ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

181ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1997

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 11093 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
72 ἀπό 81
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Η ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ — χωρίς ὄνομα στόν κατάλογο
    ἀρχή: σελ. 11093 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 181
  2. Η Ελληνική Γλώσσα αναντικατάστατο μέσον εκφράσεως της διεθνούς Επιστήμης — ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ, ΘΩΜΑΣ
    ἀρχή: σελ. 11093 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 181

Κείμενο φύλλου

ΓΚ. ΓΕΩΡΓΑΛΑΣ, Προϊστορική ἐξάπλωση τῶν Αἰγαίων Μετὰ ἀπὸ τριάντα σχεδὸν ἔτη ἔντονης συγγραφικῆς ὁραστηριότητας, ποὺ ἀφοροῦσε κυρίως σ ̓ ἔργα ἰδεολογικῆς καὶ πολιτικῆς φύσεως, ὁ συγγραφέας ἔστρεψε προσφάτως τὸ ἐνδιαφέρον του στὴν ἱστορικὴ ἀναζήτηση στοιχείων. ποὺ φωτίζουν τὸ ἀπώτατο ἑλληνικὸ παρελθόν. Τὸ ἐν λόγῳ θιθλἰο ἀποτελεῖ συνέχεια τῆς πρώτης ἐπὶ τοῦ θέματος ἐκδόσεως μὲ τἰτλο "Ινδοευρωπαῖοι ἢ Αἰγαῖοι”. Ἐνῶ τότε τὸ κέντρο ὀάρους τῆς συγγραφῆς ἑστιαζόταν στὴν ἀνατροπὴ τῆς ψευδοῦς ἰνδοευρωπαϊκῆς θεωρίας περὶ λαῶν καὶ φυλῶν, τώρα ἡ ὅλη προσπάθεια ἀφορᾶ στήν κατάδειξη ὄχι μόνο τῆς αὐτοχθονίας ἀλλὰ κυρίως τῶν ἀποικιστικῶν κινήσεων τῶν πανάρχαιων Ἑλλήνων ἀνὰ τὴν ὑδρόγειο. Τὸ πρῶτο καὶ καίριο ἐρώτημα, ποὺ πραγματεύεται ὁ συγγραφέας, εἶναι, ἐὰν ὑπῆρξε μία παγκόσμια πηγη πολιτισμοῦ. Πρόσωπα καὶ πράγματα, ποὺ ὑπάρχουν κοινὰ σὲ Φαινομενικὰ ἑτερόχλητους πολιτισμούς, ἀποτελοῦν τὶς θασιχὲς συνιστῶσες τῆς ἀπαντήσεως. Ὁ κ. Γ. Γεωργαλᾶς ὀρθῶς, μὴ ἀποδεχόμενος τὴν πιθανότητα τῆς συμπτώσεως, ἀξιολογεῖ συγκχριτικὰ τὰ στοιχεῖα αὐτά, ποὺ ἀφοροῦν στὶς κατὰ τόπους γλῶσσες, θρησκεῖες καὶ χοσμολογίες καὶ ἀποφαίνεται, ὅτι οἱ Ἕλληνες τῆς προϊστορικῆς καὶ πρώιμης ἱστορικῆς ἐποχῆς κυρίως μὲ τὴ χρήση τῆς ἐξελιγμένης ναυτιλίας τους διέδωσαν τὰ στοιχεῖα τοῦ πολιτιστικοῦ τους γίγνεσθαι στὰ μήκη καὶ τὰ πλάτη τῆς οἰκουμένης μὲ ἀφετηρία τὸ χῶρο τοῦ Ἢ Ἑλληνικὴ Γλῶσσα εἶναι ἀναντικατάστατο μέσο ἐκφράσεως τῆς παγκόσμιας ἐπιστήμης ̓Απὸ τὶς ἀρχὲς τοῦ 1997 ἡ κυδέρνηση τῆς Βικτώριας-Α ὐστραλίας προγραμματίζει νὰ εἰσαγάγει καὶ νὰ καθιερώσει σ ̓ ὅλα τὰ 4ευτεροδάθμια κολλέγια (Γυμνάσια) τῆς πολιτείας μας ἕνα νέο ὑποχρεωτικὸ μάθημα /διβ[θοί, τὸ ὁποῖο τὸ ὀνομάζει Οἰνίς». Τὸ τμῆμα τῶν ἀνθρωπιστικῶν σπουδῶν (ἨΗιωιαμἠίες) τοῦ Γυμνασίου μου συνῆλθε σὲ τακτικὲς ἑδδομαδιαῖες συνεδριάσεις, γιὰ νὰ ὀργανώσει τὴ διδασκαλία τοῦ μαθήματος ΕΟῑνίες. Η πρώτη καὶ ἡ πιὸ σοδαρή μας ἀμηχανία ἦταν τὸ ὄνομα. Ἢ λέξη δὲν μιλάει, δὲν εἶναι καθόλου λειτουργική. Δὲν λέει στὸν μαθητή, τί θὰ διδαχθεῖ, ἀλλὰ οὔτε ὁ γονέας γνωρίζει περὶ τίνος πρόκειται. “Ἢ δυσκολία αὐτὴ ἔκανε τὴν ὁλομέλεια τοῦ Τμήματος) Ανθρωπιστικῶν Σπουδῶν νὰ ἀλλάξει τὸ νέο πρόγραμμα τοῦ Οἰνίος σὲ Ρο[ΐᾳ5, γιατὶ τὸ μάθημα Οἰνίςς εἶναι αὐτό, ποὺ στὰ ἑλληνικὰ ἔχουμε ὀνομάσει Κοινωνικὴ καὶ Πολιτικὴ ̓Αγωγή. Ἢ ἄλλη μας δυσκολία εἶναι, ὅτι ἀπὸ τοῦ χρόνου τὸ ὑπουργεῖο Παιδείας τῆς ---ᾱ-
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →