Ο ΑΛΛΟΣ ΛΟΓΟΣ Προσωπικὰἀ δὲν ἔχω τίποτε μὲ τοὺς μαύρους. Καὶ ἀθλήηταρᾶδες εἶναι, καὶ χο- ρευταρᾶδες εἶναι, καί, ὅπως θρυλεῖται, ἐπιδήτορες ὀλκῆς. Μαγκιά τους δη- λαδή. Ὃ ἰδεαλισμὸς ὅμως τῶν ᾽Αμερικανοεθραίων σοφῶν μὲ συγκλονίζει! Τί ἐξε- οευνήσεις στὶς ἄγριες καὶ τροπικὲς ἀφρικανικὲς ζοῦγκλες ἔκαναν! Ξέρετε, τώρα! ᾿Εκεῖ ποὺ φύονται οἱ Παρθενῶνες δίπλα στοὺς κοκκοφοίνικες καὶ στὶς μπανανιὲς καὶ δὲν ξέρουν οἱ ἄνθρωποι τί νὰ τοὺς χάνουν. "Οσο γιὰ ἀρχαῖα στάδια καὶ θέατρα, τί νὰ σοῦ πῶ... Καθένας καννίδαλος ἔχει τὸ ποοσωπικότου, γιὰ νὰ ἀνεδάζῃ ἔργα τῆς κοινῆς ᾽Αφρικανικῆς πολιτισμικῆς κληρονομιᾶς: Θέσπι, Αἰσχύλο, Σοφοκλῆ, Εὐριπίδη, ᾿Αριστοφάνη καὶ ἄλλους διάσηµους ᾿᾽Αφροικανοὺς ὁραματουργοὺς τῆς ἀρχαιότητος. Καὶ ἐπειδή, ὡς γνωστόν, καὶ τὸ ἀλφάδητο εἶναι ἀφρικανικὴ ἀνακάλυψη, κάθισαν καὶ διάδασαν ὁλόκλη- ϱες διδλιοθῆχκες ἀπὸ ἱστορικούς, φιλοσόφους, καὶ ποιητές, προκειµένου νὰ τεχμηριώσουν ἐπιστημονικά τὴν ἄποψή τους. Ωστόσο τὸ σύγγραμμα ποὺ τοὺς συνεκίνησε θαθιὰ ἦταν τὸ «Απιμγοροξαρία Α/ΓίέαΠα», γραμμένο κατὰ ἀνε- πιθεόαίωτες πληροφορίες ἀπὸ ἕνα ἄγριο, αἱμοδιψῆ καὶ ἡμινομαδικὸ λαό, ποὺ ἐκαλοῦντο "Ελληνες. Τί; Νὰ κόψω τὶς ἀρλοῦμπες (ἄλλο ἤθελα νὰ γράψω, ἀλλὰ τέλος πάντων), γιατὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ κατὰ τὴν ἀρχαιότητα ἦσαν ἑκατὸ χρόνια πίσω ἀπὸ τὰ ζῶα; Τραθδῶ τ᾽ αὐτιά µου τὰ πέτσινα/ Λαλήσατε τελείως; Τόσοι ἀφροκε- ντριστὲς σοφοὶ ἀποφαίνονται περὶ τῆς καταγωγῆς ἐξ᾽ Αφρικῆς τοῦ Ελληνι- κοῦ πολιτισμοῦ. Τελικὰ ὁ ᾿Ελληνικὸς πολιτισμὸς μοιάζει μὲ κεῖνο τὸ ποίημα τοῦ Γεωργίου Σουρῆ, ποὺ ὅλοι εὕρισκαν πὼς τὸ παιδὶ σὲ κάποιον φέρνει, ἀλλὰ κανεὶς δὲν ὀνόμαζε τὸν πατέρα. Μάλιστα, κύριοι! Ο ᾿Ελληνικὸς πολιτισμὸς εἶναι δά- νειος. Δὲν ἔχει σημασία ἀπὸ ποῦ. ᾿Απὸ τοὺς Εσκιμώους τῆς ᾿Αλάσκας µέχρι τοὺς Γιορούμπα τῆς Νιγηρίας. Πάντως Ελληνικὸς δὲν εἶναι. Αλλωστε καὶ ὁ τίτλος τοῦ διδλίου τὸ καταμαρτυρεῖ. “ΗΠ «Μαύρη ᾿Αθηνᾶ», σοῦ λέει ὁ ἄλλος. Καί, ὡς γνωστόν, τὸ διαχρονικὸ δεῖγμα τῆς κλασσικῆς γυναικείας καλλονῆς εἶναι ἡ ἀφελέστατα γυμνὴ νεαρὴ ἀραπίνα μὲ τὰ πυκνὰ κατσαρὰ μαλλιὰ καὶ τὴν ἔντονη στεατοπυγία καὶ πλατυχειλία, τὶς ἐνστικτώδεις ἀντιδράσεις καὶ τὰ ἀδυσσαλέα πάθη. Πολιτισµένα πράγματα. "Οχι χιτῶνες, ἱμάτια, ἐσθῆτες, περικεφαλαῖες, ἀσπίδες καὶ σοφίες, ποὺ κάποιοι τρισδάρδαροι προγονοίμας ἔδαλαν, σώνει καὶ ντέ, στὴν ἁγνὴ καὶ κατὰ τ’ ἄλλα συμπαθῆ κόρη τῆς ᾿Αφοι- κανικῆς ζούγκλας. Αἰσθάνομαι ὑπερήφανος ὡς σφετεριστής τοῦ ὑψηλοῦ καὶ μεγάλου ἀφρι- κανικοῦ πολιτισμοῦ: τοῦ ἀγλαΐσματος τῆς παγκοσμίου ἱστορίας. Σᾶς τὸ ὁρκί- ζομαι στὰ προγονικὰ τοτὲμ καὶ στὴν καρδιὰ τοῦ ἐχθροῦ μου, ποὺ ἔφαγα χθὲς τὸ 6ράδυ. ᾿Αφροκεντρικὰ Γιῶργος Πετρόπουλος