Συξήτηση μὲ τὸν π. Τιμόθεο Κιλίφη «Ὅταν μελέτησα τὴν ἀρχαία Ἑλληνικὴ Γραμματεία, ἔμεινα ἔκθαμόος ο Τὸ πρῶτο πραγματικὰ ἀληθινὸ φῶς ἦρθε, ὅταν μελέτη σα δαθύτερα τὴν Ἑλληνικὴ Φιλοσοφία 9 Μὲ ἔφτασαν στὰ μεσούρανα ὁ Εὐριπίδης καὶ ὁ Σοφοκλῆς ο Πιστεύω στὴν οἰκουμενικότητα τοῦ Ἑλληνικοῦ Πνεύματος ο Δὲν γνωρίζω τὰ (ἀνθελληνικὰ) θιθλιατοῦ ἁγίου Φλωρίνης 9 Διαπράχθηκαν λάθη ἀπὸ τὸν Θεοδόσιο καὶ τοὺς ἄλλους ἐκφραστὲςτοῦ Χριστιανισμοῦ ο Πρέπει νὰ διδάσκωνται καὶ νὰ μὴν ἀποχκρύπτωνται οἱ διωγμοὶ τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἀπὸ τοὺς Χριστιανοὺς ο Ἢ Παλαιὰ Διαθήκη εἶναι άριστο θιθλίο, ἂν πᾶμε σὲ ἀγρίους καὶ παταστάσεις ὅμοιες ο Ἡ ΤΙ.Δ. είναι παιδαγωγικχὴ γιὰ ἀνθρώπους ποὺ εἰναι ἀκατάρτιστοι 9 Ἢ Π.Δ. εἶναι προπομπὸς τῆς Καινῆς Διαθήκης 9 Μὲ τὸν Λόγο τοῦ Θεοῦ παντρεμένο καὶ πάλι μὲ τὸν Ἑλληνικὸ Λόγο θὰ φτιάξωμε τὸν νέο ἄνθρωπο». [Ὁ ἀρχιμανδρίτης πανοσιολογιώτατος κ. Τιμόθεος Κιλίφης, ἱερομόναχος τῆς Μονῆς Πεντέλης, εἶναι ἕνας ἐκ τῶν φωτισμένων συγχρόνων Ἑλλήνων κληρικῶν, τοῦ ὁποίου τὸ πλούσιο συγγραφικὸ ἔργο καὶ οἱ ἐμφανίσεις στὴν τηλεόραση σφραγίζονται μὲ ἔντονο χρῶμα ἑλληνικότητας καὶ μὲ ἕναν εὐρύτερο προθληματισμὸ γιὰ τὰ ἐντόπια ἀλλὰ καὶ τὰ γενικώτερα Φλέγοντα θέματα. Γιὰ τὸν λόγον αὐτὸν ὁ «Δ» ἐπεδίωξε μία συζήτηση μαζί του, τὴν ὁποία ὁ π. Τ. Κιλίφης εὐγενῶς μᾶς παρεχώρησε. ̓Ακολουθεῖ τὸ κείμενο τῆς συζητήσεως]. ΕΡΩΤ.Π άτερ Τιμόθεε, ἐπιτελεῖτε ἕνα πλούσιο συγγραφικὸ ἔργο, καὶ κυρίαρχη θέση͵ μέσα σ ̓ αὐτὸ κατέχει ἡ ἀδιάλειπτη ἀναφορά σας στὸ ̓Αρχαῖο ̓Ελληνικὸ Μεγαλεῖο, στὸ «Φῶς τοῦ Κόσμου», ὅπως ἐσεῖς τὸ ὀνομάζξετε. Ποιά εἰναι τὰ δασικὰ συστατικὰ στοιχεῖα αὐτοῦ τοῦ «φωτός», αὐτὰ ποὺ σᾶς ἔκαναν νὰ τὸ ἐκτιμήσετε καὶ νὰ τὸ προδάλετε στὶς νέες γενιές; ΤΙΜ. ΚΙΛΙΦΗΣ: Μάλιστα. Βέδαια, αὐτὰ ποὺ θὰ πῶ εἶναι κοινὸς τόπος γιὰ πάρα πολλοὺς μελετητὲς τοῦ ̓Αρχαίου Πνεύματος, καὶ ἐγὼ εἶμαι ἕνας ἀπὸ τοὺς ἀπειροελάχιοτους. ' Όταν μελέτησα τὴν ἀρχαία Ἑλληνικὴ Γραμματεία κατὰ τὸ δυνατόν, ἔμεινα ἔκθαμδος, καὶ μάλιστα ὡς νέος ἀναζητοῦσα λύσεις σὲ πολλὰ προύλή ματα. ΕΡΩΤ. ̓Απ ̓ τὴ νεότη τά σας δηλαδὴ ξεκινήσατε τὴν μελέτη τῆς ἀρ χαίας “Ελλάδος. Τ.Κ. Απ’ τὴ νεότητα, ἀλλὰ στὴν ἀρχὴ δὲν τὴν εἶχα μελετήσει πέρα ἀπ ̓ τὰ τυπικὰ τοῦ σχολείου. Εἶχα μελετήσει περισσότερο ἄλλα συστήματα, ξένα, φιλοσοφικά, κοινωνικὰ καὶ ἐκτεταμένα τὸν μαρξισμὸ χαὶ πλῆθος ἄλλων συστημάτων, τοῦ ̓Εγέλου καὶ τὰ λοιπά. Ὡστόσο κάπου, ὅταν εἰχα μελετήσει ὅλα αὐτά, ἔφτασα σὲ κάποια ἀδιέξοδα. Τὸ πρῶτο πραγματιχὰ ἀλη θινὸ φῶς ἦρθε, ὅταν ἄρχισα νὰ μελετῶ δαθύτερα, συστη ματικότερα, τὴν Ἑλληνικὴ Γ θαμματεία, τὴν Ἑλληνικὴ Φιλοσοφία. Τόσο μέσα στὶς σκέψεις, πυθαγόρειες μ ̓ ὅλες τὶς ἐχδοχές, ἠρακλείτιες μ ̓ ὅλες τὶς μορφὲς καὶ τὶς ἐχδοχὲς καὶ τὶς ἕρμηνεῖες, ἂν θέλετε, ποὺ ἔχουν δώσει κατὰ χαιροὺ δαθεῖς μελετητές. Κατόπιν, ὅταν ἔφτασα στοὺς μεγάλους, κορυφαίους «μετασωκρατικούς», ὅπως εἶναι καὶ ὁ Σωκράτης μαζί, στὸν Πλάτωνα, στὸν ̓Αριστοτέλη, ἐκεῖ θὰ ἔλεγα τὴν λέξη «ἀπασθολώθη» χα». Ἔμεινα ἔκπληχτος, πῶς τὸ ̓Αρχαῖο Πνεῦμα είχε συλλάθει τὰ μεγάλα θέματα τοῦ "Ὄντος, τοῦ Εἶναι, μὲ ἕνα θάθος ὁ ἀπέραντο. Καὶ ἑκατὸ ζωές ἂν ἔχει χανείς, μπορεῖ νὰ μελετᾶ τὸν Ἡράκλειτο ἢ τὸν Πλάτωνα, τὸν Παρμενίδη, τὸν Ἐμπεδοκλῆ καὶ ὅλους τοὺς ἄλλους μεγάλους φιλοσόφους. ΕΡΩΤ. Εἶναι δηλαδὴ ἀστείρευτες πηγές.