ΠΑΤΡΟΚΛΟΣΜ. ΚΑΜΠΑΝΑΚΗΣ,᾽Η πρὸ τοῦ κατακλυσμοῦ συ- γκοινωνία τῶν δύο κόσμων διὰ τῆς᾽ Ατλαντίδος Ὃ συγγραφεὺς τοῦ παρουσιαξόµενου θιόλίου, τοῦ ὁποίου ἡ πρώτη ἔκδοση ἔγινε τὸ 1892, ἀγνοοῦσε πολλὲς ἀπ᾽ τὶς σύγχρονες ἐπιστημονικὲς καὶ τεχνολογικὲς ἀνακαλύ- Ψεις χι ἀκόμη περισσότερα ἀρχαιολογικὰ καὶ ἱστορικὰ δοκουµέντα, ποὺ ἐπιθεθαιώνουν τὴν ὕπαρξη τοῦ παμπαλαίου πολιτισμοῦ τῶν Ολυμπίων θεῶν-θασιλέων ἢ «τῶν πρὸ τῆς νῦν γενέσεως ἀνθρώπων» κατ᾽ ᾿Αριστοτέλη, ποὺ ἦταν οἰκουμενικὸς καὶ σπουδαῖος καὶ ποὺ χάθηκε µέσα στὶς λάστες τοῦ Κατακλυσμοῦ, ὅπως μᾶς πληροφοροῦν τὰ ἀρχαῖα κεί- μενα χι ἡ «Μυθολογία». Ὁ Π.Μ. Καμπανάκης ἦταν ἀρχιτέκτων «μόνον», ὅπως ὁ ἴδιος τονίζει, «ἀναγιγνώσκων τοὺς ἀρχαίους" Ελληνας συγγραφεῖς χάριν τέρψεως» (σελ. 19). Τὸ ἀποτέλεσμα τῶν µε- λετῶν του -ποὺ περιορίζοντο στὰ συγγράμματα τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων μόνον (σελ. 18)-- ὑπῆρξε ἐκπληχτικό, ἀφοῦ ἔφθασε στὰ ἴδια ἀκριθῶς συμπεράσματα μὲ τοὺς σηµε- ρινοὺς ἐλεύθερους ἐρευνητές, πρᾶγμα ποὺ σηµαίνει, ὅτι τὰ κείµενα τῶν ᾿Αρχαιοελλή- νῶν εἶναι ἱκανὰ νὰ ὁδηγήσουν στὴν ἀλήθεια αὐτοὺς ποὺ τὰ μελετοῦν μ᾽ ἀνοιχτὰ µά- τια, ἔστω καὶ «χάριν τέρψεως µόνον». Τὸ ὅλον ἔργο τοῦ Π.Κ., ποὺ εἶναι εὐσύνοπτο, «διαιρεῖται εἰς δύο κύρια µέρη: τὸ φι- λολογικόν, ὑποδιαιρούμενον εἰς τρία κεφάλαια, πραγματευόµενα νέαν θεωρίαν περὶ τοῦ σχηματισμοῦ τῶν παγώνων καὶ τοῦ κατακλυσμοῦ, τὴν παρὰ τῶν ἀρχαίων λαῶν τοῦ παλαιοῦ κόσμου γνῶσιν τοῦ νέου κόσμου καὶ τὴν περὶ ὑπάρξεως τῆς νήσου ᾿Ατλα- ντίδος, ὡς μέσου συγκοινωνίας τῶν δύο κόσμων, ὑπόθεσιν: καὶ τὸ γραφικὸν µέρος, Λαθραῖες ἀθλιότητες Ὃ καθηγητὴς κ. 4. Μαρωνίτης, πού, πιστὸς πάντοτε στὶς φοινικίζουσες ἀρχές του, πονάει-ὑποφέρει καὶ ἀντιδρᾶ σὲ κάθε προσπάθεια γχρεμίσματος τῶν καθιερωµένων ψευδῶν περὶ «Ινδοευρωπαϊκῆς» καταγωγῆς µας, περὶ φοινικικῆς προελεύσεως τοῦ ἀλφαδήτου µας κ.λπ., πολέμιος σὲ κάθε προσπάθεια προθολῆς, ἢ ἀναφορᾶς, τῆς ση- µασίας καὶ τῆς προσφορᾶς τοῦ Ελληνισμοῦ στὸν πολιτισμὸ ὁλοκλήρου τοῦ πλανήτη, ξαναχτύπησε μὲ τὶς «Λαθραῖες ἀθλιότητές» του σὲ Κυριακάτικη ἐφημερίδα τοῦ ᾿]ου- λίου τ.ἔ. Τὸν ἐνόχλησε ἡ προαγγελία τοῦ Γλωσσικοῦ Συνεδρίου τῶν Ομίλων πρὸς 4ιάδοση- Διεθνοποίηση τῆς "Ελληνικῆς Γλώσσας γιὰ τὸ διάστηµα 7-10 Αὐγούστου στὴν ᾽Ολυ- µπία μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς πρώτης ἑκατονταετηρίδας ἀπὸ τὴν ἀναδίωση τῶν ᾽Ολυ- μπιακῶν ἀγώνων. Στὸ συνέδριο αὐτὸ ἐκτὸς τῶν συλλόγων Ελλάδος, Αὐστραλίας καὶ Κύπρου ἔλαδαν µέρος καὶ ἀξιόλογοι ἑλληνομαθεῖς καὶ ἑλληνολάτρες ξένοι. Ὃ περὶ οὗ ὃ λόγος καθηγητὴς δρῆκε τὴν εὐκαιρία νὰ δγάλει τὰ ἀπωθημένα του ἀπὸ τὰ «τυπογραφικά καὶ μὴ λάθη» (ὅπως γράφει) περιοδικοῦ, τὸ ὁποῖο συνόδευε τὴν πρό- σκληση στὸ συνέδριο. Δὲν εἴδαμε τὸ περιοδικὸ αὐτό, καὶ δὲν ἔχουμε καμμία πρόθεση νὰ τὸ ὑπερασπισθοῦμε. Διαδάζοντας ὅμως τὴν πρόσκληση γιὰ τὸ συνέδριο (τὸ περιε- χόμενο τῆς ὁποίας ἀντιγράφει «ἐπακριδῶς», ὅπως ἀναφέρει, στὴν ἀρχὴ τοῦ κειμένου