νὰ ἀρχίσουμε μὲ τὸ οἰκονομικό. ᾿Εξαθλίωση, στοιχειώδης ἐπιδίωση χαὶ νεοπτω- χισμὸς τὰ χαρακτηριστικἁ τῆς ἐποχῆς µας. Τὰ πάντα ὁδεύουν σὲ ἀπόλυτη ἐξάρτηση ἀπὸ τὸ χρῆμα. Αὐτό, ποὺ ἀπὸ τώρα στὸ κατώφλι τοῦ 21ου αἰῶνα κυριαρχεῖ, εἶναι τὸ πό- σα ἀποκτᾶς, ἡ οἰκονομική σου ἐπιφάνεια. Τὰ ὑπόλοιπα ἁπλᾶ συμπληρώματα. Τὸ δάρος πέφτει στὸ πορτοφόλι. “Ενας κόσμος, ποὺ ὅλους τοὺς προηγούμενους αἰῶνες εἶχε μάθει νὰ ζῇ καὶ μὲ αὐτό, τώρα μαθαίνει νὰ ζῇ μόνο μὲ αὐτό. Αρχή καὶ τέλος τῶν πάντων. Συ- νεπῶς μετατόπιση τοῦ κέντρου 6άρους τῶν ἀνθρωπίνων ἐνδιαφερόντων, γιὰ ὅσους θέ- λουν νὰ συμδαδίσουν μὲ τὸ πνεῦμα τῆς ἐποχῆς. Στὸν πνευματικὸ τομέα τώρα μιὰ πνευματικὴ τυραννία ἔχει ἁπλώσει τὰ πλοκάμια τής σὲ οἰκουμενικὸ ἐπίπεδο. Δόγματα πιὸ ἰσχυρὰ καὶ ἀπὸ αὐτὰ τοῦ Μεσαίωνα ἔχουν ὀρθω- θεῖ, ἀντικαθιστώντας τὰ ἀπηρχαιωμένα τοῦ παρελθόντος. πυρὰ ἔχει ἀντικατασταθεῖ ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴ καὶ ἠθικὴ ἐξόντωση τοῦ ὅποιου ἐπιστήμονα τολμήσει νὰ ἔχῃ ἀντί- θετή ἄποψη ἀπὸ αὐτὴν τοῦ κατεστημένου. Οἱ δαθμοὶ καὶ τὰ ἀξιώματα τοῦ «ἐπιστημο- γικοῦ» κόσμου ἀνήκουν στοὺς σφογγοκωλάριους καὶ ὀσφυοκάμπτες: στὰ ἀνδρείκελα ποὺ ἐξυπήρετοῦν ἀπόλυτα τοὺς σκοποὺς τοῦ πνευματικοῦ ἐξουσιασμοῦ. Παρέχοντάς τους δὲ καὶ µία οἰκονομικὴ αὐτάρκεια ἔχουν ἐξασφαλίσει τὴν διαιώνιση τῆς πρακτικῆς τῶν «σφραγισμένων στομάτων». Στόµατα ποὺ ἀνοίγουν µόνο, ὅταν πέσει μέσα στὴν σχι- σμὴ ποὺ ὑπάρχει στὸν ἐγκέφαλό τους καὶ ἠχήσει θαρύγδουπα µέσα στὸ κούφιο χου- φάρι-κουμπαρᾶ τους τὸ νόμισμα τοῦ πλουτισμοῦ καὶ τῆς µαταιοδοξίας, ποὺ ἔρχεται προσπαθώντας νὰ γεμίσῃ τὸ ἀπύθμενο κενὸ τῆς ὕπαρξής τους. Κι ὅταν ἀνοίγουν, ξε- κινᾶνε νὰ παίζουν τὴν τοποθετημένη ἤδη ἀπὸ πρὶν κασσέττα. Ἥ ἴδια κατάσταση ἐπικρατεῖ καὶ στὸν πολιτικὸ τομέα. Οἱ ἴδιοι κουμπαρᾶδες διαφό- θων σχημάτων καὶ χρωμάτων καὶ διαφορετικὲς κασσέττες μὲ ποικίλες «ἰδεολογίες», ποὺ ἐξυπηρετοῦν ὅμως ἕναν καὶ τὸν αὐτὸ σκοπό: Τὸν ἐξουσιασμὸ τῶν συνειδήσεων καὶ τῆς οἰκουμένης. Στὴν θρησκεία τὸ ἴδιο. Κουμπαρᾶδες διαφόρων καὶ ἐδῶ μεγεθῶν, διαφόρων χρωμα- τισμῶν καὶ πάλι, ἕτοιμοι νὰ δεχθοῦν τὰ νομίσματα τῶν κρατῶν, ποὺ θὰ πετάξουν μέσα τους οἱ προηγούμενοι κουμπαρᾶδες τῆς πολιτικῆς, γιὰ νὰ παίξουν κι αὐτοὶ μὲ τὴν σει- ράτους τὴν κασσέττα τους. ᾿ “Ενα σύστημα ἐπικοινωνούντων κουμπαράδων-κασσεττοφώνων εἶναι ἡ κοινωνία μας, ἂν ἀκόμα δὲν τὸ ἔχετε καταλάδει, ποὺ ἀνάλογα μὲ τὴν ἐπογὴ ἀλλάζουν σειρὰ καὶ κασ- σέττες. Σήµερα ψηλὰ στὴν κορφὴ εἶναι αὐτοὶ τῶν οἰκονομικῶν, ὕστερα οἱ πολιτικοί, ἀκολουθοῦν οἱ θρησκευτικοὶ καὶ τελευταῖοι οἱ πνευματικοί. Τὸ ζήτημα ὅ ὅμως εἶναι, ποιό χέρι πετάει τὸ πρῶτο νόμισμα. Ποιός κάνει τὴν ἀρχῇ. Καὶ αὐτὸ τὸ χέρι εἶναι τὸ ἴδιο χέ- οι, ποὺ ουθμίξει. τὰ μέσα μαξικῆς ἐ ἐνημερώσεως νὰ διαδίδουν μὴ ἑλληνικὰ πρότυπα, νὰ ἀποόλακώνουν τὸν κόσμο καὶ νὰ τὸν κάνουν νὰ τρέφῃ αὐταπάτες. Εἶναι τὸ ἴδιο χέρι, ποὺ καθιέρωσε τὴν μοντέρνα τέχνη, τὴν προδολὴ τοῦ ἀλόγου, τὸ παράλογο μὲ ὅλες τὶς συνέπειές του πάνω στὸν ἄνθρωπο καὶ τὸν πολιτισμό του, στὸ ὄνομα δῆθεν τοῦ και- νούργιου, τοῦ προοδευτικοῦ, τοῦ οιζοσπαστικοῦ. Τὸ ἴδιο χέρι, ποὺ ἔθεσε ὡς ὑπέρτατη ἀξία τοῦ ἀθλητισμοῦ τὸ χρῆμα, τὰ ἀναδολικὰ καὶ τὸν ἀθέμιτο ἀνταγωνιομό, αὐτὸ ποὺ