Φτώχεια καὶ Πολιτισμὸς “Ὑπολογίζεται, ὅτι γύρω στὸ ἕνα δισεκατομμύριο ἄνθρωποι σ ̓ ὅλο τὸν κόσμο ὑποσιτίζονται ἢ καὶ ἀσιτοῦν καθημερινά. Τὸ μεγαλύτερο μέρος αὐτῶν θρίσκεται στὸν λεγόμενο Τρίτο Κόσιιο καὶ κυρίως στὴν ̓Αφοική, ἐνῶ μετὰ τὴν πτώση τοῦ «ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ» ἡ φτώχεια καὶ ἡ ἐξαθλίωση μαστίζει ἕνα μεγάλο μέρος τοῦ πληθυσμοῦ τῶν χωρῶν τῆς ̓ Ανατολικῆς Εὐρώπης, χωρὶς νὰ παραγνωρίζονται καὶ τὰ ἑκατομμύρια. τῶν ἀστέγων καὶ πεινασμένων, ποὺ ζοῦν στὶς παρυφὲς τῶν μεΥαλοπόλεων τῆς Δύσης καὶ κυρίως τῶν Π.Π.Α. Τὸ πρῶτο ἐρώτημα ποὺ τίθεται εἶναι τὸ ἂν αὐτὴ ἡ μεγάλη ἔλλειψη τροφῆς ὀφείλεται στὴν ἀντικειμενικὴ στενότητα τῶν φυσικῶν πόρων τῆς γῆς ἢ εἶναι ἀποτέλεσμα ἐξουσιαστικῶν σκοπιμοτή των. Τὸ παράδειγμα τῆς Ρωσίας ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων χωρῶν τῆς Α. Εὐρώπης εἶναι διαφωτιστικὰ γιὰ τὴν ὅλῃ ὑπόθεση. Οἱ ἀπέοαντες πεδιάδες προσφέρουν ἄπειρες δυνατότητες γιὰ μιὰ πολλαπλάσια τῆς σημερινῆς γεωργική παραγωγὴ καὶ δευτερογενῶς γιὰ μιὰ μεγάλη μεταποιητικὴ ὄιομη χανία, πλὴν ὅμως ἐγκαταλείπονται καὶ ὁ οἰκονομικῶς ἐνεργὸς πληθυσμὸς ἀναζητεῖ τὴν ἐπιδίωσή του μαζικὰ στὴ Δύση. Μὲ ἀνάλογο τρόπο λειτουργοῦν καὶ οἱ οἰκονομίες τῶν χωρῶν τῆς ̓Αφρικῆς. Οἱ δυνατότητες τῆς «Μαύρης ̓Ηπείρου» στὴν γεωργία, στὴν ἁλιεία, στὸν ὀρυκτὸ πλοῦτο καὶ στὴ μεταποίηση εἶναι τεράστιες. “Επομένως οἱ κρατοῦντες στὴν παγκόσμια οἰκονομία, ἀντὶ νὰ στηρίξουν, ἐμποδίζουν τὴν οἰκονομικὴ ἀνάπτυξη καὶ τὴν συνακόλουθη αὐτάρκεια τῆς περιφέρειας. Καὶ παράλληλα ἐπιδιώκουν τὴν συνεχῆ ἀνάπτυξη τεράστιων μεταναστευτικῶν κυμάτων ἐξαθλιωμένων καὶ πεινασμένων πρὸς τὶς χῶρες τῆς 4. Εὐρώπης καὶ τῶν Η.Π.Α. ̓Απὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ τὸ ἀγροτικὸ ὑπερπροϊὸν τῶν προηγμένων χωρῶν ὁδηγεῖται κατὰ ἑκατομμύρια τόνους ἐτησίως στὶς χωματερές. Ἢ αἰτιολόγηση τῶν παραπάνω συμπτωμάτων δὲν ἅπτεται προφανῶς τοῦ χώρου τῆς οἰκονομικῆς ἐπιστήμης. Οἱ ἀρνητικὲς ἐπιπτώσεις αὐτῶν τῶν ἐπιδιώξεων δὲν περιορίζονται στὴν περιφέρεια, ἀλλὰ στοχεύουν πρωτίστως στὸν πολιτισμὸ τῆς Δύσης. "Ηδη τὴν παροῦσα στιγμὴ ἡ εὐρωπαϊκὴ πολιτισμική συνείδηση (κουλτούρα) δοκιμάζεται ὡς πρὸς τὴν δυνατότητά της νὰ ἀφοπλίζει καὶ νὰ ἀφομοιώνει μέσα στὴν παράδοσή της τὰ μεγάλα μεταναστευτικὰ ρεύματα, ποὺ καθιερώνουν στὰ “σωθικά” της, ἐθνικὲς ἢ θρησκευτικὲς μειονότητες, διαφορετικοὺς καὶ ἀσυμόίδαστους τρόπους ζωῆς. Η ἀλλοίωση τῶν ἀξιῶν τοῦ πολιτισμοῦ τῆς Εὐρώπῆς (ἐπιστήμη -πολιτική-ἀνθρωπισμὸς) καὶ ἡ δημιουργία «πολυεθνικῶν» ἢ «πολυπολιτισμικῶν» κοινωνιῶν εἶναι ἐκεῖνο, ποὺ ἡ 4ιεθνὴς ̓ Εξουσία ἐπιδιώχει καὶ εὔχεται. Τὸ πλῆθος τῶν «ἀντιρατοιστικῶν» ὀργανώσεων ἢ τῶν ὀργανώσεων «προστασίας τῶν ἀνθρώπινων δικαιωμάτων» στὴν συντριπτική τους πλειοψηφία - καὶ ἐν ἀγνοίᾳ τῶν περισσοτέρων μελῶν τους -- πρὸς αὐτὸ τὸ στόχο ἐργάζονται. Ὃ νέος τύπος ἀνθρώπου, ὁ «πολυεθνικὸς» καὶ «πολυπολιτισμικὸς» ἄνθρωπος, εἶναι αὐτός, πού, ἂν ἐπυκρατήσει, θὰ ὑπηρετήσει τὸ καταστροφικὸ ἔργο τοῦ 4ιεθνοῦς ̓Εξουσιασμοῦ. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ οἱ ὑπανάπτυχτες χῶρες, ὁλόκληρος ὁ δοκιμαζόμενος ἀπὸ τῆν πεῖνα καὶ τὴν ἐξαθλίωση κόσμος, θὰ πρέπει νὰ στηριχθεῖ ἀπὸ τὶς ὑγιεῖς δυνάμεις τῆς Δύσης. Μόνο ὅταν αὐτὸς ὁ κόσμος κατορθώσει νὰ ζεῖ καὶ νὰ εὐημερεῖ στὸν τόπο ποὺ γεννιέται, ὅταν καταφέρει νὰ ἀπαλλαγεῖ ἀπὸ τὴν ἐσωστρέφεια καὶ τὸν φανατισμό, ὅταν ἐνστερνιστεῖ τὴν Παιδεία καὶ τὸν ̓Ανθρωπισμό, τότε καὶ ὁ 4υτικὸς Πολιτισμὸς θὰ ἀπαλλαγεῖ ἀπὸ ἕναν μεγάλο κίνδυνο, ποὺ παοραμονεύει στὴν ἔναρξη τοῦ νέου αἰώνα. Παν. Λ. Κουόαλάκης