Ο ΑΛΛΟΣ ΛΟΓΟΣ Νὰ δηλώσῃ μετάνοια ἜΕ! Αὐτὸ πιὰ εἶναι ἀπὸ τὰ ἄγραφα... ̓Ακοῦς ἐκεῖ ἀπολιθωμένη κνήμη ἀνθρώπου τοῦ 11.000.000 π.Χ. νὰ δρεθῇ στὴν Τοίγλια τῆς Μακεδονίας; Καὶ τώρα τί θὰ ποῦμε καὶ τὸ κυριώτερο μὲ τί μοῦτρα θὰ “κυττάξουμε τοὺς ̓Α φοοκεντριστές; Τρόμαξαν οἱ ἄνθρωποι νὰ μᾶς πείσουν, ὅτι ἡ ζωὴ προέρχεται ἀπὸ τὴν ̓Αφρικὴ καὶ ξαμόλησαν πράκτορες καὶ πρακτορίσκους, γιὰ νὰ ἐμπεδώσουμε, ὅτι ὴ ̓Αθηνᾶ ήταν πίσσα- κατράμι. Κι ἔρχεται τώρα ὁ κ. ́Αρης Πουλιανὸς μὲ τὴν ἀνακάλυψή του νὰ τοὺς χαλάσῃ τὴν δουλειά. Γιατί, κύριε Πουλιανέ μου; Καὶ ποὺ ὀρήκατε τὸν ἀρχάνθρωπο τῶν Πετραλώνων, τί κερδίσατε; ̓Απλῶς ἐ ἐκνευρίσατε τὴν 4 ιεθνῇ ̓Εξουσία. Τώρα μὲ τὴν ἀπολιθωμένη Σας κνήμη τὸ μόνο ποὺ καταφέρατε ἦταν νὰ ἐξαγριώσετε τὸν φίλτατο κ. Μάρτιν Μπερνάλ. Σύντομα τὸν ὄλέπω νὰ κουδαλᾷ ὅλα τὰ σκαπτικὰ μηχανήματα τῆς Αμερικῆς στὴν ̓Αφρικὴ καὶ νὰ μὴν ἀφήνῃ χωριὸ γιὰ χωριό, ζούγκλα γιὰ ζούγκλα κι ἔρημο γιὰ ἔρημο. ̓Εντάξει! Δὲν θὰ δρῇ τίποτε, ἀλλὰ θὰ συμδάλῃ οὐσιαστικὰ στὴν ἀνάπτυξη τῆς Μαύρης ̓Ηπείρου, λειτουργώντας ὡς ἕνα εἶδος ἰδιωτικῆς ΜΟΜΑ. Φαντάξεσθε τώρα τὴν Σαχάρα καταπράσινη πεδιάδα μὲ τρεχούμενα νερά; ̓Αλλά, δρὲ ἄνθρωπε, τί περιμένεις ἀπὸ τὸ ρωμαίικο κρατίδιό μας. Εδῶ ἀφήγουν τὶς πυραμίδες τοῦ ̓Ελλαδικοῦ χώρου νὰ καταρρέουν καὶ ὃ κύριος Μοσκὼφ κατάφερε νὰ σταματή σῃ τὶς ἀνασκαφὲς τῆς κ. 4 ιάνας Σουδαλτξή στὸν τάφο τῆς Σίθας. Δὲν εἶχες κἂν τὴν ὀξύνοια νὰ διαδώσῃς, ὅτι ἡ ἐν λόγῳ κνήμη ἀνῆκε σὲ σημίτη τουρίστα, ἀπὸ τὴν ἐποχὴ ποὺ κατέκτησαν τὴν ̓ Ελλάδα; Κι ὕστερα θέλεις νὰ προκόψῃς... “Πῶς νὰ προκόψῃς, δρὲ μαῦρε; "Ας εἶναι! Πόσο δίκαιο ὃ ὅμως εἶχε ἐκεῖνο τὸ λαϊκὸ τραγούδι, ποὺ ἔλεγε: «Οἱ Κυδερνήσεις πέφτουνε, μὰ ἡ ἀγάπη (πρὸς τὸν Σιωνισμὸ) μένει». Κυττάξτε, τί λαμπροὺς ὑπουργοὺς Πολιτισμοῦ ἀναδείξαμε ἀπὸ τὴν μεταπολίτευση καὶ ἐντεῦθεν. Γιὰ φιέστες καὶ μεγάλα λόγια ἀνυπέρόλητοι. "Όσο γιὰ ἔργα τί νὰ σοῦ πῶ, μάτια μου; Ολόκληρα μουσεῖα τοὺς κλέδουν καὶ γι’ αὐτοὺς πέρα θρέχει. Κι ἔχετε, Σεῖς κύριε Πουλιανέ μου, τὴν ἀπαίτηση τὸ κράτος μας νὰ ἆναγνωρίσῃ τὸ ἔργο Σας; [Ποιό ἔργο Σας, καλέ μου ἄνθρωπε; Μήπως ἀνεστύλωσες τὸ Παξὰρ Χαμὰμ ἢ μήπως ἔκανες καμμιὰ διατριδἠ γιὰ τὰ ἤθη καὶ τὰ ἔθιμα τῶν ̓Εὐραίων στὴν Θεσσαλονίκη κατὰ τοὺς Μεσαιωνικοὺς χρόνους; Γιὰ τὴν προϊστορικἡ ̓ Ελλάδα ἔγραψες. Πρᾶγμα ποὺ ἀπαγορεύεται καὶ νὰ τὸ σκέπτωνται οἱ ἰθαγενεῖς-ἡμιάγριοι τῆς χώρας μας. Καὶ γιὰ νὰ τελειώνουμε, κύριε Πουλιανέ. Ὃ ̓Ελλαδικὸς χῶρος ἦταν ἀκατοίκητος, μέχρι ποὺ κατέθηκαν οἱ ̓Ινδοευρωπαῖοι. Τέρμα καὶ τελείωσε. Δὲν ὑπῆρχε ἐδῶ οὔτε κουνούπι. Γρήγορα λοιπὸν δήλωση μετανοίας, ἑξῆντα «Πάτερ “ΗἩμῶν» καὶ νὰ γράψῃς τετρακόσιες φορὲς «Ἢ ζωὴ προῆλθε ἀπὸ τὴν Αφρική». ̓Εκτὸς πιὰ κι ἂν 6ρεθῇ κάποιος ὑπουργὸς Πολιτισμοῦ, καὶ πολὺ οὐμπαλᾶτος νὰ ποῦμε, καὶ ξεκαθαρίσῃ τὴν κόπρο τοῦ Αὐγεία, ποὺ χρόνια τώρα μᾶς κάνει πλύση ἐγκεφάλου. ̓Εχτὸς πιὰ ἄν... (Παρακαλῶ, μὴ χαμογελᾶτε. Ξέρω, ὅτι σκέπτεσθε αὐτὸ ποὺ σκέπτομαι κι ἐγώ/). Γιῶργος Πετρόπουλος