«Τῶν ψευδομένων ἀνδρῶν ἔλεγχός ἐστι τὰ πράγματα» [Αἴσωπος] Ἢ πραγματικότητα εἶναι ὁ ἀμείλικτος κριτὴς τοῦ ψεύδους καὶ τῶν δολίων ἐπιδιώξεων. ̓Εκεῖνοι ποὺ ἔχουν τὴν δυνατότητα τῆς ἐπαφῆς μὲ τὴν πραγματικότητα, ποὺ μποροῦν νὰ ἐπικοινωνοῦν λογικὰ μὲ τὸν φυσικὸ καὶ κοινωνικό τους περίγυρο, ἐκεῖνοι εἶναι σὲ θέση νὰ ἀντιληφθοῦν τὸ ἑκάστοτε καλλιεργούμενο ψεῦδος καὶ νὰ ἀποκαλύψουν τὴν ἀπάτη καὶ τὴν σκοπιμότητα ποὺ κρύδει. Ἢ κοινωνία καὶ ὁ πολιτισμὸς τῆς «Νέας Εποχῆς», ποὺ πολλοὶ σήμερα εὐαγγελίζονται, δὲν δύναται νὰ ἐπιφέρει τὴν ὑλικὴ καὶ πνευματικὴ εὐημερία, ἀλλὰ θὰ ὁδηγήσει σὲ νέα ὑποδούλωση καὶ ἐκφυλισμὸ τῆς ἀνθρωπότήτας. Βαριὰ εἶναι τὰ δεσμὰ αὐτῆς τῆς ἰδιόμορφης δουλείας, ποὺ ἡ Διεθνής ̓Εξουσία ἐγκαθιδρύει σταδιακὰ σ ̓ ὁλόκληρο τὸν κόσμο. ̓ κεῖνοι ποὺ ἀκόμη δὲν ἔχουν χάσει τὴν ἐπαφὴ μὲ τὴν πραγματικότητα, κατανοοῦν, ὅτι ὁ νέος τύπος ἀνθρώπου, ποὺ τείνει νὰ ἐπιδληθεῖ, εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ στερεῖται τῶν ἱστορικῶν του καταδολῶν καὶ στερεῖται ἀξιῶν, στόχων καὶ προσανατολισμῶν. Ἢ ἐναπομένουσα ἐνεργητικότητά του διοχετεύεται στὴν κατάκτηση μιᾶς εὐτελοῦς συμόδατικότητας, ποὺ ἐξαντλεῖται στὴν διολογικὴ ἐπιθίωση καὶ τὴν ψυχική του ἰσορροπία, ἂν καὶ ἡ κατάρρευση εἶναι ἀρκετὰ συχνή. Ἓθνη, λαοὶ καὶ ἄνθρωποι διαισθάνονται τὴν ἐξάρτηση, τὴν ὁποία ὄχι μόνο ἀνέχονται, ἀλλὰ τὴν ἐπιδιώκουν χάριν τῆς ἐπιδίωσής τους. Η πραγματικότητα διαψεύδει ὅλα τὰ ἐξουσιαστικὰ δόγματα, ποὺ φύτρωσαν δίπλα στὴ θεοκρατία καὶ τὴν στήοιξαν στοὺς αἰῶνες. Ἣ ἴδια ἡ πραγματικότητα καταρρίπτει τὸ ψεῦδος τοῦ δόγματος «Εξ ἀνατολῶν τὸ φῶς», διότι ἐκεῖνο ποὺ σήμερα φωτίζει τὴν ἀνθρωπότητα (ἐλευθερία, ἐπιστήμη, φιλοσοφία, δημοκρατία) δὲν προῆλθε ἀπὸ τὴν ̓ ̓Ανατολή, ἀλλὰ ἀντίθετα τὸ δισχιλιόχρονο σκότος ποὺ ἔδιωξε ἦταν «σκότος ἐξ ἀνατολῶν». ἪἫ ἴδια ἡ πραγματικότητα καταρρίπτει τὸν ἀφροκεντρισμό, τὸν ἰνδοευρωπαϊσμό, τὸν φοινικισμό, τὸν θεοκρατισμό, γιατὶ κανεὶς σήμερα, ποὺ ἐπικοινωνεῖ μὲ τὰ πράγματα, δὲν σκέπτεται καὶ δὲν συμπεριφέρεται ἀφρικανικὰ (οὔτε οἱ ἀφρικανοί), κανένας δὲν μιλᾶ καὶ δὲν γράφει ἰνδοευρωπαϊκὰ ἢ φοινικικά, κανένας δὲν ἐναποθέτει τὴν μοίρα του στὴν προαίρεση τοῦ Γιαχδέ. “Ὅμως πόσοι ἔχουν ἐπαφὴ μὲ τὴν πραγματικότητα; ̓ Ελάχιστοι, ὅπως πάντοτε. Καὶ δὲν εἶναι ἄλλοι ἀπὸ τοὺς μετέχοντας τῆς ἑλληνικῆς παιδείας ἀνὰ τὸν κόσμο. Τὸ «Εξ Ελλήνων φῶς», τὸ μόνο πραγματικὸ φῶς, πάντοτε θὰ παράγει τὶς ἀκτίδες τοῦ ἀνθρωπισμοῦ καὶ τοῦ πολιτισμοῦ καὶ θὰ ἐπιφυλάσσει στὴν ἀνθρωπότητα μιὰ καλύτερη μοίρα. ΝΙΜΙ Ογαθεία ΠιωαΜίιες, ἐμ} 5αΠΟΙΙΙΗ5 («δὲν ὑπάρχει κάτι ἀνθρωπινότερο καὶ ἱερότερο ἀπὸ τὴν Ελλάδα». -- Κικέοων). Παν. Λ. Κουδαλάκης