ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΕΩΡΙΓΑΛΑΣ Ποιός εἶναι ὁ ̓Αντίχριστος «666»: Ὅπως εἶναι γνωστό. ἡ Ἑλληνικὴ Γλῶσσα εἶναι καὶ «μαθηματική». Δηλαδὴ μπορεῖ νὰ ἐχφράζεται καὶ μὲ τὴν χοησιμοποίησι ἀριθμῶν ἀντὶ λέξεων. ἀφοῦ κάθε γράμμα τοῦ ἀλφαδήτου της ἀντιστοιχεῖ σ ̓ ἕναν ἀριθμό: αξ 1,6 Ξ2.ΥΞ2..Ξ10, ορ-100, ω-δ0ῦ κ.ο.κ. Κάθε λέξις της ἰσοδυναμεῖ μὲ ἕναν ἀριθμό, ποὺ ἀντιστοιχεῖ στὰ γράμματά της. Π.χ. Ἕλλην- Εφλελτηενξ αθγ ἤ μὲ τοὺς ἀριθμοὺς ποὺ χρησιμοποιοῦμε σήμερα, Ἕλλην ΞΞ 5202048450 123 ἤ 1, 2 3, ὁπότε ἔχουμε καὶ τὸν συμόολισμὸ ὅτι Ἕλλην εἶναι ἡ ἀρχὴ τοῦ παντὸς (αθγ). Ἡ ἀριθμητικὴ ἀνάγνωσις τῆς Ἑλληνικῆς ἐπιτρέπει λοιπὸν τὴν ἀποκάλυψι τῶν «κρυφῶν» νοημάτων διαφόρων λέξεων, ἀλλὰ ἐπίσης: α) Τὸν συσχετισμὸ τῶν λέξεων μεταξύ τους. ὁπότε ἀποκαλύπτεται ἡ ὕπαρξις τῶν δεσμῶν τους. Π.χ. θ12Ξ Προμηθεύς, ἀλλὰ καὶ Καύκασος. 905- Δαίμων, ἀλλὰ καὶ Λημιουργός. 443- Ἡριδανός. ἀλλὰ καὶ Ιορδάνης. 6) Τὴν ἐ ἐπισή μανση σχέσεων γενεσιουργῶν, ὅταν δύο λέξεις ἐκφράζονται μὲ διαδοχικοὺς ἀριθμούς. Π.χ. 780 - ”Οφις. 781 - Σοφία ἡ ἤ 305 - Ἕλξις. 306 Ξ Γαλαξίας. γ) Τὴν ἐννοιολογικὴ ὁλοκλήρωσι μιᾶς λέξεως, ὅταν ὁ ἀριθμὸς ποὺ τὴν ἀπεικονίζει, πολλαπλασιαζόμενος μὲ τὸ π (Ξ 2. 1416), δίνει μιὰν ἄλλη λέξι, ἐπεξηγηματικὴ ἢ συμπληρωματικὴ τῆς πρώτης. Π.χ. 284 -- Θεὸς καὶ 284 χ π- Απειρον Πνεῦμα. δ) Τὴν ἀποκάλυψη ἁρμονικῶν συνδέσμων μεταξὺ τῶν λέξεων, ὅταν αὐτὲς συναρτῶνται μὲ τὸν «χρυσὸ ἀριθμὸ» 1, 618. Π.χ. 656 - "Αρτεμις, ἀλλὰ 656Χ1, 618 -- 1061 ̓Απόλλων. (Ὅποιος ἐπιθυμεῖ νὰ μάθει περισσότερα ἐπάνω σ ̓ αὐτὸ τὸ θέμα. θὰ τὰ 6ρεῖ στὸ ἔργο «Τὰ θεολογούμεθα τῆς ἀριθμητικῆς» τοῦ Ἰαμόλίχου). Τώρα: ἂν ἐφαρμόσουμε τὴν «ἀριθμητικὴν ἀνάγνωσιν», διαπιστώνουμε ὅτι 666 -- Ἴαπετός. Ὁ ̓Ιαπετός, γιὰ τοὺς Ἕλληνες ἦταν θεὸς προγενέστερος τοῦ Διός ἀλλὰ καὶ τοῦ Κρόνου, υἱὸς τοῦ Οὐρανοῦ καὶ τῆς Γαίας (Ἠσ.. Θεογ. 132 κ.ἓξ.' καὶ ̓Απολ. Α'. 1.3). Μαζὶ μὲ τὴν σύ- κ 32 / 5 / “- ΕΣ / Ψυχολογικἡ ἐπιχείρήηση ἐναντίον τοῦ ἀνθρώπου Κύριε διευθυντά, ̓Επειδὴ πολύ, ὡς μὴ ὤφειλε, μᾶς ἔχουν ἀπασχολήσει μὲ τὸν περιθόητο 666 (παρμπρὶξ αὐτοχινήτων,. τηλεόραση), ἐπιτρέψτε μου νὰ ἀναπτύξω, γιατί ἡ θεωρία αὐτὴ ἀποτελεῖ μία μείζονος κλίμακος ψυ χολογικὴ ἐ ἐπι χείρηση, ἡ ὁποία ἐντάσσεται σὲ ἕνα εὐρύτερο πλαίσιο ψυχολογικῆς ἐπιχείρησης εἰς δάρος τοῦ ἀνθρώπου, ὅπως αὐτὸς ἐννοεῖται κατὰ τὴν ̓Ελληνικὴ χοσμοθεωρία καὶ ἀντίληψη. Αν γράψετε σὲ ἕνα χαρτὶ λευκὸ τὸν ἀριθμὸ 666, τότε, ἂν τὸν διαδάσετε ἀπὸ τὴν ἀνάποόη μεριά, θὰ διαὑάσετε 999. ̓Επίσης ἃἂν γράψετε 990 καὶ τὸ διαδάσετε ἀπὸ τὴν ἀνάποδη μεοιά, θὰ διαδάσετε 666. Καὶ ἐπειδὴ «ἐναντία ταὐτά», μήπως Σατανᾶς (666) καὶ Θεὸς (999) ἔχουν σχέση «οἰονεὶ ̓Ιανοῦ» μεταξύ των; Γιατί ἐπιμένουν νὰ διαδάζουν 666 καὶ ὄχι 999 γυοίζοντας τὸ χαρτὶ ἀνάποδα; Μήπως ἔτσι τοὺς δολεύει γιὰ τὴν ὥρα; ̓Αποκωδικοποιώντας περαιτέρω τὰ ἀνωτέρω, θὰ δοῦμε, ὅτι σὲ πολλὰ πεδία τίθενται ἀπὸ τὸ ἐξουσιαστικὸ σύστημα δύο κατ ̓ ἀντίποδα «ὁριοφύλακες», ἔνθεν καὶ ἔνθεν, ὅπως π.χ. Θεὸς- Σατανᾶς, Καπιταλισμὀς- Κομμουνισμός, 4εξιὰ- Αριστερὰ κ.λπ. (χωρὶς νὰ ἀποκλείωνται καὶ ἐνδιάμεσα κατασκευάσματα). ΓΕργο τῶν δύο κατ ̓ἀντίποδα «ὁριοφυλάκων» εἶναι νὰ ἐπιτύχουν τὸ «μάντρωμα» ὁποιουδήποτε ἐλεύθερου -ἄρα ἀνθρώπινου, ἄρα Ε λληνικοῦφρονήματος. Καὶ ὅταν ὁ ρόλος τους γίνει ἀντιληπτός, τότε ὡς κινουμένη ἄμμος ἐντέχνως καὶ σταδιακῶς μετατοπίζεται ὁ ἕνας «ὁριοφύλακας» στὴν θέση τοῦ ἄλλου. ον