Ε ΑΤΤΑΗΥΡΙΟΣ Ἢ δῆθεν σχέση Καινῆς-Παλαιᾶς Διαθήκης Ὅλα τὰ ὀιόλία τῆς Καινῆς Διαθήκης ἔχουν ἕνα καὶ μοναδικὸ σύνθημα: «Ὁ Ἰη- σοῦς πρῶτα ἦταν Θεός. Μετὰ γίνεται καὶ ἄνθρωπος μαζί, ποὺ κατέθηκε στὴ γῆ, γιὰ νὰ μᾶς σώσει. Ὅλα αὐτὰ ἦταν ἕνα παλιὸ σχέδιο τοῦ Θεοῦ ἀπὸ ἀγάπη στὸν ἁμαρτωλὸ ἄνθρωπο. Ἡ ἀρχὴ τοῦ σχεδίου του ἔγινε, ὅταν διάλεξε τὸν “Εὐραϊκὸ λαὸ καὶ τὸν ὁδήγησε στὴ Γῆ Χαναάν. Τὸ τέλος τοῦ σχεδίου του ἦταν, ποὺ µέσα ἀπ᾽ αὐτὸν τὸν λαὸ γεννήθηκε ὁ Γιός του. Τοῦτο τὸ σχέδιο τὸ πρόθλεψαν μὲ κά- θε λεπτομέρεια οἱ προφῆτες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης μὲ τὴν «φώτιση τοῦ ᾿Αγίου Πνεύματος». Κι ὅμως, ἂν ἐρευνήσεις τὴν Παλαιὰ 4ιαθήκη καὶ τὴ µελετήσεις σο- 6αρά, θὰ διαπιστώσεις μὲ λύπη, πὼς δὲν ὑπάρχει σ᾽ αὐτὴν ἴχνος πρόθλεψης τῆς ἐλεύσεως τοῦ Χριστοῦ. Α΄ «ΜΑΤΘΑΙΟΥ» ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ 1. Γιὰ τὸν Ἰησοῦ καὶ τὴ Μητέρα του Ματθαῖος, κεφάλαιο 1,23: «Ιδοὺ ἢ παρθένος ἕξει ἐν γαστρὶ καὶ τέξεται υἱὸν καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Εμμανουήλ». Τοῦτο τὸ κομμάτι ὁ «Ματθαῖος» φέρεται ἀπὸ τοὺς θεολόγους, ὅτι τὸ δανείζε- ται ἀπὸ τὸν ᾿Ησαΐα, κεφ. 7,14. Ὅμως σύμφωνα μὲ τὰ λεγόμενα τοῦ Ἢσαΐα οἱ Ἑδραῖοι τότε ἦταν χωρισμένοι σὲ δύο δασίλεια: Στὸ δόρειο μὲ πρωτεύουσα τὴ Σαμάρεια καὶ στὸ νότιο μὲ πρωτεύουσα τὴν Ἱερουσαλήμ. Κείνη τὴν ἐποχὴ 6α- σιλιᾶς στὰ Ἱεροσόλυμα ἦταν ὁ "Αχαζ καὶ στὴ Σαμάρεια ὁ Φακεέ. Ὃ Φακεὲ συ- νεννοεῖται μὲ τὸν θασιλιᾶ τῆς Συρίας, τὸν Ρασείμ, νὰ ἐπιτεθοῦν κατὰ τοῦ "Αχαζ. “Ο ”Αχαζ ὀρίσκεται σὲ ἀπελπιστικὴ θέση. Κι ἐδῶ ἀκριδῶς ὁ Ἡσαΐας δὲν πιάνε- ται ἀξιόπιστος. Γιατί, ἂν συγκρίνεις τὰ λεγόμενά του μ᾽ αὐτὰ ποὺ πάνω στὰ ἴδια γεγονότα διηγεῖται ὁ συγγραφέας τοῦ Βασιλειῶν Δ΄ 16, 1-9. ὁ "Αχαζ γλύτωσε ἀπὸ τὸν κίνδυνο, γιατὶ μάζεψε ὅλο τὸ χρυσάφι τοῦ Ναοῦ καὶ τὄστειλε στὸ 6ασι- λιᾶ τῶν ᾿Ασσυρίων, ζητώντας του συνάμα τὴν δοήθειά του. Παίρνοντας τὸ χρυ- σάφι ὁ ᾿Ασσύριος 6ασιλιᾶς δαδίζει κατὰ τῆς Δαμασκοῦ, τὴν κυριεύει καὶ σκο- τώνει καὶ τὸν δασιλιᾶ της Ρασείμ. Ὃ Ἡσαΐας ἀντίθετα λέει, πὼς ὁ Αχαζ γλύ- τωσε μὲ τὴν ἐπέμδαση τοῦ Θεοῦ, ποὺ τὸ μήνυμα τῆς σωτηρίας του τὸ φέρνει ὁ ἴδιος ὁ Ἠσαϊΐας. Γιὰ τὴ ζωὴ τοῦ ᾿Ἠσαῖα δὲν ξέρουμε καὶ πολλὰ πράγματα. Ὅτι εἶχε δύο γιούς, εἶναι παραδεκτό. Ἴσως ἐπειδὴ καταγότανε ἀπὸ πλούσια καὶ δασιλικὴ γενιά, νάχε παραπάνω ἀπὸ μιὰ γυναῖκες. ” Αλλωστε τὸ ἐπέτρεπε ὁ Νόμος. "Η. τὴν χρο- νιὰ ἐκείνη ποὺ ξετυλίγονται τὰ γεγονότα ποὺ μᾶς ἀναφέρει, παίρνει τὴν δεύτε- ρή του γυναῖκα καὶ μάλιστα παρθένα, ὅπως τὄθελε ὁ Νόμος. Ἔτσι γύρω στὰ τέ- λη τοῦ 733 π.Χ. ὁ Ἠσαϊας σύμφωνα μὲ τὰ λεγόμενά του μαζὶ μὲ τὸν γιό του τὸν «Σεὰρ Γιασούμ», ποὺ θὰ πεῖ «Ὑπόλοιπο θὰ ἐπιστρέψη», παρουσιάζεται στὸ όα- σιλιᾶ Αχαζ (Ἡσαΐας 7,3) καὶ τοῦ λέει: Βασιλιᾶ μου, μὴ φοδηθεῖς καθόλου αὐτοὺς τοὺς δύο δασιλιᾶδες ποὔρχονται ἐναντίον σου. Ὃ Θεὸς δὲν θὰ τοὺς ἀφήση νὰ σοῦ κάμουν κακό. Καὶ γιὰ νὰ πιστέψης ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι μαζί σου, θέλεις νὰ σοῦ δεί- ἕω σημάδι; Νά, τούτη ἡ κοπέλλα, ποὺ θλέπεις, θὰ μείνη ἔγκυος καὶ θὰ γεννήση γιό. Προτοῦ ἀκόμα μάθει τὸ παιδὶ νὰ ξεχωρίζη τὸ καλὸ ἀπὸ τὸ κακό, δηλαδὴ