’ὔ 4 ι 5 / Μόνο μὲ τὴν Αὐτοπαιδεία Ἡ Παίδευση στήν σηµερινή Ελλάδα (κρατική παιδεία, ἔντυπη καὶ ἠλεκτρονικὴ «ἐνημέρωση», διθλίο, θέατρο, κινηματογράφος, ἐκκλησιαστικὴ καθοδήγηση κ.λπ.) δὲν δημιουργοῦν τὶς προὔποθέσεις γιὰ τὴν γνωστική ἀλλὰ καὶ κριτική ἐπαφὴ τοῦ "Ελληνισμοῦ μὲ τὴν πραγματικότητα. “Ὑπάρχει «διαξύγιο» μεταξὺ τοῦ σημερινοῦ Ἓλληνα καὶ τῶν διεθνῶν, ἐθνικῶν, πολιτικῶν, οἰκονομικῶν κ.λπ. γεγονότων ποὺ ἐξελίσσονται γύρω μας. ᾿Αλλὰ πρὸ παντὸς ὑπάρχει πλήρης ρήξη ἀπὸ ἄγνοια μεταξὺ τοῦ ᾿Ελληνισμοῦ ἀφ᾽ ἑνὸς καὶ τῆς Ελληνικότητας καὶ τοῦ Ελληνικοῦ Πολιτισμοῦ ἀφ᾽ ἑτέρου. δὲν θὰ ὑπεισέλθουμε ἐδῶ στὴν διερεύνηση τῶν αἰτίων ποὺ προκάλεσαν τὴν ὄντως τραγικὴ καὶ ἐπικίνδυνη αὐτὴ κατάσταση. Επισημαίνουμε πάντως, ὅτι τὸ ἀποτέλε- σμά τῆς εἰναι ἡ πλήρης σύγχυση ἰδεῶν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸ τωρινὸ κύριο καὶ δα- οὕτατο σύμπτωμα τῆς ἐθνικῆς μας ζωῆς. Δυστυχῶς ἡ ἰθύνουσα τάξη τοῦ Ἓλληνι- σμοῦ, ποὺ ἐλέγχει τὴν πολιτικὴ ζωή, τὴν Παιδεία, τὴν Διοίκηση, τὴν ᾿Εκκλησία, τὶς πνευματικὲς ὁραστηριότητες χαὶ τὴν κοινωνία τῆς Ἑλλάδος, ὄχι ἁπλῶς εἶναι ἐντελῶς ἀνεπαρκῆς γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόόλημα, ἀλλὰ σίγουρα φέρει καὶ τὴν δαρειὰ εὐθύνη γιὰ τὴν κατάσταση αὐτή. "Ολοι καὶ ὅλα συμόάλλουν -συνειδητὰ ἢ ἀσυναίσθητα- στὴν διαιώνιση καὶ τὴν ἐπιδείνωση τῆς συγχύσεως. Κάθε ἐλπίδα, ὅτι ἀπὸ τὴν ἡγεσία αυτὴ μπορεῖ νὰ προέλθῃ κάποιο ξεκαθάρισμα τῆς ὁμιχλώδους ἰδεολογικῆς ἀτμόσφαιρας ἀρχικὰ καὶ ἡ δημιουργία τῶν προὐποθέσεων μιᾶς ἑλλη- νικῆς ἀναγεννήσεως στὴ συνέχεια, ὅπως ἀπέδειξε ὁ δίος καὶ ἡ πολιτεία τῶν ἰθυνό- ντων κατὰ τὶς τελευταῖες δεκαετίες, εἶναι προφανῶς φρούδη καὶ οὐτοπική. Ποιό εἶναι τὸ ἀντίδοτο τῆς συγ χύσεως; Μία καὶ μόνη ἀπάντηση ὑπάρχει στὸ ἐρώ- τημα αὐτό: Ἢ γνώση. Ἢ ἀκριδὴς γνώση τῆς πραγματικότητας: ἡ αὐθεντικὴ γνώ- ση τοῦ ἀληθινοῦ Χθὲς τοῦ Ελληνισμοῦ καὶ ἡ δαθειὰ κατανόηση τοῦ ἑλληνικοῦ Σή- μερα. Μόνον ἂν συμδοῦν αὐτά, θὰ ἐξέλθῃ ὁ "Ελληνας ἀπὸ τὸν ζόφο, μέσα στὸν ὁποῖο ἐγκλωδίστηκε καὶ παραπαίει' καί, τὸ σημαντικώτερο, θὰ μπορέσῃ νὰ κυτ- τάξῃ μὲ σιγουριὰ τὸ Αὔριο. Δὲν θὰ ὑπάρξῃ μέλλον, ἂν δὲν γνωρίσουμε τὸ πραγ- ματικὸ παρελθὸν καὶ ἂν δὲν ἀντιληφθοῦμε τὸ πραγματικὸ παρόν. ΕΣ: ᾿Ελλειπούσης μιᾶς ἡγέτιδος ὁμάδος ἄξιας νὰ ἀναλάδῃ τὴν ἐξαλήθευση καὶ ἐλευ- θέρωση τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας ἀπὸ τὸ δίκτυο τοῦ Σκότους, τὸ δάρος πέφτει ἀπο- χλειστικὰ στοὺς ὤμους τοῦ "Ελληνος ὡς προσωπικότητας καὶ ὡς ἀτομικότητας. Κυρίως τὸ δάρος πρέπει νὰ ἀναλάδῃ ἡ ἐλεύθερη διανόηση, αὐτή, πού, ὅπως καὶ ἄλλοτε συνέόδη στὴν ἱστορία µας, στάθηκε ἡ πρωτοποριακἡ µονομάχος τῶν ἀγώνων ἐθνικῆς ἐπιθιώσεως καὶ ἐθνικῆς προκοπῆς. Αὐτή, ῇ ἐλεύθερη διανόηση τῆς Ελλά- δος καὶ τῆς Ἑλληνικῆς 4 ιασπορᾶς πρέπει νὰ καλύψῃ μὲ τὴν πνευματικὴ καὶ ἰδεο- λογική της παραγωγὴ καὶ τὸ ἀγωνιστικό της παράδειγµα τὸ κενὸ ποὺ ἀφήνει ἡ ἀνάξια καὶ ἀνύπαρκτη ἐπίσημη Παίδευση, αὐτὴ ποὺ γκρέμισε τὸν Ελληνισμὸ στὸ χάος τῆς ἄγνοιας, τῆς αὐταπάτης καὶ τῆς συγχύσεως. Ἢ πρόκληση εἶναι γοητευ- τικὴ καὶ οἱ ἄμεσοι καρποὶ τῆς προσπάθειας γλυκεῖς. Καὶ οἱ μεγάλοι ἐλεύθεροι δια- φωτιστὲς ποὺ προηγήθηκαν τῆς Ἑλληνικῆς Παλιγγενεσίας ἀλλὰ καὶ κάθε ἄλλης “Ἑλληνικῆς ᾿Αναγεννήσεως εἶναι τὰ ὑπαρκτὰ ὑποδείγματα τοῦ νέου ἀγῶνος ἀλλὰ καὶ ἡ ζωντανὴ ἐγγύηση γιὰ τὴν αἴσια ἔκδαση τῆς ὡραίας αὐτῆς προσπάθειας, ποὺ ἄρχισε ἤδη καὶ σύντομα θὰ κορυφωθῇ. Δ.Ι.Λ.