Ο ΑΛΛΟΣ ΛΟΓΟΣ Φῶς ἐξ ̓Ανατολῆς ΓΕ! ̓Αφοῦ τὸ γράφετε Σεῖς, κύριε Δημήτρη Τσινικόπουλε, ἔτσι θάναι. Τὸ φῶς λοιπὸν προέρχεται ἀπὸ τὴν ̓Ανατολή. Δὲν μποροῦμε ἄλλωστε, νὰ μὴ Σᾶς συγχαοοῦμε γι’ αὐτήν Σας τὴν πρωτότυπη ρήση. Πρώτη φορὰ τὴν ἀκοῦμε, ἂν καὶ ὅλο καὶ κάτι μᾶς θυμίζει. ̓Απ’ ὅλα τὰ καλὰ διαθέτει τὸ χαριέστατο ὁμώνυμο διόθλίο Σας: καὶ Σουμέριους καὶ ̓Ασσυροδαόυλώνιους καὶ Αἰγύπτιους καὶ Φοίνικες καὶ κυοίως ̓Εόραίους ποιητές. "Ολοι ἐκεῖ, γύρω στὸ 3.000 π.Χ., τότε ποὺ οἱ Ἕλληνες ἴσα-ῖσα ποὺ μούγκριζαν καὶ περπατοῦσαν μὲ τὰ τέσσερα. Φυσικὰ κάποια « ̓Αργοναυτικὰ» γραμμένα πρὶν τὸ 10.000 π.Χ. τί ́ ἀξία μποροῦν νὰ ἔχουν μπροστὰ στὸ ἔπος τοῦ Γ. ἱλγαμές; καὶ τί εἶναι ὁ Λίνος, ποὺ τὸν θάνατό του ἔκλαψε ὁ τότε γνωστὸς κόσμος, μπροστὰ στὸ τεράστιο πνευματικὸ ἀνάστημα τοῦ Σολομῶντος; ̓Αστεῖα πράγματα. ἔάλλωστε ἐκεῖνο τὸ ἀσήμαντο ποίημα τῆς Φορωνίδος, ποὺ μᾶς λέγει ὅτι ὁ Φορωνεὺς διεσκόρπισε μὲ τὴν δοή θεια τοῦ ̓Ερμῆ τὸν πλεονάζοντα πλη θυσμὸ τοῦ Άργους σ ̓ ὁλόκληρον τὸν κόσμο, εἶναι σκέτη μπαρούφα. Τὰ μασᾶτε αὐτὰ Σεῖς, κύριε Δημήτρη Τσινικόπουλε καὶ τὰ «Χρονικὰ» τοῦ Κεντρικοῦ ̓Ισραηλιτικοῦ Συμδουλίου, ποὺ συνεργάζεστε; Τὸ φῶς ἐκ τῆς ̓Ανατολῆς λοιπόν. ̓Αλλὰ ἐκεῖ ποὺ κλέδετε τὴν παράσταση, χύριε Τσινικόπουλέμου, εἶναι στὴν σελίδα 77 καὶ εἰδικὰ στὸ σημεῖο ποὺ γράφετε γιὰ τὰ κείμενα τῶν Φοινίκων, ποὺ ἀνάγονται ἀνάμεσα στὸν 14ον καὶ στὸν 12ον π.Χ. αἰῶνα. Εὖγε, καὶ πάλι εὖγε Σας! Ἢ εἰλικρίνειά Σας εἶναι ἀφοπλιστική. Διότι καὶ μεῖς τὰ ἴδια λέμε, ἀλλὰ δὲν μᾶς πιστεύουν. Καθόσον ἄλλο τὸ 5.260 π.Χ., ποὺ χρονολογοῦνται ἡ ξύλινη πινακίδα χαὶ ἡ πέτρα τοῦ Αισπηλιοῦ μὲ τὴν χαραγμένη ἐπάνω τους Γραμμικὴ Τραφὴ χι ἄλλο τὸ 1.400 π.Χ., ὅπως καὶ νὰ τὸ κάνουμε, ὑπάρχει μιὰ μικρὴ χοονικὴ ἀπόσταση. ̓Αλλ ̓ ἐδῶ ποὺ τὰ λέμε, μεγάλε, ὅσο χι ἂν τὸ φῶς προέρχεται ἀπὸ τὴν ̓Ανατολή, στὰ εἰσαγωγικὰ κάθε λαοῦ δὲν μᾶς ἀναφέρετε οὔτε ἕνα ἀστρονόμο ἢ μαθηματικὸ ἢ κάποιον ἄλλον τέλος πάντων ἐπιστήμονα. Τί διάδολο/ Τόσο μετριόφρονες ὑπῆρξαν, ποὺ δὲν ἄφησαν οὔτε τ ̓ ὄνομά τους, ἐκτὸς δέδαια ἀπὸ κάποιους μεταγενέστερους Αἰγύπτιους; ̓ Εδῶ ὁ Γεωργανᾶς ἐξέδωσε ὁλόκληρο ὀγκωδέστατο τόμο μὲ 2.500 συγγραφεῖς τῆς ἀρχαίας Ελληνικῆς διανόησης ἀπὸ τὴν χαραυγἡ τῆς ἱστορίας καὶ σεῖς δὲν θρήκατε οὔτε ἕνα γιὰ δεῖγμα; "Ὅμως, κύριε Τσινικόπουλέμου, πρέπει νὰ Σᾶς ὁμολογήσω ὅτι στὸ διδλίο Σας πολὺ μὲ συνεκίνησαν οἱ γνωμικοὶ λόγοι τοῦ σοφοῦ ̓Αχικάρ. Αὐτὴ εἶναι φιλοσοφία κι ὄχι οἱ ἀρλοῦμπες τῶν Πυθαγορείων, τῶν σοφιστῶν, τοῦ ̓Ηρακλείτου, τοῦ Σωκράτη καὶ τοῦ ̓Αριστοτέλη. Τὰ αὐτονόητα σὲ στίχους καὶ τρία πουλάκια κάθονταν στοῦ Διάκου τὸ ταμπούρι. Διότι ἡ γιαγιά μου, μολονότι παντελῶς ἀγράμματη, ἤξερε κάτι παροιμίες μούρλια. Κι ὅσο γιὰ συμδουλὲς ἠθικῆς καὶ κοινωνικῆς ἀγωγῆς, κόντευε νὰ μὲ τρελλάνῃ! Διότι τί παραπάνω ἔγραψε ὁ ἐρίφης ὁ ̓Αχικάρ; Πάντως Σᾶς ἀξίξουν συγχαρητήρια γιὰ τὸ πόνημά Σας αὐτό, ποὺ ἔρχεται νὰ δικαιώσῃ τὶς θέσεις τοῦ «Δαυλοῦ», ἀφοῦ ὅπως μόνος Σας χαταφέρατε νὰ ἀποδείξετε μέσα ἀπ ̓’ αὐτό, τὸ μόνο φῶς ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὴν ̓Ανατολὴ πραγματικὰ εἶναι τοῦ ἡλίου. "Ε, πιὰ αὐτὸ κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ σᾶς τὸ ἀμφισθητήσῃ... Γιῶργος Πετρόπουλος