«Τῶν ψευδομένων ἀνδρῶν ἔλεγχός ἐστι τὰ πράγματα» [Αἴσωπος] Ἢ πραγματικότητα εἶναι ὁ ἀμείλικτος κριτὴς τοῦ ψεύδους καὶ τῶν δολίων ἐπιδιώξεων. ᾿Εκεῖνοι ποὺ ἔχουν τὴν δυνατότητα τῆς ἐπαφῆς μὲ τὴν πραγμα- τικότητα, ποὺ μποροῦν νὰ ἐπικοινωνοῦν λογικὰ μὲ τὸν φυσικὸ καὶ κοινωνι- κό τους περίγυρο, ἐκεῖνοι εἶναι σὲ θέση νὰ ἀντιληφθοῦν τὸ ἑκάστοτε καλ- λιεργούμενο ψεῦδος καὶ νὰ ἀποκαλύψουν τὴν ἀπάτη καὶ τὴν σκοπιμότητα ποὺ κρύδει. Ἢ κοινωνία καὶ ὁ πολιτισμὸς τῆς «Νέας Εποχῆς», ποὺ πολλοὶ σή- μερα εὐαγγελίζονται, δὲν δύναται νὰ ἐπιφέρει τὴν ὑλικὴ καὶ πνευματικὴ εὐη- μερία, ἀλλὰ θὰ ὁδηγήσει σὲ νέα ὑποδούλωση καὶ ἐκφυλισμὸ τῆς ἀνθρωπό- τήτας. Βαριὰ εἶναι τὰ δεσμὰ αὐτῆς τῆς ἰδιόμορφης δουλείας, ποὺ ἡ Διεθνής ᾿Εξουσία ἐγκαθιδρύει σταδιακὰ σ᾽ ὁλόκληρο τὸν κόσμο. ᾿ κεῖνοι ποὺ ἀκόμη δὲν ἔχουν χάσει τὴν ἐπαφὴ μὲ τὴν πραγματικότητα, κατανοοῦν, ὅτι ὁ νέος τύ- πος ἀνθρώπου, ποὺ τείνει νὰ ἐπιδληθεῖ, εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ στερεῖται τῶν ἱστορικῶν του καταδολῶν καὶ στερεῖται ἀξιῶν, στόχων καὶ προσανατολισμῶν. Ἢ ἐναπομένουσα ἐνεργητικότητά του διοχετεύεται στὴν κατάκτηση μιᾶς εὐτε- λοῦς συµόδατικότητας, ποὺ ἐξαντλεῖται στὴν διολογικὴ ἐπιθίωση καὶ τὴν ψυ- χική του ἰσορροπία, ἂν καὶ ἡ κατάρρευση εἶναι ἀρκετὰ συχνή. Ἓθνη, λαοὶ καὶ ἄνθρωποι διαισθάνονται τὴν ἐξάρτηση, τὴν ὁποία ὄχι µόνο ἀνέχονται, ἀλλὰ τὴν ἐπιδιώκουν χάριν τῆς ἐπιδίωσής τους. Η πραγματικότητα διαψεύδει ὅλα τὰ ἐξουσιαστικὰ δόγματα, ποὺ φύτρωσαν δίπλα στὴ θεοκρατία καὶ τὴν στή- οιξαν στοὺς αἰῶνες. Ἣ ἴδια ἡ πραγματικότητα καταρρίπτει τὸ ψεῦδος τοῦ δόγματος «Εξ ἀνατολῶν τὸ φῶς», διότι ἐκεῖνο ποὺ σήµερα φωτίζει τὴν ἀνθρω- πότητα (ἐλευθερία, ἐπιστήμη, φιλοσοφία, δημοκρατία) δὲν προῆλθε ἀπὸ τὴν ᾿᾽Ανατολή, ἀλλὰ ἀντίθετα τὸ δισχιλιόχρονο σκότος ποὺ ἔδιωξε ἦταν «σκότος ἐξ ἀνατολῶν». ἪἫ ἴδια ἡ πραγματικότητα καταρρίπτει τὸν ἀφροκεντρισμό, τὸν ἰνδοευρωπαϊσμό, τὸν φοινικισμό, τὸν θεοκρατισμό, γιατὶ κανεὶς σήµερα, ποὺ ἐπικοινωνεῖ μὲ τὰ πράγματα, δὲν σκέπτεται καὶ δὲν συμπεριφέρεται ἀφρι- κανικὰ (οὔτε οἱ ἀφρικανοί), κανένας δὲν μιλᾶ καὶ δὲν γράφει ἰνδοευρωπαϊκὰ ἢ φοινικικά, κανένας δὲν ἐναποθέτει τὴν μοίρα του στὴν προαίρεση τοῦ Γιαχ- δέ. “Ὅμως πόσοι ἔχουν ἐπαφὴ μὲ τὴν πραγματικότητα; ᾿ Ελάχιστοι, ὅπως πά- ντοτε. Καὶ δὲν εἶναι ἄλλοι ἀπὸ τοὺς μετέχοντας τῆς ἑλληνικῆς παιδείας ἀνὰ τὸν κόσµο. Τὸ «Εξ Ελλήνων φῶς», τὸ μόνο πραγματικὸ φῶς, πάντοτε θὰ πα- ράγει τὶς ἀκτίδες τοῦ ἀνθρωπισμοῦ καὶ τοῦ πολιτισμοῦ καὶ θὰ ἐπιφυλάσσει στὴν ἀνθρωπότητα μιὰ καλύτερη μοίρα. ΝΙΜΙ Ογαθεία ΠιωαΜίιες, ἐμ} 5αΠΟΙΙΙΗ5 («δὲν ὑπάρχει κάτι ἀνθρωπινότερο καὶ ἱερότερο ἀπὸ τὴν Ελλάδα». -- Κικέ- οων). Παν. Λ. Κουδαλάκης