Ε ΑΤΤΑΗΥΡΙΟΣ Ἢ δῆθεν σχέση Καινῆς-Παλαιᾶς Διαθήκης Ὅλα τὰ ὀιόλία τῆς Καινῆς Διαθήκης ἔχουν ἕνα καὶ μοναδικὸ σύνθημα: «Ὁ Ἰησοῦς πρῶτα ἦταν Θεός. Μετὰ γίνεται καὶ ἄνθρωπος μαζί, ποὺ κατέθηκε στὴ γῆ, γιὰ νὰ μᾶς σώσει. Ὅλα αὐτὰ ἦταν ἕνα παλιὸ σχέδιο τοῦ Θεοῦ ἀπὸ ἀγάπη στὸν ἁμαρτωλὸ ἄνθρωπο. Ἡ ἀρχὴ τοῦ σχεδίου του ἔγινε, ὅταν διάλεξε τὸν “Εὐραϊκὸ λαὸ καὶ τὸν ὁδήγησε στὴ Γῆ Χαναάν. Τὸ τέλος τοῦ σχεδίου του ἦταν, ποὺ μέσα ἀπ ̓ αὐτὸν τὸν λαὸ γεννήθηκε ὁ Γιός του. Τοῦτο τὸ σχέδιο τὸ πρόθλεψαν μὲ κάθε λεπτομέρεια οἱ προφῆτες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης μὲ τὴν «φώτιση τοῦ ̓Αγίου Πνεύματος». Κι ὅμως, ἂν ἐρευνήσεις τὴν Παλαιὰ 4ιαθήκη καὶ τὴ μελετήσεις σο6αρά, θὰ διαπιστώσεις μὲ λύπη, πὼς δὲν ὑπάρχει σ ̓ αὐτὴν ἴχνος πρόθλεψης τῆς ἐλεύσεως τοῦ Χριστοῦ. Α ́ «ΜΑΤΘΑΙΟΥ» ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ 1. Γιὰ τὸν Ἰησοῦ καὶ τὴ Μητέρα του Ματθαῖος, κεφάλαιο 1,23: «Ιδοὺ ἢ παρθένος ἕξει ἐν γαστρὶ καὶ τέξεται υἱὸν καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ̓Εμμανουήλ». Τοῦτο τὸ κομμάτι ὁ «Ματθαῖος» φέρεται ἀπὸ τοὺς θεολόγους, ὅτι τὸ δανείζεται ἀπὸ τὸν ̓Ησαΐα, κεφ. 7,14. Ὅμως σύμφωνα μὲ τὰ λεγόμενα τοῦ Ἢσαΐα οἱ Ἑδραῖοι τότε ἦταν χωρισμένοι σὲ δύο δασίλεια: Στὸ δόρειο μὲ πρωτεύουσα τὴ Σαμάρεια καὶ στὸ νότιο μὲ πρωτεύουσα τὴν Ἱερουσαλήμ. Κείνη τὴν ἐποχὴ 6ασιλιᾶς στὰ Ἱεροσόλυμα ἦταν ὁ "Αχαζ καὶ στὴ Σαμάρεια ὁ Φακεέ. Ὃ Φακεὲ συνεννοεῖται μὲ τὸν θασιλιᾶ τῆς Συρίας, τὸν Ρασείμ, νὰ ἐπιτεθοῦν κατὰ τοῦ "Αχαζ. “Ο ”Αχαζ ὀρίσκεται σὲ ἀπελπιστικὴ θέση. Κι ἐδῶ ἀκριδῶς ὁ Ἡσαΐας δὲν πιάνεται ἀξιόπιστος. Γιατί, ἂν συγκρίνεις τὰ λεγόμενά του μ ̓ αὐτὰ ποὺ πάνω στὰ ἴδια γεγονότα διηγεῖται ὁ συγγραφέας τοῦ Βασιλειῶν Δ ́ 16, 1-9. ὁ "Αχαζ γλύτωσε ἀπὸ τὸν κίνδυνο, γιατὶ μάζεψε ὅλο τὸ χρυσάφι τοῦ Ναοῦ καὶ τὄστειλε στὸ 6ασιλιᾶ τῶν ̓Ασσυρίων, ζητώντας του συνάμα τὴν δοήθειά του. Παίρνοντας τὸ χρυσάφι ὁ ̓Ασσύριος 6ασιλιᾶς δαδίζει κατὰ τῆς Δαμασκοῦ, τὴν κυριεύει καὶ σκοτώνει καὶ τὸν δασιλιᾶ της Ρασείμ. Ὃ Ἡσαΐας ἀντίθετα λέει, πὼς ὁ Αχαζ γλύτωσε μὲ τὴν ἐπέμδαση τοῦ Θεοῦ, ποὺ τὸ μήνυμα τῆς σωτηρίας του τὸ φέρνει ὁ ἴδιος ὁ Ἠσαϊΐας. Γιὰ τὴ ζωὴ τοῦ ̓Ἠσαῖα δὲν ξέρουμε καὶ πολλὰ πράγματα. Ὅτι εἶχε δύο γιούς, εἶναι παραδεκτό. Ἴσως ἐπειδὴ καταγότανε ἀπὸ πλούσια καὶ δασιλικὴ γενιά, νάχε παραπάνω ἀπὸ μιὰ γυναῖκες. ” Αλλωστε τὸ ἐπέτρεπε ὁ Νόμος. "Η. τὴν χρονιὰ ἐκείνη ποὺ ξετυλίγονται τὰ γεγονότα ποὺ μᾶς ἀναφέρει, παίρνει τὴν δεύτερή του γυναῖκα καὶ μάλιστα παρθένα, ὅπως τὄθελε ὁ Νόμος. Ἔτσι γύρω στὰ τέλη τοῦ 733 π.Χ. ὁ Ἠσαϊας σύμφωνα μὲ τὰ λεγόμενά του μαζὶ μὲ τὸν γιό του τὸν «Σεὰρ Γιασούμ», ποὺ θὰ πεῖ «Ὑπόλοιπο θὰ ἐπιστρέψη», παρουσιάζεται στὸ όασιλιᾶ Αχαζ (Ἡσαΐας 7,3) καὶ τοῦ λέει: Βασιλιᾶ μου, μὴ φοδηθεῖς καθόλου αὐτοὺς τοὺς δύο δασιλιᾶδες ποὔρχονται ἐναντίον σου. Ὃ Θεὸς δὲν θὰ τοὺς ἀφήση νὰ σοῦ κάμουν κακό. Καὶ γιὰ νὰ πιστέψης ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι μαζί σου, θέλεις νὰ σοῦ δείἕω σημάδι; Νά, τούτη ἡ κοπέλλα, ποὺ θλέπεις, θὰ μείνη ἔγκυος καὶ θὰ γεννήση γιό. Προτοῦ ἀκόμα μάθει τὸ παιδὶ νὰ ξεχωρίζη τὸ καλὸ ἀπὸ τὸ κακό, δηλαδὴ