Παγκόσμιος Ἑλληνικότης Οἱ “Ελληνες εἶναι γνωστοὶ στὸν κόσμον διὰ δύο λόγους. Πρῶτον, διὰ τὴν ἱστορίαν των καί, δεύτερον, διὰ τὸν πολιτισμόν των. Ἢ ̓Ελληνικὴ ἱστορία ἐπὶ χιλιετίας ἐταυτίζετο μὲ τὴν παγκόσμιον. Τὴν ἐποχὴν τοῦ Μ. ̓Αλεξάν- 1 ὁρου καὶ τῶν ̓Ελληνιστικῶν χρόνων, ὅταν ἀνεφέροντο εἰς τὴν παγκόσμιον ἱστορίαν, οὐσιαστικῶς ἠννόουν τὴν ̓Ελληνικήν. Τὸ ἴδιο καὶ κατὰ τὴν περίοδον τῆς Βυζαντινῆς αὐτοκρατορίας. ̓Εὰν μάλιστα ἀνατρέξωμεν εἰς τὸ ἀπώτερον παρελθόν, ἡ πελαογική, ἡ μινωϊκὴ καὶ ἡ μυκη ναϊκὴ αὐτοκρατορία ἐκάλυπταν τὴν ἱστορίαν τοῦ κόσμου. Οὐδεὶς λαὸς δύναται νὰ καυχη θῇ, ὅτι ἡ ἐθνική του ἱστοοία ὑπῆρξεν ἡ παγκόσμιος. Αὐτὸ μόνον οἱ Ελληνες τὸ ἐπέτυχαν. "Επομένως συνάγεται ἀναμφι16η τήτως, ὅτι οἱ "Ἕλληνες ἔγιναν γνωστοὶ εἰς ὁλόκληρον τὸν χόσμον ἀπὸ τὴν ἱστορίαν των. Ὃ ̓Ελληνικὸς πολιτισμὸς πάλιν οὐσιαστικῶς “προσέφερε τὰ πάντα εἰς τὸν ἀνθρώπινον πολιτισμόν. Ἢ φιλοσοφία, τὸ θέατρον, ὁ ἀθλητισμός, αἱ ἐπιστῆμαι κ.τ.λ. ἡσαν ̓Ελληνικὰ δημιουργήματα, ποὺ μετεφέρθησαν εἰς τοὺς ξένους λαούς. ̓Η πλουσιωτάτη Ελληνική γλῶσσα ἔδωσε πλῆθος λέξεων εἰς τοὺς ξένους, μὲ συνέπειαν εὐλόγως νὰ ἰσχυριζώμεθα, ὅτι ὁ Ελληνικὸς πολιτισμὸς ἔκανε γνωστοὺς τοὺς Ἓλληνας εἰς ὁλόκληρον τὸν Χόσμον. “Ιστορία καὶ πολιτισμὸς κατέστησαν γνωστοὺς τοὺς “Ελληνας εἰς τὸν κόσμον. ̓Απεναντίας οἱ ξένοι λαοὶ (πλὴν τῶν Ρωμαίων διὰ μικρὰν περίοδον) δὲν ἔἔγιναν γνωστοὶ εἰς τὸν Χόσμον διὰ τὸν πολιτισμὸν καὶ τὴν ἱστορίαν των. Οἱ “Εὐραῖοι π.χ. θὰ ἦσαν τελείως ἄγνωστοι εἰς τὸν κόσμον, ἐὰν δὲν ἐσταύρωναν τὸν Χριστόν. Πράγματι, ὅταν ἐμεῖς ὠργανώναμε κοσμοκρατορίας, τί ἦσαν οἱ Εδραῖοι νομάδες ποιμένες τῆς ἐρήμου; Θὰ προσθέσω ἀκόμη καὶ τὴν ἐπωφελῆ δυναμικὴν παρουσίαν τῶν ̓ Ελληνικῶν προσωπικοτήτων. ̓Επὶ παραδείγματι δ ̓ Αριστοτέλης μὲ τὰς ἐπιστημονικὰς ἐργασίας του, ἰδίως μὲ τὴν συγκρότησιν τῆς λογικῆς, ὠφέλησε τὴν ἀνθρωπότητα. Ὁμοίως ὁ Εὐκλε ίδης μὲ τὴν γεωμετρίαν, ὁ Πλάτων μὲ τὴν φιλοσοφίαν, ὁ Σωκράτης μὲ τὰς ἐννοίας, ὁ ̓Αρίσταρχος μὲ τὴν ἀστρονομίαν, ὁ Ὅμηρος μὲ τὴν ποίησιν, ὁ Φειδίας μὲ τὴν γλυπτικήν, ὁ ̓Αρχιμήδης μὲ τὰ μαθηματικά, ὁ “Ηρων μὲ τὴν μηχανικὴν καὶ πλῆθος ἐπιστημόνων, καλλιτεχνῶν καὶ φιλοσόφων ὠφέλησαν μὲ τὰ ἔργα των τὴν ἀνθρωπότητα. ̓Αντιθέτως οἱ ξένοι λαοὶ δὲν διαθέτουν παρομοίους προσωπικότητας. Δὲν ὑπάρχουν ̓Ασσύριοι, Χετταῖοι, βαδυλώνιοι, Αἰγύπτιοι, Εδραῖοι κιτ.λ., ποὺ νὰ ὠφέλησαν ὅλον τὸν κόσμον μὲ τὰ ἔργα των. Οἱ ̓ Αρχαιοέλληνες ἔχουν παγκόσμιον ἀχτινοθολίαν, ἐνῶ οἱ ξένοι τὴν στεροῦνται παντελῶς. Ὡστόσον ὑπάρχει κάποια ἄλλη ἐξ ἴσου σημαντικὴ διαφορὰ μεταξ ὺ ̓Ελληνικῶν προσωπικοτή των χαὶ τῶν ξένων, ἡ ὁποία διαφορὰ δυστυχῶς σχοπίμως ἔχει περάσει ἀπαρατήρη τος. Καὶ εἶναι ἡ ἑξῆς: "Όταν ἀναφέρωμεν π.χ. τὸν Ηράκλειτον, τὸν γνωρίζομεν, διότι εὑρέθησαν ἔ ἔργα του, προτομαί του, ἐπιγραφαὶ μὲ τὸ ὄνομά του' διότι τὸν μνημονεύουν ἱστορικοί, ἐπιστήμονες καὶ ἄλλοι συγγραφεῖς" καὶ ἐκ τῶν ἀσφαλῶν μαρτυριῶν συμπεραίνεται μετὰ δεδαιότητος ἡ ᾗ ὕπαρξίς του, ἡ ἱστορικότης, του δηλαδή, ὁ δίος καὶ τὰ ἔργα του. Τὰ ἴδια συμόαίνουν καὶ μὲ ὅλους τοὺς ̓ Αρχαιοέλλήηνας ἐπιστήμονας, φιλοσόφους, καλλιτέχνας κ.τ.λ. Ενῶ, ὅταν ἀναφέρωμεν τὰ ὀνόματα ̓Πεζεκιήλ, Αόδακούμ, ̓Ανανίας, Μαλαχίας χ.τ.Λ., ποῖος ἱστορικὸς κ.τ.λ. τοὺς μνημονεύει; τί ἄφησαν; ποῖον τὸ ἔργον των; πῶς ἀποδεικνύεται ἡ ὕπαρξίς των; ποῦ ὠφέλησαν τὴν ἀνθρωπότητα; Αποτελεῖ γεγονός, ὅτι ἔναντι τῶν ὑπαρκτῶν καὶ ὠφελίμων διὰ τὴν ἀνθρωπότητα Ελλήνων οἱ ἄλλοι λαοὶ παραθέτουν ἀνύπαρκτα καὶ ἀνωφελῆ διὰ τὴν ἀνθρωπότητα φανταστικὰ πρόσωπα. Τὸ ἔνδοξον ἱστορικὸν καὶ πολιτιστικὸν παρελθὸν τῆς' Ελλάδος δημιουργεῖ εἰς τοὺς Ελληνας τώρα τὸ ὑπέρτατον καθῆκον νὰ ἀγωνισθοῦν πεισματωδῶς διὰ νέον λαμπρὸν πολιτισμόν, διὰ νέαν λαμπρὰν ἱστορίαν. ̓Εὰν δὲν τὸ πράξουν, δὲν δικαιοῦνται νὰ λέγωνται | Ἕλληνες. “Η παρουσία τοῦ ̓Ελληνικοῦ Πολιτισμοῦ σήμερον εἰς τὸν κόσμον ὁλόκληρον εἶναι δεδομένη. 4 ηλαδὴ καὶ τώρα, εἰς τὴν σύγχρονον ἐποχήν, ὁ ́ Ελληνικὸς Πολιτισμὸς ζῇ καὶ κυριαρχεῖ εἰς κάθε σημαντικὴν ἐκδήλωσιν. Τοῦτο ἀποδεικνύεται ἀμέσως, ἂν σκεφθῇ κανείς, ὅτι αἱ ἐπιστῆμαι προχωροῦν 6άσει τῆς λογικῆς τοῦ Αριστοτέλους, ἡ ̓Ελληνικὴ γλῶσσα ἐξακολουθεῖ νὰ ἀποτελῇ τὴν δεξαμενὴν πάσης ὁρολογίας, τὰ Ελληνικὰ ἐπιτεύγματα τοῦ ἀθλη τισμοῦ, τῆς φιλοσοφίας, τοῦ θεάτρου χ.τ.λ. παραμένουν. Οὐδεὶς λαὸς προσέθεσε κάτι τὸ νέον, κάτι τὸ ἀνώτερον. "Ολοι κινοῦνται εἰς τὰ πλαίσια, τὰ ὁποῖα ἐχάραξαν οἱ Ἕλληνες πρῶτοι δημιουργοί Οἱ ξένοι οὐδὲν εὗρον. ̓Αρχίσατε ἀπὸ τὴν ἀρχαιότητα καὶ προσέξατε τὴν ἱστορικὴν πραγματικότητα, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τὴν ἀλήθειαν. Μήπως οἱ Αἰγύπτιοι ἵδρυσαν φιλοσοφικὰς σχολάς; Μήπως οἱ ̓Ινδοὶ διέδωσαν τὸν ἀθλητισμόν; Μήπως οἱ Πέρσαι ἐπαρουσίασαν τὸ θέατρον; Μήπως οἱ ̓Εόραῖοι ἀνέδειξαν γλύ-