Τελευταῖα 6θήματα πρὸς τὸν Εξουσιασμὸ Ὅπως ἐθίξαμε καὶ στὸ σχετικό μας ἄρθρο (τ. 178, Οκτώόριος 1996), μὲ τὴν ̓Αμερικανικὴ καὶ Γαλλικὴ Ἐπανάστασιν ἤλλαξαν τὰ δεδομένα τῆς οἰκονομίας. Ἔκτοτε τὴν οἰκονομία δὲν τὴν καθορίζει ἡ παραγωγὴ ἀγαθῶν, ἀλλὰ τὸ τραπεζικὸν χεΦάλαιον, ποὺ καθορίζει ἀκόμα ὄχι μόνον τὴν ποσότητα τῶν παραγομένων ἀγαθῶν ἀλλὰ καὶ τὸ εἶδος τῶν ἀγαθῶν. Οἱ διαχειριστὲς τοῦ τραπεζικοῦ κεφαλαίου ὄχι μόνον κατευθύνουν τὸν σχεδιασμὸ τῆς οἰκονομίας, ἀλλὰ ἀποφασίζουν γιὰ τὴν λειτουργία ἢ τὴν παῦσιν τῶν διαφόρων μονάδων παραγωγῆς' ἀποφασίξουν γιὰ τοὺς ὅρους: ποὺ διέπουν τὸ διεθνὲς καὶ ἐθνικὸ ἐ ἐμπόριο μὲ ἀρωγοὺς τοὺς διάφορους διεθνεῖς ὀργανισμοὺς μὲ δαρύγδουπους τίτλους, ἑ ὅπως ὁ «Παγκόσμιος ̓Οργανισμὸς Ἐμπορίου». Μία πλειάδα στελεχῶν, μικρῶν, μεσαίων χαὶ μεγάλων, καὶ κυρίως μιχρομέτοχοι καὶ μεγαλομέτοχοι λυ μαίνονται τὸ παραγόμενον ἐθνικὸν προϊόν, ἐργαζόμενοι σ ̓ ἐντελῶς ἀντιπαραγωγικὲς θέσεις ἢ μὴ ἐργαζόμενοι. Εἶναι οἱ ἐκλεκτοὶ τοῦ συστήματος, ποὺ κατοικοῦν σὲ οἰκίες ποὺ δὲν ἔχτισαν' ποὺ ἀπολαμδάνουν ἀγαθὰ ποὺ δὲν παρήγαγαν’ ἵνα πληρωθοῦν οἱ γραφές: «Καὶ ἔσται ὅταν εἰσαγάγῃ σε Κύριος ὁ Θεός σου εἰς τὴν γῆν, ἣν ὤμοσε τοῖς πατράσι σου, τῷ ̓Αόραὰμ καὶ τῷ ̓Ισαὰκ καὶ τῷ ̓Ιακώδ, δοῦναί σοι πόλεις μεγάλας καὶ καλὰς ἃς οὐκ ἐνέπλησας, λάκκους λελατομημένους, οὕς οὐκ ἐξελατόμησας, ἀμπελῶνας καὶ ἐλαιῶνας, οὕς οὐ καταφύτευσας, καὶ φαγὼν καὶ ἐμπλησθεὶς» (Δευτερονόμιον Κ, στ ́, 10-11). Φανερὸν εἰναι, ὅτι μὲ δόλωμα τὶς ὑλικὲς ἀπολανὲς ἡ ἡ Διεθνὴς Ἐξουσία ἐπιδάλλει πλήρως τὴν πολιτικήν της, τὸν ἐκφασισμὸν τοῦ ὅποιου καθεστῶτος ἐπιλέγει νὰ τὴν ἐκφράξη. Τὸ κουδούνι τοῦ Παυλὼφ ἠχεῖ καὶ κατευθύνει τὰ πλή θη στὸ δρόμο τῆς ὑποταγῆς. Μέσον λοιπὸν ὑποδουλώσεως τῶν λαῶν εἶναι ἡ οἰκονομία, ποὺ ἐπιθάλλει τὶς ἀποφάσεις τῆς ἐξουσίας, τὴν πολιτικήν της. Γιὰ τὸ λόγον αὐτὸν ὁ ἐξουσιασμὸς προωθεῖ ἑνιαῖο οἰκονομικὸ σύστημα, μὲ σκοπὸν μαζὶ μὲ τὴν ὀπτικὴ ὑπερεπάρκεια νὰ ἐπιδάλῃ τελικὰ τὴν παγκόσμια κυριαρχία του. Ἔτσι ὁ Ὀργανισμὸς Οἰκονομικῆς Συνεργασίας καὶ ̓Αναπτύξεως (ΟΟΣΑ) ἐπεμθαίνει στὰ ἐκπαιδευτικὰ προγράμματα σὲ συνεργασία μὲ τὸ Διεθνὲς Νομισματικὸ Ταμεῖο' ἐνῶ εἶναι γνωστὲς πλέον οἱ οἰκονομικὲς πιέσεις καὶ παροχὲς πρὸς τὰ Μέσα Μαξικῆς Ἐνημερώσεως γιὰ τὴν χαλιναγώγη σίν τους, ὥστε ἡ ἔνη μέρωσις νὰ εἶναι καὶ κατευθυνόμενη καὶ μονοσήμαντη. "Ας ἀναλογιστοῦμε τὴν κάλυψιν τῶν γεγονότων στὸν Κόλπο καὶ στὴν πρώην Γιουγκοσλαόία. Ἰδιαίτερα δὲ ἡ σαφήνεια ἐκδοτικῶν συγκροτημάτων καὶ τηλεοπτικῶν σταθμῶν μειώνει τὶς ἀνεξάρτητες φωνές. Πολὺ περισσότερο τώρα, ποὺ οἱ κινηματογραφικὲς ἑταιρεῖες ἀπορροφοῦνται ἀπὸ τὰ μεγάλα συγχροτήματα τῶν Μ.Μ.Ε. Μὲ τὴν μετατόπισιν τοῦ κέντρου οἰκονομίας ἀπὸ τοὺς χώρους παραγωγῆς στοὺς χώρους ἐμπορίου, ὅπου δρᾶ καὶ θασιλεύει τὸ τραπεζικὸν κεφάλαιο, ἔχουμε τὴν ἀνάπτυξιν τῶν μεγάλων πόλεων. Τὸ δεύτερο μισὸ τοῦ 18ου αἰῶνα καὶ στὴν συνέχεια τὸν 19ον αἰῶνα χαρακτηρίζει ἣ δημιουργία ἐμπορικῶν καὶ 6ιομηχανικῶν κέντρων, ποὺ εὑρίσκονται μακρυὰ ἀπὸ τοὺς τόπους παραγωγῆς' ἐνῶ ταυτόχρονα ἀρχίζουν νὰ σχηματίζονται οἱ πρῶτοι μεγάλοι τραπεζικοὶ ὀργανισμοὶ (τῶν ἀδελφῶν Ρικάρντο, Ρότσιλντ κ.ἄ.). Τὸ τραπεζικὸν κεφάλαιο εὐνοεῖ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἐμπορίου. Ἔτσι πλάι στὰ ἐργοστάσια δημιουργοῦνται μεγάλοι ἐ ἐμπορικοὶ οἶκοι, ποὺ κατευθύνουν τὴν παραγωγῆν ἀγαθῶν ἀνάλογα μὲ τὴν ὑφιστάμενη ἀγορά, τὴν ὁποίαν προσπαθοῦν νὰ διευρύνουν μὲ τὶς ζῶνες ἐπιρροῆς. Τὰ παραδοσιακὰ ὁ ἀστικὰ κέντρα, ποὺ ἐπίκεντρο εἶχαν τὴν ἕδρα τοῦ φεουδάρχη καὶ ποὺ δὲν ἐφιλοξενοῦσαν