Η ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ ΗΜΩΝ κς. Μαλαχίας Μεγάλος προπάτοράς «μας». Τὸ ὄνομά του σὲ μετάφραση ἀπὸ τὰ ἑδραϊκὰ σημαίνει «Ο ἀγγελιαφόρος τοῦ Γιαχδέ». Καὶ πράγματι αὐτὸς δὲν ἀναφέρε- ται πουθενὰ µέσα στὸ διδλίο του, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν πρώτη παράγραφο, ἐκτελώ- ντας τὰ χρέη ἀγγελιαφόρου. ΄Ετσι ὅ,τι θὰ διαθάσουµε στὴν συνέχεια, εἶναι ἀποκλειστικὰ λόγια τοῦ Γιαχῦέ. ᾽᾿Εμεῖς ὅμως θέλοντας νὰ τιμήσουμε τὸν προ- πάτορά µας γιὰ τὴν τόσο θεάρεστη πράξη ποὺ ἐπετέλεσε μὲ τὴν διάσωση τοῦ κειμένου, ἂν καὶ ξέρουμε πὼς στὴν οὐσία εἶναι λόγια τοῦ Γιαχθέ, θὰ ὀνομά- σουµε γιὰ τὸν κόπο του καὶ τιμώντας τὸ ὄνομά του τοὺς λόγους ποὺ θὰ ἐπα- κολουθήσουν «μαλαχίες», δηλαδὴ λόγια ἱερὰ ποὺ ἔγραψε ὁ ἄξιος καὶ πο- λυαγαπηµένος μας προπάτορας Μαλαχίας. ᾿᾽Αρχίζει λοιπὸν ὁ προπάτοράς μας: «Τὸ φορτίον τοῦ λόγου τοῦ Κυρίου διὰ χειρὸς Μαλαχίου πρὸς Ισραήλ» («Μαλαχίας» α’]). Καὶ εἶναι πράγματι δαρὺ τὸ φορτίο ποὺ ἀκολουθεῖ. Πρέπει νάχε πολλὲς τσαντίλες ὃ πάνσοφος. Τὸ τί Μωυσῆδες καὶ Σάρρες τοὺς πετάει, δὲν περιγράφεται. ᾿Αρχίξει θέδαια στορ- γικά: «ἐγὼ σᾶς ἠγάπησα» («Μαλαχίας» α΄ 2). Καὶ μετὰ συνεχίζει στὸ γνωστὸ τοοπάριο: «ἐὰν δὲν ἀκούσητε, καὶ ἐὰν δὲν δάλητε τοῦτο εἰς τὴν καρδίαν, διὰ νὰ δώσητε δόξαν εἰς τὸ ὄνομά µου, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάµεων, τότε θέλω ἐξαποστείλει τὴν κατάραν ἐφ᾽ ὑμᾶς, καὶ θέλω ἐπικαταρασθή τὰς εὐλογίας σας: ναί, μάλιστα καὶ κατηράσθην αὐτάς, διότι δὲν δάλλετε τοῦτο εἰς τὴν καρ- δίαν σας» («Μαλαχίας» 6 1). "Αντεμπράόδο. Αὐτὸς εἶναι ὁ παλιὸς καλὸς Γιαχδέ. Πρὸς στιγμήν, ὅταν διά- ὄασα ἐκεῖνο τὸ «σᾶς ἠγάπησα», νόμιζα πὼς κάτι ἔπαθε. ᾿Αλλὰ ὁ Μαλαχίας ξέ- ρει, μᾶλλον δὲν ἄκουσε καλὰ στὴν ἀρχή, ὅταν τοῦ τὰ ὑπαγόρευε ὁ Γιαχδέ. Κάτι σὰν τὸ χαλασμένο τηλέφωνο, ποὺ παίζαμε ὅταν εἴμαστε μικροί. Προ- φανῶς δὲν τοῦ εἶπε «σᾶς ἠγάπησα», ἀλλὰ κάτι ἄλλο πρέπει νὰ τοὺς ἔκανε, ποὺ δὲν λέγεται, γιατὶ εἶναι ἀκατάλληλο. Γιατὶ ὅλο καὶ τοῦ κάνανε τὶς παγα- ποντιές τους οἱ περιούσιοι, κυρίως στὶς θυσίες. ΄Ἔτσι: «Σεῖς εἴπετε ἔτι. ᾿Ιδοὺ ὁποία ἐνόχλησις! καὶ κατεφρονήσατε αὐτήν, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων: καὶ ἐφέρατε τὸ ἡρπαγμένον, καὶ τὸ χωλόν, καὶ τὸ ἄρρωστον, ναί, τοιαύτην προ- σφορὰν ἐφέρατε' ἤθελον δεχθῆ αὐτὴν ἐκ τῆς χειρός σας; λέγει Κύριος. “Ὅθεν ἐπικατάρατος ὁ ἀπατεών, ὅστις ἔχει ἐν τῷ ποιμνίῳ αὐτοῦ ἄρσεν, καὶ κάμνει εὐχὴν καὶ θυσιάζξει εἰς τὸν Κύριον πρᾶγμα διεφθαρμένον: διότι ἐγὼ εἶμαι δα- σιλεὺς μέγας, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, καὶ τὸ ὄνομά μου εἶναι τρομερὸν ἐν τοῖς ἔθνεσι» («Μαλαχ.» α΄ 13-14). ἴάντε πάλι, τὸν ἔπιασε ἡ κρίση του. Βρὲ δὲν ξέρετε, ὅτι ὁ Γιαχθὲ δέχεται θυσίες ὅλες τὶς μέρες ἐκτὸς Σαδδάτου, Κυ- οιακῆς, ἑορτῶν καὶ ἀργιῶν δέκα μὲ δώδεκα τὸ πρωὶ γιὰ πρωινό; Προτιμητέα κρέατα ἀπὸ κατσικάκι γάλακτος καὶ ἄνω, φρέσκα καὶ οὐχὶ κατεψυγμένα, ἰσραηλινῆς προελεύσεως. ᾿Οτιδήποτε εἰδωλολατρικό, καμῆλες, 6όδια, κοτό- πουλα, ἀποκλείονται, γίνονται ὅμως δεκτοὶ Σάόδατα, Κυριακές, ἀργίες καὶ ἑορτὲς ᾿Αμορραῖοι, Χαναναῖοι, Φιλισταῖοι καὶ ἄλλοι εἰδωλολάτρες. ᾿Αλλὰ ἐκτὸς ἀπὸ τὸ ὅτι τὸν κοροϊδεύανε στὶς θυσίες, τὸν κλέδανε κιόλας. Ποῦ