ΕΠΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΟΝ ΑΝΑΓΝ(ΟΣΣΤΟΝ Ἡ ἀποκρυπτογράφηση τῆς κροκάλης τῆς Καυκανιᾶς Κύριε διευθυντά, Χωρὶς νὰ θέλω ν᾿ ἀμφισδητήσω τὶς γνώσεις τοῦ ἐπιστολογράφου σας κ. ᾽Αντώνη Βασιλάκη, ὁ ὁποῖος στὸ ὑπ᾽ ἀριθμ. 178 τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ» δίνει µία ἄλλη ἐκδοχὴ στὸ νόημα τῆς Γραμμικῆς Β Γραφῆς τῆς χροκάλης τῆς Καυχκανιᾶς Ὃλυ- µπίας --ἀπεναντίας μάλιστα αἰσθάνομαι ἰδιαίτε- ρθη χαρά. ποὺ ἕνας «ἐρασιτέχνης» ἀφιερώνει τὴν ζωή του στὴν ἀνάγνωσι τῶν πινακἰδων τῆς ΓΓΒ-, ὡστόσο καλοπίστως θὰ παρατηροῦσα τὰ ἑξῆς: 1) Κατὰ τὴν γνώμη µου δὲν ὑπάρχει πιὰ περι- θώριο ἀμφισδητήσεως, ὅτι ἡ Ομηρικὴ διάλεκτος, ἡ ἀρχαιοτέρα ποὺ μᾶς ἔχει διασωθῆ στὴν Ἰωνικὴ μὲ ἀπολιθώματα Αἰολικῆς καὶ ᾿Αττικῆς, προέρ- χεται κατ᾽ εὐθεῖαν ἀπὸ τὴν ΓΓΒ, ἐκδοχὴ στὴν ὁποία συμφωνεῖ καὶ ὁ κ. Βασιλάκης. Ἑπομένως δὲν ἔχουμε τὸ δικαίωμα ν᾿ ἀμφισδητοῦμε τὸ νόη- μα ποὺ μᾶς προκύπτει ἀπὸ τὶς ἠχητικὲς ἀξίες Βέ- ντρις, ὅταν τοῦτο συμπίπτῃ νοηματικὰ καὶ ἠχη- τικὰ μὲ λέξεις τῆς νεωτέρας ᾿Ομηρικῆς διαλέκτου. (Καὶ λέγω νεωτέρας διαλέκτου, διότι ἀκράδαντα πιστεύω, ὅτι ὁ πυρήνας τῶν ἐπῶν ἐγράφη σὲ μὴ διασωθεῖσα ΓΓΒ). Παραδείγματα: Στὴν Ιλιάδα ἀναφέρεται κατ᾽ ἐπανάληψι ἡ λέ- ξι «τάφρος». Ἐν τούτοις σὲ δύο σημεῖα (Ο 356 καὶ Ω 797) ἀναφέρεται ὡς «κάπετος» (ή) ἤτοι λέ- ἕξι προερχομένη κατ᾽ εὐθεῖαν ἀπὸ τὴν ΓΓΒ, δη- λαδὴ (σ)κα-πε-το(ς) ἤτοι σκαπτός. Ἡ ἔχφρασι ποὺ χρησιμοποιοῦμε αὐτούσια ἀχόμη καὶ σήμερα «ἄνευ μισθοῦ» προέρχεται χι αὐτὴ ἀπὸ τὴν ΓΓΒ (ὀλέπε πινακίδα Ἰδαλίου): Α- ΝΕ ΜΙ-ΙΠ-ΤΟ-ΝΕ. Ἡ ἠχητικὴ καὶ νοηματικὴ προ- σέγγισι στὶς Ομηρικὲς λέξεις εἶναι ἀπόλυτη. Ὅταν λοιπὸν στὴν χροκάλη τῆς Καυκανιᾶς ἀποκρυπτογραφεῖται ἡ ἠχητικὴ ἀξία Α-5Ο-ΝΑ (καὶ ὄχι ΝΑ-50-Α, ὅπως δέχεται ὁ ἐπιστολογρά- φος σας, γιὰ ν᾿ ἀποχρυπτογραφήσῃ «νῆσος», διό- τι στὴν θουστροφηδὸν γραφὴ ὁ πρῶτος στίχος διαθάζεται ἐξ ἀριστερῶν πρὸς τὰ δεξιά, ὁ δεύτε- ρος ἐκ δεξιῶν πρὸς τ᾽ ἀριστερὰ κ.ο.κ.), ἣ ὁποία συμπίπτει μὲ τὸν συγχριτικὸ δαθμὸ τοῦ ἐπιρρή- ᾿Αγαπητὲ κ. Λάμπρου, στὶς μέρες μας. Ας ἀπευθυνθοῦμε πρὸς τοὺς γείτονες τῆς Ἑλλάδας καὶ ἂς τοὺς μιλήσουμε γιὰ τὴν κοινὴ καταγωγή μας Τὰ δύο ἐπίκαιρα τῶν ᾿Ελληνοτουρκικῶν γεγονότων ἄρθρα «Ἔνθεν καὶ ἔνθεν τῶν συνόρων» στὸ τεῦχος 17], σελ. 10299 καὶ «Ἔνθεν καὶ ἔνθεν τῶν συ- γόρων 11» στὸ τεῦχος 175, σελ. 10631 τελικὰ ἔγιναν οἱ πέτρες ποὺ τάραξαν τὰ λιμνάζοντα νερὰ καὶ σχημάτισαν ὁμόκεντρους κύκλους, ποὺ ἁπλώνονται. Θέ- λουμε νὰ ἐλπίξουμε, ὅτι τὸ τάραγμα αὐτὸ θὰ ἔχει διάρκεια καὶ ἔνταση. Σὲ τε- λευταία ἀνάλυση ἀφορᾶ στὸν ᾿Ελληνισμὸ καὶ στὴν συνεχῆ συρρίκνωσή του Πολλοὶ ἀναγνῶστες τάχθηκαν ἐνάντιοι μὲ ἐπιστολὲς (δικαίωμά τους)" κι αὐτὸ δείχνει, ὅτι τὸ θέµα δὲν τοὺς ἀφήνει ἀδιάφορους. Ἣ ἀδιαφορία καὶ ἡ ἀπάθεια μπροστὰ στὴν συστηµατικἡ ἔξωθεν ἀλλὰ καὶ ἔσωθεν προσπάθεια συρρύκνωσης τοῦ ᾿Ελληνισμοῦ καὶ τὴν προσπάθεια ἀφελληνισμοῦ τοῦ λαοῦ --- ν-.