ΕΘΝΙΚΑ Θνησιγενῆ συνέδρια «Τονίσθηκε, ὅτι ἡ θεωρία σχετικὰ μὲ τὴν ὕπαρξη ̓Ινδοευρωπαίων δὲν μποοεἳ νὰ τεθῇ ὑπὸ ἀμφισθήτηση, ἐνῶ γιὰ τὸ ἀλφάδητο ἔγινε δεκτὴ ἡ θέση, ὅτι οἱ "Ἕλληνες παρέλαδαν ἕνα μέρος τοῦ φοινικικοῦ ἀλφαθήτου τελειοποιῶντας μὲ τὴν ἀνακάλυψη καταγραφῆς τῶν φωνηέντων τὸ σύστημα γραφῆς...»: Μοιάζει Μαρωνίτικο ἢ Μπαμπινιώτικο, ἀλλὰ δὲν εἶναι. Πλανᾶσθε, ὅπως θὰ πλανιώμουν κι ἐγώ, ἂν δὲν διάδαζα μὲ τὰ μάτια μου τὸ συγκεκριμένο δημοσίευμα. Εἶναι οἱ διοργανωτὲς ἐκεῖνοι ἀπ ̓ τὸ χωριὸ τῶν Βαυαρικῶν ” Αλπέων, τὸ "Ολστανι, ποὺ ἀνέλαδαν νὰ σώσουν τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, καὶ τὸ ἀπόσπασμα εἶναι ἀπὸ τὴν ἐφημερίδα «Κέρδος» τῆς 11 ̓Οκτωόρίου τοῦ 1996. Γιατί, ὅπως ἔγραψαν καὶ στὸ ἔντυπο πρόγραμμα τοῦ πρώτου συνεδρίου τους, ποὺ ἔγινε τὸ 1994, καὶ τὸ εἶχαν σὰν σύνθημα, «ὁ λαὸς ποὺ ξεχνᾶ τὴν ἱστορίᾳ του ξεχνιέται». Πέρασαν δύο χρόνια ἀπὸ τότε καὶ εὐτυχῶς χάρη στὶς φιλότιμες προσπάθειες τῶν διοργανωτῶν καὶ τῶν λοιπῶν συνέδρων τοῦ δεύτερου συνεδρίου τους μάθαμε ἐπιτέλους, ποιά εἶναι ἡ ἱστορία μας, ἄρα δὲν πρόκειται εὐτυχῶς νὰ ξεχαστοῦμε. Θερμὰ εὐχαριστήρια λοιπὸν στοὺς κυρίους συνέδρους, ποὺ μᾶς διαφώτισαν μέσα ἀπὸ ἕνα ἑλληνοπρεπὲς συνέδριο, ὅπως οἱ ἴδιοι ἰσχυρίζονται, ὅτι ὁριστικὰ καὶ ἀμετάκλητα καταγόμαστε ἀπὸ τοὺς ̓Ινδοευρωπαίους καὶ ὅτι πήραμε ὡς ἀγράμματα μαθητούδια τὸ ἀλφάδητο ἀπὸ τοὺς προηγμένους καὶ δημιουργοὺς τοῦ πολιτισμοῦ Φοίνικες. Τὰ κατάφεραν θαυμάσια, πέτυχαν τοὺς σκοπούς τους, πού, ὅπως τοὺς περιέγραψε ὁ ἐκ τῶν διοργανωτῶν ὃρ. Κυριατσούλης μὲ γράμμα του πρὸς τὸν «Δ αυλὸ» τὸν Μάρτιο τοῦ 1996, εἶναι οἱ ἑξῆς: «Ἢ στρατηγική μας ἦταν καὶ θὰ εἶναι πάντα ἡ ἀντιπαράθεση μὲ αὐστηρὰ ἐπιστημονικὰ καὶ ἀντικειμενικὰ κριτήρια. Αὐτὸς εἶναι ὁ μοναδικὸς τρόπος νὰ ὀγάλουμε τὸν ̓Ελληνισμὸ καὶ τὴ κουλτούρα μας ἀπὸ τὸ μεγάλο ἀδιέξοδο ποὺ δρίσκεται μέσα καὶ ἔξω ἀπὸ τὸν ̓Ελλαδικὸ χῶρο». Καὶ τὰ κατάφεραν περίφημα. Μόνο ποὺ θὰ ἤθελα νὰ ρωτήσω ἐδῶ, πῶς, ἀφοῦ ἦταν σὲ ἀδιέξοδο πρὶν ὁ ̓Ελληνισμὸς καὶ ἡ κουλτούρα μας, ὅπως σαφῶς ὑπονοεῖ τὸ λεγόμενο, δηλαδὴ ὅτι ὑπῆρχαν λάθος θεωρίες καὶ πρακτικὲς σχετικὰ μὲ τοὺς δύο αὐτοὺς παράγοντες, τώρα ταυτίζεται τὸ συνέδριο μὲ τὶς λάθος αὐτὲς θέσεις τοῦ παρελθόντος; Τὸ προηγούμενο ἀδιέξοδο ἐ ἔγινε τώρα λεωφόρος; Κάποιοι μοῦ μίλησαν σκληρὰ γιὰ τοὺς διοογανωτὲς καὶ τὶς ἐπιδιώξεις τους. ̓Εγὼ ὅμως δὲν θὰ ἤθελα νὰ εἰμαι τόσο σκληρὸς μαζί τους χωρὶς τὶς ἀπαραίτήτες ἀποδείξεις, ποὺ θὰ τεκμηρίωναν τὰ διάφορα λεγόμενα γι’ αὐτούς. Γεγονὸς ὅμως εἶναι, καὶ εὐχάριστο γι’ αὐτούς, ὅτι οἱ οἰκονομικοὶ πόροι καὶ οἱ ἐπιχορηγήσεις δὲν φαίνεται νὰ τοὺς λείπουν, ἀφοῦ καὶ πάλι δρέθηκαν ἀρκετοὶ χοοηγοὶ τῆς προσπάθειάς τους. Φορεῖς δηλαδή, ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι πλήρως ὑκανοποιημένοι ἀπὸ τὴν κατάληξη τοῦ Ίου συνεδρίου καὶ τὴν ὠμὴ λογοκρισία εἰς δάρος μιᾶς ὁμιλίας ἑ ἑνὸς ἐκ τῶν συνεργατῶν τοῦ «4», ποὺ ὄχι μόνο δὲν δημοσίευσαν τὴν ἀνακοίνωσή του, ἀλλὰ οὔτε κὰν ἀναφέρεται ὡς σύνεδρος ὁ ὁ ἴδιος στὰ πρακτικὰ τοῦ συνεδρίου, ἀλλὰ ὡς ἕνας ἐκ τῶν ἀκροατῶν. Ας ὑπογραμμισθῇ, ὅτι τὴν εὐθύνη ἐκδόσεως τῶν πρακτικῶν ἔχουν, ὅπως καὶ λογικὸ εἶναι, οἱ | διοργ ανωτὲς τοῦ συνεδρίου. "Προσωπικὰ παρ ̓ ὅλα αὐτὰ τοὺς εὔχομαι καλὴ ἐπιτυχία, γιὰ νὰ μάθουμε τὶς νέες προωθημένες ἀπόψεις σχετικὰ μὲ τὴν καταγωγή μας καὶ τὴν γλῶσσα μας ἀπὸ τὸ τρίτο συνέδριο, ποὺ εὔχομαι νὰ πραγματοποιήσουν. Γιατὶ πρὶν ἀπὸ τοὺς ̓Ινδοευρωπαίους ὑπῆρχαν καὶ οἱ