ΕΘΝΙΚΑ Θνησιγενῆ συνέδρια «Τονίσθηκε, ὅτι ἡ θεωρία σχετικὰ μὲ τὴν ὕπαρξη ᾿Ινδοευρωπαίων δὲν µπο- οεἳ νὰ τεθῇ ὑπὸ ἀμφισθήτηση, ἐνῶ γιὰ τὸ ἀλφάδητο ἔγινε δεκτὴ ἡ θέση, ὅτι οἱ "Ἕλληνες παρέλαδαν ἕνα μέρος τοῦ φοινικικοῦ ἀλφαθήτου τελειοποιῶντας μὲ τὴν ἀνακάλυψη καταγραφῆς τῶν φωνηέντων τὸ σύστημα γραφῆς...»: Μοιάζει Μαρωνίτικο ἢ Μπαμπινιώτικο, ἀλλὰ δὲν εἶναι. Πλανᾶσθε, ὅπως θὰ πλανιώ- μουν κι ἐγώ, ἂν δὲν διάδαζα μὲ τὰ μάτια µου τὸ συγκεκριµένο δημοσίευμα. Εἶναι οἱ διοργανωτὲς ἐκεῖνοι ἀπ᾿ τὸ χωριὸ τῶν Βαυαρικῶν ” Αλπέων, τὸ "Ολστανι, ποὺ ἀνέλαδαν νὰ σώσουν τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, καὶ τὸ ἀπόσπασμα εἶναι ἀπὸ τὴν ἐφημερίδα «Κέρδος» τῆς 11 ᾿Οκτωόρίου τοῦ 1996. Γιατί, ὅπως ἔγραψαν καὶ στὸ ἔντυπο πρόγραμμα τοῦ πρώτου συνεδρίου τους, ποὺ ἔγινε τὸ 1994, καὶ τὸ εἶχαν σὰν σύνθημα, «ὁ λαὸς ποὺ ξεχνᾶ τὴν ἱστορίᾳ του ξεχνιέται». Πέρασαν δύο χρόνια ἀπὸ τότε καὶ εὐτυχῶς χάρη στὶς φιλότιμες προσπάθει- ες τῶν διοργανωτῶν καὶ τῶν λοιπῶν συνέδρων τοῦ δεύτερου συνεδρίου τους μάθαμε ἐπιτέλους, ποιά εἶναι ἡ ἱστορία μας, ἄρα δὲν πρόκειται εὐτυχῶς νὰ ξε- χαστοῦμε. Θερμὰ εὐχαριστήρια λοιπὸν στοὺς κυρίους συνέδρους, ποὺ μᾶς δια- φώτισαν μέσα ἀπὸ ἕνα ἑλληνοπρεπὲς συνέδριο, ὅπως οἱ ἴδιοι ἰσχυρίζονται, ὅτι ὁριστικὰ καὶ ἀμετάκλητα καταγόμαστε ἀπὸ τοὺς ᾿Ινδοευρωπαίους καὶ ὅτι πή- ραμε ὡς ἀγράμματα μαθητούδια τὸ ἀλφάδητο ἀπὸ τοὺς προηγμένους καὶ δη- μιουργοὺς τοῦ πολιτισμοῦ Φοίνικες. Τὰ κατάφεραν θαυμάσια, πέτυχαν τοὺς σκοπούς τους, πού, ὅπως τοὺς περιέγραψε ὁ ἐκ τῶν διοργανωτῶν ὃρ. Κυρια- τσούλης μὲ γράμμα του πρὸς τὸν «Δ αυλὸ» τὸν Μάρτιο τοῦ 1996, εἶναι οἱ ἑξῆς: «Ἢ στρατηγική μας ἦταν καὶ θὰ εἶναι πάντα ἡ ἀντιπαράθεση μὲ αὐστηρὰ ἐπι- στημονικὰ καὶ ἀντικειμενικὰ κριτήρια. Αὐτὸς εἶναι ὁ μοναδικὸς τρόπος νὰ ὀγάλουμε τὸν ᾿Ελληνισμὸ καὶ τὴ κουλτούρα μας ἀπὸ τὸ μεγάλο ἀδιέξοδο ποὺ δρίσκεται μέσα καὶ ἔξω ἀπὸ τὸν ᾿Ελλαδικὸ χῶρο». Καὶ τὰ κατάφεραν περί- φημα. Μόνο ποὺ θὰ ἤθελα νὰ ρωτήσω ἐδῶ, πῶς, ἀφοῦ ἦταν σὲ ἀδιέξοδο πρὶν ὁ ᾿Ελληνισμὸς καὶ ἡ κουλτούρα μας, ὅπως σαφῶς ὑπονοεῖ τὸ λεγόμενο, δη- λαδὴ ὅτι ὑπῆρχαν λάθος θεωρίες καὶ πρακτικὲς σχετικὰ μὲ τοὺς δύο αὐτοὺς πα- ράγοντες, τώρα ταυτίζεται τὸ συνέδριο μὲ τὶς λάθος αὐτὲς θέσεις τοῦ παρελ- θόντος; Τὸ προηγούμενο ἀδιέξοδο ἐ ἔγινε τώρα λεωφόρος; Κάποιοι μοῦ μίλησαν σκληρὰ γιὰ τοὺς διοογανωτὲς καὶ τὶς ἐπιδιώξεις τους. ᾿Εγὼ ὅμως δὲν θὰ ἤθελα νὰ εἰμαι τόσο σκληρὸς μαζί τους χωρὶς τὶς ἀπαραί- τήτες ἀποδείξεις, ποὺ θὰ τεκμηρίωναν τὰ διάφορα λεγόμενα γι’ αὐτούς. Γε- γονὸς ὅμως εἶναι, καὶ εὐχάριστο γι’ αὐτούς, ὅτι οἱ οἰκονομικοὶ πόροι καὶ οἱ ἐπι- χορηγήσεις δὲν φαίνεται νὰ τοὺς λείπουν, ἀφοῦ καὶ πάλι δρέθηκαν ἀρκετοὶ χο- οηγοὶ τῆς προσπάθειάς τους. Φορεῖς δηλαδή, ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι πλήρως ὑκανοποιημένοι ἀπὸ τὴν κατάληξη τοῦ Ίου συνεδρίου καὶ τὴν ὠμὴ λογοκρι- σία εἰς δάρος μιᾶς ὁμιλίας ἑ ἑνὸς ἐκ τῶν συνεργατῶν τοῦ «4», ποὺ ὄχι µόνο δὲν δημοσίευσαν τὴν ἀνακοίνωσή του, ἀλλὰ οὔτε κὰν ἀναφέρεται ὡς σύνεδρος ὁ ὁ ἴδιος στὰ πρακτικὰ τοῦ συνεδρίου, ἀλλὰ ὡς ἕνας ἐκ τῶν ἀκροατῶν. Ας ὑπο- γραμμισθῇ, ὅτι τὴν εὐθύνη ἐκδόσεως τῶν πρακτικῶν ἔχουν, ὅπως καὶ λογικὸ εἶναι, οἱ | διοργ ανωτὲς τοῦ συνεδρίου. "Προσωπικὰ παρ᾽ ὅλα αὐτὰ τοὺς εὔχομαι καλὴ ἐπιτυχία, γιὰ νὰ μάθουμε τὶς νέες προωθηµένες ἀπόψεις σχετικὰ μὲ τὴν καταγωγή µας καὶ τὴν γλῶσσα µας ἀπὸ τὸ τρίτο συνέδριο, ποὺ εὔχομαι νὰ πραγματοποιήσουν. Γιατὶ πρὶν ἀπὸ τοὺς ᾿Ινδοευρωπαίους ὑπῆρχαν καὶ οἱ