Ε ΑΤΤΑΡΒΥΡΙΟΣ Ἢ δῆθεν σχέση Καινῆς-Παλαιᾶς Διαθήκης (Π)" 6. Τὰ πάθη τοῦ Ἰησοῦ Ματθ., κεφ. 8. 17: «Αὐτὸς τὰς ἀσθενείας ἡμῶν ἔλαδε καὶ τὰς νό- σους ἐδάστασε». Ὃ Ἰησοῦς σύµφωνα μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ «Ματθαίου» κι ὅλης τῆς Καινῆς Διαθήκης εἶναι τὸ δικό µας ἐξιλαστήριο θῦμα. Πλήρωσε αὐτὸς γιὰ μᾶς. Τὸ προπατορικὸ ἁμάρτημα ἦταν θαρὺ καὶ σήκωνε θαρειὰ τιμωρία. Ὁ χρόνος μπορεῖ νὰ πέρναγε, μὰ τὸ ἀδίκημα δὲν διαγραφότανε. Αὐτὸ ἀπαι- τοῦσε ἡ θεία δικαιοσύνη. Αν πλήρωνε μὲ θάνατο ὁ ᾿Αδάμ, θὰ ἐξαφανί- ζονταν οἱ ἄνθρωποι ἀπὸ τὴ Γῆ. Ὅμως κάποιος ἔπρεπε νὰ πληρώσει. Ἔτσι ὁ Θεὸς ἀπὸ ἀγάπη στέλνει στὴ Γῆ τὸν Γιό του, φορώντας τὴν προπτωτικὴ ἀνθρώπινη φύση τοῦ ᾿Αδάμ. Δίδαξε, πῶς ἔπρεπε ὁ πρωτόπλαστος νὰ χρη- σιμοποιήση τὰ προσόντα ποὺ τοῦ χάρισε ὁ Θεός, γιὰ νὰ μὴν ἔχανε τὸν πα- ράδεισο. Καὶ πῆρε τὴν θέση του, γιὰ νὰ τιμωρηθεῖ γιὰ χάρη του. Πῆρε ὅλο τὸ φταίξιμο τοῦ ᾿Αδὰμ ἐπάνω του. Κι ὅλα ὅσα τοῦ ἤτανε γραφτὸ νὰ πά- θει κατὰ τὸν «Ματθαῖο», τὰ προφήτεψε ὁ Ἠσαΐῖας, 53,4. Οἱ θεολόγοι συ- ἘΤὸ πρῶτο μέρος τῆς μεγάλης αὐτῆς ἔρευνας τοῦ Ε.Α. δημοσιεύθηκε στὸ προηγούμενο τεῦχος 176- 177. ᾿Ανεπαρκὴς συνηγορία ὑπὲρ τῆς Π. Διαθήκης Ἢ ἀμφισθήτηση τῆς ἠθικῆς στάθμης καὶ τῆς διδακτικῆς ἀξίας τῆς Π. 4ιαθή- χης--ἀμφισθήτηση ποὺ στοιχειοθετεῖ ὁ «Δαυλὸς» ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν μὲ πλῆθος με- λετῶν-- ὁδήγησε στὴν γέννηση ἑνὸς εὐρύτατου προθληματισμοῦ σὲ ἕνα μεγάλο μέρος τοῦ σύγχρονου ἑλληνισμοῦ καὶ μάλιστα στὸ μέρος ἐκεῖνο ποὺ ἐνδιαφέρε- ται ἰδιαίτερα γιὰ τὴν κατανόησι τῆς ἱστορικῆς καὶ πολιτιστικῆς του ὑπόστασης. Μπροστὰ σ᾽ αὐτὸ τὸ νέο καὶ σημαντικὸ δεδομένο ἡ ἐπίσημη Ἐκκλησία δὲν ἦταν δυνατὸν νὰ μείνει ἀδρανής.” Αλλωστε οἱ συκοφαντιχοὶ χαρακτηρισμοὶ ποὺ κατὰ καιροὺς ἐκτοξεύθηκαν ἐναντίον τοῦ «Δαυλοῦ» («εἰδωλολάτρες», «ἀρχαιολά- τρες», «ἄθεοι», «ἀντίχριστοι», «φασίστες» οἱ πλέον συχνοί), ἀλλὰ καὶ ὁ τρόπος ποὺ προσδιόρισαν ἱστορικὰ καὶ ἰδεολογικὰ τὴν ᾿Ορθόδοξη Παράδοση (ἰουδαῖ- κότητα, ρωμιοσύνη) μεμονωμένοι καὶ μᾶλλον «ἀνεπίσημοι» κληρικοί, ἐπέφεραν ἀρνητικὰ παρὰ θετικὰ ἀποτελέσματα στὴν εἰκόνα ποὺ δίνει ὁ Κλῆρος σ᾽ ὅ,τι ἀφορᾶ τὴν ἐπαφή του μὲ τὰ πνευματικὰ ρεύματα ποὺ ἀναπτύσσονται σήµερα στὴν Ἑλληνικὴ κοινωνία. Ἢ ἐπίσημη ἀπάντηση ἦρθε ἀπὸ τὸν καθηγητὴ κ. Ν.Π. Μπρατσιώτη καὶ δη- µοσιεύθηκε στὸ περιοδικὸ «Ἐκκλησία», τὸ πλέον ἐπίσημο ἔντυπο ὄργανο τῆς -------1:Ξ-