ΠΑΤΡΟΚΛΟΣΜ. ΚΑΜΠΑΝΑΚΗΣ, ̓Η πρὸ τοῦ κατακλυσμοῦ συγκοινωνία τῶν δύο κόσμων διὰ τῆς ̓ Ατλαντίδος Ὃ συγγραφεὺς τοῦ παρουσιαξόμενου θιόλίου, τοῦ ὁποίου ἡ πρώτη ἔκδοση ἔγινε τὸ 1892, ἀγνοοῦσε πολλὲς ἀπ ̓ τὶς σύγχρονες ἐπιστημονικὲς καὶ τεχνολογικὲς ἀνακαλύΨεις χι ἀκόμη περισσότερα ἀρχαιολογικὰ καὶ ἱστορικὰ δοκουμέντα, ποὺ ἐπιθεθαιώνουν τὴν ὕπαρξη τοῦ παμπαλαίου πολιτισμοῦ τῶν Ολυμπίων θεῶν-θασιλέων ἢ «τῶν πρὸ τῆς νῦν γενέσεως ἀνθρώπων» κατ ̓ ̓Αριστοτέλη, ποὺ ἦταν οἰκουμενικὸς καὶ σπουδαῖος καὶ ποὺ χάθηκε μέσα στὶς λάστες τοῦ Κατακλυσμοῦ, ὅπως μᾶς πληροφοροῦν τὰ ἀρχαῖα κείμενα χι ἡ «Μυθολογία». Ὁ Π.Μ. Καμπανάκης ἦταν ἀρχιτέκτων «μόνον», ὅπως ὁ ἴδιος τονίζει, «ἀναγιγνώσκων τοὺς ἀρχαίους" Ελληνας συγγραφεῖς χάριν τέρψεως» (σελ. 19). Τὸ ἀποτέλεσμα τῶν μελετῶν του -ποὺ περιορίζοντο στὰ συγγράμματα τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων μόνον (σελ. 18)-- ὑπῆρξε ἐκπληχτικό, ἀφοῦ ἔφθασε στὰ ἴδια ἀκριθῶς συμπεράσματα μὲ τοὺς σημερινοὺς ἐλεύθερους ἐρευνητές, πρᾶγμα ποὺ σημαίνει, ὅτι τὰ κείμενα τῶν ̓Αρχαιοελλήνῶν εἶναι ἱκανὰ νὰ ὁδηγήσουν στὴν ἀλήθεια αὐτοὺς ποὺ τὰ μελετοῦν μ ̓ ἀνοιχτὰ μάτια, ἔστω καὶ «χάριν τέρψεως μόνον». Τὸ ὅλον ἔργο τοῦ Π.Κ., ποὺ εἶναι εὐσύνοπτο, «διαιρεῖται εἰς δύο κύρια μέρη: τὸ φιλολογικόν, ὑποδιαιρούμενον εἰς τρία κεφάλαια, πραγματευόμενα νέαν θεωρίαν περὶ τοῦ σχηματισμοῦ τῶν παγώνων καὶ τοῦ κατακλυσμοῦ, τὴν παρὰ τῶν ἀρχαίων λαῶν τοῦ παλαιοῦ κόσμου γνῶσιν τοῦ νέου κόσμου καὶ τὴν περὶ ὑπάρξεως τῆς νήσου ̓Ατλαντίδος, ὡς μέσου συγκοινωνίας τῶν δύο κόσμων, ὑπόθεσιν: καὶ τὸ γραφικὸν μέρος, Λαθραῖες ἀθλιότητες Ὃ καθηγητὴς κ. 4. Μαρωνίτης, πού, πιστὸς πάντοτε στὶς φοινικίζουσες ἀρχές του, πονάει-ὑποφέρει καὶ ἀντιδρᾶ σὲ κάθε προσπάθεια γχρεμίσματος τῶν καθιερωμένων ψευδῶν περὶ «Ινδοευρωπαϊκῆς» καταγωγῆς μας, περὶ φοινικικῆς προελεύσεως τοῦ ἀλφαδήτου μας κ.λπ., πολέμιος σὲ κάθε προσπάθεια προθολῆς, ἢ ἀναφορᾶς, τῆς σημασίας καὶ τῆς προσφορᾶς τοῦ Ελληνισμοῦ στὸν πολιτισμὸ ὁλοκλήρου τοῦ πλανήτη, ξαναχτύπησε μὲ τὶς «Λαθραῖες ἀθλιότητές» του σὲ Κυριακάτικη ἐφημερίδα τοῦ ̓]ουλίου τ.ἔ. Τὸν ἐνόχλησε ἡ προαγγελία τοῦ Γλωσσικοῦ Συνεδρίου τῶν Ομίλων πρὸς 4ιάδοσηΔιεθνοποίηση τῆς "Ελληνικῆς Γλώσσας γιὰ τὸ διάστημα 7-10 Αὐγούστου στὴν ̓Ολυμπία μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς πρώτης ἑκατονταετηρίδας ἀπὸ τὴν ἀναδίωση τῶν ̓Ολυμπιακῶν ἀγώνων. Στὸ συνέδριο αὐτὸ ἐκτὸς τῶν συλλόγων Ελλάδος, Αὐστραλίας καὶ Κύπρου ἔλαδαν μέρος καὶ ἀξιόλογοι ἑλληνομαθεῖς καὶ ἑλληνολάτρες ξένοι. Ὃ περὶ οὗ ὃ λόγος καθηγητὴς δρῆκε τὴν εὐκαιρία νὰ δγάλει τὰ ἀπωθημένα του ἀπὸ τὰ «τυπογραφικά καὶ μὴ λάθη» (ὅπως γράφει) περιοδικοῦ, τὸ ὁποῖο συνόδευε τὴν πρόσκληση στὸ συνέδριο. Δὲν εἴδαμε τὸ περιοδικὸ αὐτό, καὶ δὲν ἔχουμε καμμία πρόθεση νὰ τὸ ὑπερασπισθοῦμε. Διαδάζοντας ὅμως τὴν πρόσκληση γιὰ τὸ συνέδριο (τὸ περιεχόμενο τῆς ὁποίας ἀντιγράφει «ἐπακριδῶς», ὅπως ἀναφέρει, στὴν ἀρχὴ τοῦ κειμένου