Πολυπολιτισμικὸς πρωθυπουργὸς Ἢ ὁμιλία τοῦ “Ελληνα πρωθυπουργοῦ κατὰ τὴν τελετὴ ἀνακήρυξης τῆς Θεσσαλονίκης ὡς «πολιτιστική ς πρωτεύουσας τῆς Εὐρώπης» ἐπιθεθαίωσετὶς προὔπάρ χουσες ἐκτιμή σεις σχετικὰ μὲ τὶς τελευταῖες μεθοδεύσεις τῆς Διεθνοῦς Ἰ Εξουσίας ἔ ἔναντι τοῦ πολιτισμοῦ καὶ τῆς ἀνθρωπότητας: Μίλησε γιὰ τὴν ἀνάγκη καθιέρωσης ἑ ἑνὸς νέου τύπου ἀνθρώπου, τοῦ «πολυπολιτισμικοῦ» ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος προορίζεται νὰ ζήσῃ μέσα σὲ ἕνα περιδάλλον «πολυπολιτισμοῦ». Δὲν θὰ θέλαμε μέσα ἀπὸ τὸ κείμενο τοῦ λόγου του αὐτοῦ νὰ εἰκάσωμε τοὺς λόγους ἢ τοὺς κύκλους, ποὺ τὸν ἐξώθησαν σὲ τέτοιες τοποθετήσεις, οὔτε νὰ ἑρμηνεύσωμε τὰ κριτήρια, μὲ τὰ ὁποῖα ὁ ἀνώτατος ἄρχων τοῦ Ελληνικοῦ Κράτους θεωρεῖ ἀνεπαρκὴ τὰ πρότυπα τοῦ παγκοσμίως ἀναγνωρισμένου Ελληνικοῦ (- Παγκόσμιου) Πολιτισμοῦ καὶ ἀναξη τεῖ νέα «πολυπολιτιομικὰ »πρότυπα. ̓Ωφέλιμο θὰ ἦταν νὰ σταθοῦμε στοὺς λόγους, γιὰ τοὺς ὁποίους ἡ Διεθνὴς ̓Εξο υσία ἀντικατέστησε τὸ μέχρι πρό τινος κυρίαρχο καὶ «ἀντιρατσιστικὸ» σύνθημα «δικαίωμα στὴν διαφορὰ» μὲ τὸ «ναὶ στὴν πολυπολιτισμικὴ κοινωνία». Τὸ «δικαίωμα στὴν διαφορὰ» εὐφυῶς χρησιμοποιήθηκε ὡς σύνθημα καὶ ἀπὸ τοὺς Εὐρωπαίους «ἐθνικιστές», δικαιολογώντας ἔτσι τὴν ἐπιθυμία τῶν εὐρωπαϊκῶν λαῶν νὰ διατηοήσουν τὴν ἐθνική τους παράδοση καὶ τὶς ἀξίες τοῦ πολιτισμοῦ τους, πού, ὡς γνωστόν, δοκιμάστηκαν καὶ δοκιμάζονται μπροστὰ στὴν μεταναστευτικὴ λαίλαπα τῶν ἀφροασιατικῶν λαῶν. Μ ̓ αὐτὸν τὸν τρόπο οἱ ἐφευρέτες καὶ οἱ χρῆστες τοῦ ἄνω συνθήματος (ἀριστερίζουσες σιωνιστικές, «ἀντιρατσιστικές», «εἰρηνιστικὲς» ὀργανώσεις) ἔπρεπε νὰ τὸ ἐγκαταλείψουν καὶ νὰ τὸ ἀντικαταστήσουν μὲ ἕνα καινούργιο περισσότερο παραπλανητικό. Πρόσφατα ὁ γάλλος κοινωνιολόγος Πιὲρ ̓ Αντρὲ Ταγκιὲφ (« ̓ Ελευθεροτυπία» 2/2/97) ἔκανε λόγο γιὰ κλοπὴ τῆς ἐπιχειρηματολογίας τῶν ἀντιρατσιστῶν ἀπὸ τοὺς εὐρωπαίους «ἐθνικιστές». Πραγματικὰ οἱ «προστάτες τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων» ἔχασαν τὴν ἀξιοπιστία τους μπροστὰ στὴν ἐμμονή τους νὰ ἀναγνωρίζουν δικαίωμα αὐτοδιάθεσης μόνο στὶς μεταναστευτικὲς μειονότητες καὶ ὄχι καὶ στοὺς γηγενεῖς εὐρωπαϊκοὺς λαούς. Τὸ σύνθημα «ναὶ στὴν πολυπολιτισμικὴ κοινωνία», ποὺ μέχρι πρόσφατα ἀκουγόταν μόνο ἀπὸ Εδραίους καὶ σιωνιστὲς διανοούμενους (καὶ στὴν ̓ Ελλάδα ἀρκετὰ συχνὰ ἀπὸ τὸν πρώην ὑπουργὸ Παιδείας Γ. Παπανδρέου) χαὶ ἀπὸ ἐκπροσώπους τοῦ «φιλοσοφικοῦ συγκρητισμοῦ», ἄρχισε νὰ χρησιμοποιῆται εὐρέως ἀπὸ ὅλες τὶς προαναφερθεῖσες ὀργανώσεις προάσπισης τῆς Διεθνοῦς ̓ ἐξουσίας, φτάνοντας ἔτσι νὰ ἐμφανίζεται ὡς πνευματικὸ αἴτημα τῶν εὐρωπαϊκῶν λαῶν. Μὲ τὸ νέο αὐτὸ σύνθημα εὐελπιστοῦν νὰ πείσουν τὸν Δυτικὸ Κόσμο νὰ ζήσῃ μέσα σὲ ἕνα «μωσαϊκὸ» φυλῶν, συνηθειῶν καὶ ἀξιῶν, ποὺ ἔτσι κι ἀλλιῶς ἀποτελεῖ μιὰ ὑπαρκτὴ- "τετελεσμένη, πλέον κατάσταση. Εἶναι ὅμως περισσότερο ἀπὸ σίγουρο, ὅτι τὸ σύνθημα τῆς «πολυπολιτισμικῆς χοινωγίας» θὰ ἐγχαταλειφθῇ ταχύτερα ἀπὸ τὸ προηγούμενο «δικαίωμα στὴ διαφορά», καὶ τοῦτο γιατὶ ὁ “Ελληνικὸς Πολιτισμὸς καὶ τὸ πνευματικό του τέκνο, ἡ Δυτικὴ Σκέψη, δὲν ἔχουν μέτρο σύγκρισης ἄλλον πολιτισμό. Μοναδιχκὸ μέτρο σύγκρισης ἀποτελεῖ ἡ δική τους ἱστοοικὴ δυναμική, ἡ ἡ δική τους σύγ χρονη παρουσία. ̓Αλή θεια μὲ ποιό «πολιτιστικὸ» στοι χεῖο ἡ σημερινὴ Εὐρώπη θὰ ἀνταλλάξῃ ἢ θὰ ἀρνηθῇ τὴν ἐπιστήμη της, τὴν τεχνολογία της, τὴν δημοκρατία της, τὴν τέχνη ἢ τὸν ἀθλητισμό της; ̓ Επιπλέον ὁλόκληρη αὐτὴ ἡ συνθηματολογία ἀχινητοποιεῖ κάθε προσπάθεια ἀνάκαμψῆς στὸν λεγόμενο Τρίτο Κόσμο, ἀφοῦ καλλιεργεῖ τὸ μίσος καὶ τὸν φανατισμὸ ἔναντι τῶν λαῶν τῆς 4ύσης, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ ἀποκρύπτονται οἱ πραγματικοὶ δυνάστες τῶν δοκιμαζόμενων ἀπὸ τὴν στέρηση καὶ τὴν ἀπαιδευσία λαῶν. Συμπληρωματικά: Στὴν ἐν λόγῳ ὁμιλία του ὁ πρωθυπουργὀς μὲ ἰδιαίτερη ἔμφαση ἀναφέρθηκε στὸν ἑδραῖο σκηνοθέτη Ζὺλ Ντασσὲν καὶ στὴν μεγάλη πνευματικὴ προσφορά (;) του στὸν ̓Ελληνισμὸ ἀνακοινώνοντας καὶ τὴν ἐπιθυμία τῆς Κυδέρνησης νὰ τὸν ἀνακηούξη «" Ελληνα» καὶ ὄχι «πολυπολιτισμικό»... , ̓Οδυσσέας