Τὰ «χουπιὰ» ποὺ δὲν εἶναι κουπιὰ ̓Αφορμὴ γιὰ τὸ συμπλήρωμα αὐτὸ στὴν ἀρχική μου μελέτη, ποὺ δημοσιεύθηκε στὸ τεῦχος [73, σ. Ι046] τοῦ «Δ» μὲ τίτλο «Μὲ τὴν χρησιμοποίησι τῆς δυνάμεως τῶν κυμάτων ποντοποροῦσαν οἱ πανάρχαιοι Ελληνες ἐκπολιτιστές», ἀποτέλεσε μιὰ ἀκόμη παρατήρησί μου ἐπὶ τῆς τοιχογραφίας τοῦ ̓Ακρωτηρίου Θήρας, ποὺ ὄχι ἁπλῶς ἐνισχύει, ἀλλὰ καὶ ἐπιθεύαιώνει τὴν ὕπαρξι μηχανισμοῦ ἐκκρεμοῦς στὰ πλοῖα τῶν Μινωιτῶν. “Ὅπως ἀναφέρω καὶ στὴν ἀρχική μου μελέτη. τὰ χουπιὰ τῶν μεγάλων πλοίων χωρίζονται σὲ τρία κυρίως μέρη: 1) Στὸ πάνω ὁριζόντιο μέρος. Τὰ κουπιὰ ποὺ θρίσκονται ἐδῶ κινοῦνται ἀξονικὰ μὲ τὴν δοήθεια τῶν ἐκκρεμῶν (θλέπε τὴν ἀναλυτικὴ λειτουργία τοῦ συστήματος στὸ τεῦχος 173). 2) Στὸ κάθετο μέρος. Ἐδῶ ἡ «χωπηλασία» γίνεται σὲ ἡμικυκλικὴ παλινδρομικὴ κίνηση. 3) Στὸ ὁριξόντιο κάτω μέρος (Ὀντίζα”). Ἐδῶ τὰ κουπιὰ «συσπειρώνονται» καὶ «ἀνοίγονται». Ὑπάρχει ἑ ὅμως ἕνα παράδοξο στὸ σχῆμα ποὺ ἔδωσε ὁ καλλιτέχνης, στὸ χάθετο μέρος τῶν κουπιῶν: Ὅπως γνωρίζουμε ὅλοι. τὰ χουπιὰ στὸ κάτω, δυθιζόμενο στὸ νερό, ἄκρο εἶναι πεπλατυσμένα, γιὰ νὰ ἐπιτυγχάνεται ἡ ἀπαραίτητη ἀντίσταση κατὰ τὴν κωπηλασία. Ὁ χαλλιτέχνης ὅμως, ὅπως θλέπουμε. ἀπειχόνισε μὲ ἐντελῶς ἀντίθετο σχῆμα τὰ χουπιὰ τῶν μεγάλων πλοίων τῆς τοιχογραφίας. Δηλαδή τὰ εἰκονιζόμενα κουπιὰ εἶναι στενὰ στὸ κάτω ὀυθιζόμενο ὁ ἄκρο καὶ πλατύτερα πρὸς τὰ πάνω. Φυσικὰ δὲν πρόκειται γιὰ κακοτεχνία, γιατὶ πολὺ ἁπλᾶ ὁ καλλιτέχνης ζωγράφισε αὐτὸ ποὺ ἔθλεπε καὶ γιατί, ἐὰν τὰ χουπιὰ ἦταν πεπλατυσμένα στὰ ἄκρα, δὲν θὰ ἀἄντεχαν στὸν μηχανισμὸ καὶ τὴν δύναμη τοῦ ἐκχρεμοῦς. Αὐτὸ ὀφείλεται στὴν ἑξῆς αἰτία: Ἐπειδὴ τὸ κάθετο μέρος τῶν κουπιῶν κινεῖται ἀξονικὰ (σὲ ἡμικυχλικὴ παλινδρομικὴ κίνησι), πρέπει νὰ ὑπολογιοθεῖ ἡ γωνιακὴ ροπὴ τοῦ θυθιζόμενου μέρους. Θὰ πρέπει δηλαδὴ νὰ ὑπολογισθεῖ ἡ ταχύτητα, μὲ τὴν ὁποία σπρώχνεται τὸ νερὸ πρὸς τὰ πίσω. Λόγω τῆς πυχλικῆς πίνησής τους ὅμως τὸ κάτω ἄχρο τῶν κουπιῶν σπρώχνει τὸ νερὸ μὲ πολὺ μεγαλύτερη ταχύτητα ἀπὸ τὰ κοντινότερα πρὸς τὸν ἄξονας σημεῖα. ̓Εὰν τὰ κουπιὰ ἦταν πεπλατυσμένα στὰ ἄχρα καὶ ἂν λάδουμε ἐπὶ πλέον ὑπόψη μας τὴν διαφορὰ μεγέθους τῶν κυμάτων (ἄρα καὶ τὴν διαφορετυκὴ κάθε φορὰ δύναμη καὶ ταχύτητα, μὲ τὴν ὁποία θὰ κινοῦνται τὰ ἀντίδαρα), εὔκολα γίνεται ἀντιληπτό, πὼς αὐτὰ τὰ χουπιὰ δὲν θὰ ἄντεχαν, θὰ θραύονταν. Ἡ μοναδικὴ λύση γιὰ νὰ ἀντέξουν κουπιὰ ποὺ λειτουργοῦν διὰ τῆς μεθόδου τοῦ ἐκκρεμοῦς καὶ τῆς δύναμης τῶν κυμάτων εἰναι νὰ ἔχουν σχῆμα ὅμοιο μὲ αὐτὸ τῆς τοιχογραφίας. Πασχάλης Καρακατσάνης - ἔτι. ν απο ρ ́. ο. Φως ο ν Ἡ περίφημη τοιχογραφία τοῦ ̓Ακρωτηρίου τῆς Θήρας. Φαίνεται καθαρά, ὅτι τὰ κουπιὰ τῶν μεγάλων πλοίων (δεξιὰ ) στενεύουν στὸ τμῆμα τους ποὺ ἐφάπτεται τοῦ νεροῦ, ἀλλὰ καὶ «σπᾶνε» σὲ ὀρθὴ γωνία, ἀντὶ νὰ εἶναι εὐθύγραμμα.