ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

183ΜΑΡΤΙΟΣ 1997

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 11225 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
44 ἀπό 81
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Είναι το Λύκειο του Αριστοτέλους; — ΜΠΕΞΗΣ, ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ
    ἀρχή: σελ. 11225 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 183

Κείμενο φύλλου

ΕΙΝΑΙΤΟ ΑΥΚΕΙΟΝ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ; Δικαιολογημένως παγκόσμιο ἐνδιαφέρον ἔχουν προκαλέσει οἱ ἀρχαιότητες, ποὺ θρέθηκαν στὴν περιοχή τῆς Ρηγίλλης καὶ στὸν χῶρο, ὅπου ἐπρόκειτο νὰ δημιουργηθῇ «Μουσεῖο Μοντέρνας Τέχνης» ἀπὸ τὸ «Ἵδρυμα Γουλανδρῆ». Στὸν συγκεκριμένο χῶρο οἱ ἀρχαιολόγοι ἀνέσκαψαν τὸ θεμέλιο μιᾶς «παλαίστρᾶς», ἡ ὁποία ἐχτιμοῦν, ὅτι πιθανώτατα ἀνήκει στὸ Γυμνάσιο τοῦ Λυκείου τοῦ ̓Αριστοτέλους, Ἣ ἐκτίμηση αὐτὴ στηρίζεται στὶς τοπογραφικὲς πληροφορίες τῶν ἀρχαίων συγγραφέων, ποὺ τοποθετοῦν τὸ Λύκειο στὸν συγχεχριμένο χῶρο. καθὼς καὶ ἀπὸ τὴν ἀνασκαφὴ τῶν θεμελίων τῆς παλαίστρας ποὺ χρονολογοῦνται στὸν 4ο αἰ. π.Χ. (ἐποχὴ τοῦ ̓Αριστοτέλους). ̓Αντιθέτως ὅμως ἡ ἄνω τῶν θεμελίων τοιχοδομή. ποὺ περιστοιχίζει τὴν παλαίστρα πάνω ἀπὸ τὰ ἀρχαῖα θεμέλια, ἀνήκει στοὺς ρωμαϊκοὺς χρόνους. γεγονὸς ἀπὸ τὸ ὁποῖο συμπεραίνουν οἱ ἀρχαιολόγοι, ὅτι οἱ Ρωμαῖοι ξανάχτισαν τὴν παλαίστρα ἢ καὶ τὸ Γυμνάσιο στὸ σύνολό του, διατηρώντας τὸ ἐχπαιδευτήριο ὡς τὸν 40 μ.Χ. αἰῶνα, ὁπότε καὶ διακόπτεται ὁριστικὰ ἡ λειτουργία του. Ὡστόσο στὴν ἐν λόγῳ ἀνασχκαφὴ δὲν ὀρέθηκαν ἄλλα ἀποδειχκτικὰ στοιχεῖα (ἐπιγραφὲς λόγου χάριν), ποὺ νὰ ἀποδειχνύουν μὲ σιγουριά. ὅτι πρόκειται γιὰ τὴν παλαίστρα τοῦ Γυμνασίου τοῦ Λυκείου τοῦ ̓Αριστοτέλους. Ἐπίσης ἡ κακὴ κατασκευὴ τῶν θεμελίων τῆς παλαίστρας δὲν συμφωνεῖ μὲ τὶς μεγαλοπρεπεῖς καὶ αἰσθητικὰ λεπτότατες κατασκευὲς τῶν κλασσικῶν χρόνων καὶ μάλιστα τῶν ἐχπαιδευτηρίων. Στὴν συνεδρίαση τοῦ Κεντρικοῦ ̓Αρχαιολογικοῦ Συμόουλίου τὴν 21/1/97 ὑποστηρίχθηχε ἡ άποψη (ἀπὸ τὴν ἀρχαιολόγο, ποὺ πραγματοποιεῖ τὴν ἀνασκαφὴ γι. Λυγκούρη καὶ ἀπὸ τὴν Γ’ ἔφορο κ. Παρλαμᾶ), ὅτι ἡ παλαίστρα ποὺ ἔχει ἀνασκαφῆ εἶναι τοῦ Λυκείου, τοῦ ὁποίου δυστυχῶς οἱ κτιριακὲς ἐγκαταστάσεις θρίσκονται θαμμένες κάτω ἀπὸ τὶς πολυκατοικίες τῆς ὁδοῦ Ρηγίλλης καὶ τῶν γύρω ὁδῶν, φτάνοντας πιθανῶς ἕως τὸν ὑπόγειο χῶρο τοῦ ̓Εθνικοῦ Κήπου, ἐὰν δὲν ἔχουν χαταστραφῇ ἐντελῶς ὁ ἀπὸ τὴν νεώτερη οἰκοδόμηση τῆς περιοχῆς. ἤΑξιον λόγου εἶναι ἐπίσης τὸ γεγονός, ὅτι τὸ Κεντρικὸ ́Αρχαιολογικὸ Συμθούλιο στὴν αὐτὴ συνεδρίαση ἀπεφάσισε ὁμοφώνως νὰ ἐπιτραπῇ ἡ οἰκοδόμη ση τοῦ «Μουσείου Μοντέρνας Τέχνη ς» ἀκριδῶς πάνω στὸν χῶρο τῶν εὕρῃ μάτων, στὸ ὑπόγειο ἢ στὸ ἰσόγειο τοῦ ὁποίου νὰ παραμείνῃ ἡ παλαίστρα, ποὺ ἀνεσκάφη καὶ πιθανολογεῖται, ὅτι ἀνήκει στὸ Γυμνάσιο τοῦ περιφήμου Λυκείου. Ὅμως στὶς 29 Ἰανουαρίου ὁ ὑπουργὸς Πολιτισμοῦ ἀνεκοίνωσε, ὅτι θὰ ματαιωθῇ ἡ ἵδρυση τοῦ ἐν λόγῳ Μουσείου. Τὰ συμπεράσματα ἀπὸ τὴν ὅλη ὑπόθεση εἶναι τὰ ἑξῆς: 1) ̓Ανεσκάφη μιὰ παλαίστρα ρωμαϊκῆς ἐποχῆς μὲ θεμέλια τῶν κλασσικῶν χρόνων (4ος π.Χ. αἰώνας), ἡ ὁποία πιθανολογεῖται, ὅτι ἀνήκει στὸ Γυμνάσιο τοῦ ἱστορικοῦ Λυκείου τοῦ ̓Αριστοτέλους. 2) Τὸ κύριο μέρος τῶν ἐγκαταστάσεων τοῦ Λυκείου ὑπολογίζεται, ὅτι ἔχει θαφτῆ ἡ καταστραφῆ ἀπὸ τὴν νεώτερη τοῦ Λυκείου οἰκοδόμηση τῆς περιοχῆς. Τέλος δέον νὰ τονισθῇ, ὅτι ὁ διεθνοῦς φήμης ἀρχιτέκτων-ἀρχαιολόγος Ἰωάννης Τραυλός (1908-1955). ὁ ὁποῖος γνώριζε καλῶς τὴν χωροταξικὴ δομὴ τῶν
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →