ΕΘΝΙΚΑ Κατάρρευση τῶν γεφυρῶν ᾿᾽Απὸ τότε ποὺ δημιουργήθηκε τὸ σημερινὸ 'Ελλαδικὸ κράτος ἐλέῳ τῶν ξένων συμφερόντων, ποὺ ἔψαχναν νέες λύσεις, γιὰ νὰ θγοῦν ἀπὸ τὰ ἀδιέξοδά τους, πα- ράλληλα δημιουργήθηκε καὶ μιὰ ντόπια ἄρχουσα τάξη σὲ κρατικὸ πλέον ἐπίπεδο πολιτικῆς, ἐχπαιδευτικῆς, οἰκονομικῆς καὶ θρησκευτικῆς ὑφῆς. ᾿Απὸ τὴν ἄλλη τὸ μέγιστο πλῆθος τῶν κατοίκων τοῦ νεοσύστατου κρατιδίου ἔψαχνε τρόπους, γιὰ νὰ ἐπιδθιώσῃ, ἀποκχλεισμένο ἀπὸ τὰ ντόπια κέντρα ἀποφάσεων καὶ ἀγνοῶντας σχεδὸν καθ᾽ ὁλοκληρίαν τὰ ξένα κέντρα ἐπιδολῆς καὶ καταδυνάστευσης τοῦ μό- χθου καὶ τῶν δραστηριοτήτων του, πνευματικῶν καὶ ὑλικῶν. Παράλληλα, γνωοί- ζοντας ὅτι ἀποκατάσταση ἀπὸ κάθε ἄποψη σηµαίνει εἰσδοχὴ μέσα στὸν κρατικὸ μη χανισμὸ στὶς διάφορες ἐχφάνσεις καὶ λειτουργίες του, ἕνα ἐπίσης μεγάλο μέρος αὐτοῦ τοῦ δυναμικοῦ ἐπιζητοῦσε ἀγωνιωδῶς νὰ στελεχώσῃ αὐτὲς τὶς δομὲς ἐξου- σίας, ποὺ εἶχαν ταυτισθῆ ἀπόλυτα μὲ τὴν ἔννοια κράτος. Οἱ ὑπόλοιποι τοῦ συνόλου, τὰ πιὸ ἐλεύθερα καὶ δημιουργικὰ μυαλά, ἐμπιστευ- όμενοι τὶς προσωπικές τους δυνάμεις, ἀγωνίζονταν ἀπὸ μόνοι τους, δεχόμενοι ταυ- τόχρονα τὴν στενὴ ἐπικυριαρχία τοῦ κράτους, νὰ ὀρθοποδήσουν καὶ νὰ δημιουρ- γήσουν. Απὸ αὐτοὺς τοὺς τελευταίους ἕ ἕνα ἄλλο μεγάλο μέρος σὺν τῷ χοόνῳ ἀπο- σπάσθηκε, μέσα ἀπὸ τὶς δυσκολίες ποὺ ἀντιμετώπιζε ἀπὸ τοὺς χρατικίστικους μη- χανισμούς, ποὺ ἀπομυζοῦσαν τὶς δυνάμεις του, καὶ διάλεξε τὴν ὁδὸ τῆς μετανά- στευσῆς, γιὰ νὰ ξεφύγῃ ἀπὸ τὸν ἀσφυκτικὸ κλοιὸ τοῦ κρατιδίου, ἀναζητῶντας κα- λύτερη τύχη στὴν ξενητειά. Αὐτοὶ εἶναι καὶ οἱ πρῶτοι πολιτικοὶ ἐξόριστοι, στὴν στενὴ σημασία τοῦ ὅρου, ποὺ τὸ ἑλλαδικὸ κράτος δημιούργησε. Ετσι ἔχουμε νὰ κάνουμε, ταυτόχρονα μὲ τὴν ἵδρυση τοῦ κρατιδίου, μὲ ἕνα χά- σµα μεταξὺ ἀρχόντων καὶ ἀρχομένων. “Ενα χάσμα, ποὺ ἀπὸ τότε ἕως καὶ σήµερα συνέχισε νὰ διευρύνεται, ἀφοῦ καὶ ἡ ὁμογένεια τοῦ ἐξωτερικοῦ ἄρχισε νὰ ἀνα- πτύσσεται μὲ γοργοὺς ρυθμοὺς σὲ σχέση μὲ τὴν ντόπια μιζέρια τῶν σφογγοκωλά- οιων τῆς ἐξουσίας, ἀλλὰ καὶ ὅλο καὶ περισσότεροι σὲ σύγκριση μὲ τὸ παρελθὸν ἄρχισαν νὰ δραστηριοποιοῦνται στὸν ἰδιωτικό τοµέα. Καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια ποὺ πέρασαν, ἀπὸ τότε ποὺ πρωτοδημιουργήθηκε τὸ χάσμα τῆς κρατικῆς ἐξουσίας καὶ τῶν ἰδιωτῶν καὶ ἐλεύθερων διανοουμένων, ὅλο καὶ περισσότεροι ἄρχισαν νὰ συ- νειδητοποιοῦν τὴν ἀλήθεια καὶ νὰ ὄλέπουν τὴν πραγματικότητα: Τὰ ντόπια καὶ ξένα συμφέροντα, ποὺ λυμαίνονταν τὸ πνεῦμα καὶ τὸν σωματικὸ μό χθο τῶν ᾿Ελλή- νων. Λίψοι ὅμως εἶχαν τὸ θάῤῥος καὶ τὴν ψυχικὴ καὶ οἰκονομικὴ δύναμη, γιὰ νὰ ἀντιδράσουν. Τὸ χάσμα ὅμως ἐκ τῶν πραγμάτων ὅλο καὶ μεγάλωνε, ἀφοῦ ὅλοι γνώριζαν τὴν ὕπαρξή του καὶ οἱ κρατικοὶ μη ανισμοὶ φρόντιζαν νὰ τὸ συντηροῦν, ἀλλὰ καὶ νὰ τὸ διευρύνουν, νομίζοντας ὅτι ἔτσι, ἀπόμακροι μέσα ἀπὸ τὸν φόδο καὶ τὴν πλήρη σύγχυση ἰδεῶν ποὺ διέσπειραν, θὰ θεμελίωναν ἀκόμα πιὸ γερὰ τὴν ἐξουσία τους. Καὶ προσπαθοῦσαν μὲ αὐτούς τους τοὺς μηχανισμοὺς ἐξουσίας νὰ δείχνουν ἐπιφανειακά, ὅτι γεφυρώνουν τὸ χάσμα. Ετσι τὰ διάφορα ὄργανά τους ἔδειχναν τὸ «ἀνθρώπινο» πρόσωπο τῆς ἐξου- σίας, ὅπως ἤθελαν αὐτὰ τὰ κέντρα νὰ ἀφήσουν νὰ φανῇ. Πολιτικοὶ ἔδειχναν φι- λολαϊκοὶ ἡγέτες μοιράζοντας ἀκίνδυνα ὑποσχέσεις καὶ μεγαλοστομίες. Τὸ κρατι- κοδίαιτο τμῆμα τῆς διανόησης προσπαθοῦσε νὰ «ἐπιμορφώσῃ» τὸν λαὸ καὶ νὰ στηρίξῃ τὴν αὐθεντία τῆς ταυτόχρονα μέσα ἀπὸ τὸ ψέμα, τὴν ὑποκρισία καὶ τὸ παράλογο, ποὺ στὰ μάτια τῶν ἀδαῶν ήταν δάλσαμο γιὰ τὴν ὑποδαθμισμένη προ- σωπικότητά τους, καὶ στὰ μάτια τῶν εἰδημόνων, ἀλλὰ καὶ ταυτόχρονα αὐριανῶν