Ο ΑΛΛΟΣ ΛΟΓΟΣ Φῶς ἐξ ᾽Ανατολῆς ΓΕ! ᾿Αφοῦ τὸ γράφετε Σεῖς, κύριε Δημήτρη Τσινικόπουλε, ἔτσι θάναι. Τὸ φῶς λοιπὸν προέρχεται ἀπὸ τὴν ᾿Ανατολή. Δὲν μποροῦμε ἄλλωστε, νὰ μὴ Σᾶς συγχα- οοῦμε γι’ αὐτήν Σας τὴν πρωτότυπη ρήση. Πρώτη φορὰ τὴν ἀκοῦμε, ἂν καὶ ὅλο καὶ κάτι μᾶς θυμίζει. ᾿Απ’ ὅλα τὰ καλὰ διαθέτει τὸ χαριέστατο ὁμώνυμο διόθλίο Σας: καὶ Σουµέριους καὶ ᾿Ασσυροδαόυλώνιους καὶ Αἰγύπτιους καὶ Φοίνικες καὶ κυ- οίως ᾿Εόραίους ποιητές. "Ολοι ἐκεῖ, γύρω στὸ 3.000 π.Χ., τότε ποὺ οἱ Ἕλληνες ἴσα-ῖσα ποὺ μούγκριζαν καὶ περπατοῦσαν μὲ τὰ τέσσερα. Φυσικὰ κάποια « ᾿Αργοναυτικὰ» γραμμένα πρὶν τὸ 10.000 π.Χ. τί ΄ ἀξία μποροῦν νὰ ἔχουν μπροστὰ στὸ ἔπος τοῦ Γ. ἱλγαμές; καὶ τί εἶναι ὁ Λίνος, ποὺ τὸν θάνατό του ἔκλαψε ὁ τότε γνωστὸς κόσμος, μπροστὰ στὸ τεράστιο πνευματικὸ ἀνάστημα τοῦ Σολομῶντος; ᾿Αστεῖα πράγματα. ἔάλλωστε ἐκεῖνο τὸ ἀσήμαντο ποίημα τῆς Φο- ρωνίδος, ποὺ μᾶς λέγει ὅτι ὁ Φορωνεὺς διεσκόρπισε μὲ τὴν δοή θεια τοῦ ᾿Ερμῆ τὸν πλεονάζοντα πλη θυσμὸ τοῦ Άργους σ᾿ ὁλόκληρον τὸν κόσμο, εἶναι σκέτη μπα- ρούφα. Τὰ μασᾶτε αὐτὰ Σεῖς, κύριε Δημήτρη Τσινικόπουλε καὶ τὰ «Χρονικὰ» τοῦ Κεντρικοῦ ᾿Ισραηλιτικοῦ Συμδουλίου, ποὺ συνεργάζεστε; Τὸ φῶς ἐκ τῆς ᾿Ανα- τολῆς λοιπόν. ᾿Αλλὰ ἐκεῖ ποὺ κλέδετε τὴν παράσταση, χύριε Τσινικόπουλέμου, εἶναι στὴν σε- λίδα 77 καὶ εἰδικὰ στὸ σημεῖο ποὺ γράφετε γιὰ τὰ κείμενα τῶν Φοινίκων, ποὺ ἀνάγονται ἀνάμεσα στὸν 14ον καὶ στὸν 12ον π.Χ. αἰῶνα. Εὖγε, καὶ πάλι εὖγε Σας! Ἢ εἰλικρίνειά Σας εἶναι ἀφοπλιστική. Διότι καὶ μεῖς τὰ ἴδια λέμε, ἀλλὰ δὲν μᾶς πιστεύουν. Καθόσον ἄλλο τὸ 5.260 π.Χ., ποὺ χρονολογοῦνται ἡ ξύλινη πινακίδα χαὶ ἡ πέτρα τοῦ Αισπηλιοῦ μὲ τὴν χαραγμένη ἐπάνω τους Γραμμικὴ Τραφὴ χι ἄλλο τὸ 1.400 π.Χ., ὅπως καὶ νὰ τὸ κάνουμε, ὑπάρχει μιὰ μικρὴ χοονικὴ ἀπόστα- ση. ᾿Αλλ᾽ ἐδῶ ποὺ τὰ λέμε, μεγάλε, ὅσο χι ἂν τὸ φῶς προέρχεται ἀπὸ τὴν ᾿Ανατολή, στὰ εἰσαγωγικὰ κάθε λαοῦ δὲν μᾶς ἀναφέρετε οὔτε ἕνα ἀστρονόμο ἢ μαθηματικὸ ἢ κάποιον ἄλλον τέλος πάντων ἐπιστήμονα. Τί διάδολο/ Τόσο µετριόφρονες ὑπῆρξαν, ποὺ δὲν ἄφησαν οὔτε τ᾽ ὄνομά τους, ἐκτὸς δέδαια ἀπὸ κάποιους µετα- γενέστερους Αἰγύπτιους;᾽ Εδῶ ὁ Γεωργανᾶς ἐξέδωσε ὁλόκληρο ὀγκωδέστατο τό- µο μὲ 2.500 συγγραφεῖς τῆς ἀρχαίας Ελληνικῆς διανόησης ἀπὸ τὴν χαραυγἡ τῆς ἱστορίας καὶ σεῖς δὲν θρήκατε οὔτε ἕνα γιὰ δεῖγμα; "Ὅμως, κύριε Τσινικόπουλέμου, πρέπει νὰ Σᾶς ὁμολογήσω ὅτι στὸ διδλίο Σας πολὺ μὲ συνεκίνησαν οἱ γνωμικοὶ λόγοι τοῦ σοφοῦ ᾽Αχικάρ. Αὐτὴ εἶναι φιλοσο- φία κι ὄχι οἱ ἀρλοῦμπες τῶν Πυθαγορείων, τῶν σοφιστῶν, τοῦ ᾿Ηρακλείτου, τοῦ Σωκράτη καὶ τοῦ ᾿Αριστοτέλη. Τὰ αὐτονόητα σὲ στίχους καὶ τρία πουλάκια κά- θονταν στοῦ Διάκου τὸ ταμπούρι. Διότι ἡ γιαγιά µου, μολονότι παντελῶς ἀγράμ- µατη, ἤξερε κάτι παροιμίες μούρλια. Κι ὅσο γιὰ συμδουλὲς ἠθικῆς καὶ κοινω- νικῆς ἀγωγῆς, κόντευε νὰ μὲ τρελλάνῃ! Διότι τί παραπάνω ἔγραψε ὁ ἐρίφης ὁ ᾿Αχικάρ; Πάντως Σᾶς ἀξίξουν συγχαρητήρια γιὰ τὸ πόνημά Σας αὐτό, ποὺ ἔρχεται νὰ δι- καιώσῃ τὶς θέσεις τοῦ «Δαυλοῦ», ἀφοῦ ὅπως μόνος Σας χαταφέρατε νὰ ἀποδεί- ξετε µέσα ἀπ᾽’ αὐτό, τὸ μόνο φῶς ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὴν ᾿Ανατολὴ πραγματικὰ εἶναι τοῦ ἡλίου. "Ε, πιὰ αὐτὸ κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ σᾶς τὸ ἀμφισθητήσῃ... Γιῶργος Πετρόπουλος