Πολυπολιτισμικὸς πρωθυπουργὸς Ἢ ὁμιλία τοῦ “Ελληνα πρωθυπουργοῦ κατὰ τὴν τελετὴ ἀνακήρυξης τῆς Θεσσαλονίκης ὡς «πολιτιστική ς πρωτεύουσας τῆς Εὐρώπης» ἐπιθεθαίωσετὶς προὔπάρ χουσες ἐκτιμή σεις σχετικὰ μὲ τὶς τελευταῖες μεθοδεύσεις τῆς Διεθνοῦς Ἰ Εξουσίας ἔ ἔναντι τοῦ πολιτισμοῦ καὶ τῆς ἀνθρωπότητας: Μίλησε γιὰ τὴν ἀνάγκη καθιέρωσης ἑ ἑνὸς νέου τύπου ἀνθρώπου, τοῦ «πολυπολιτισμικοῦ» ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος προορίζεται νὰ ζήσῃ μέσα σὲ ἕνα περιδάλλον «πολυπολιτισμοῦ». Δὲν θὰ θέλαμε μέσα ἀπὸ τὸ κείμενο τοῦ λόγου του αὐτοῦ νὰ εἰκάσωμε τοὺς λόγους ἢ τοὺς κύκλους, ποὺ τὸν ἐξώθησαν σὲ τέτοιες τοποθετήσεις, οὔτε νὰ ἑρμη- νεύσωμε τὰ κριτήρια, μὲ τὰ ὁποῖα ὁ ἀνώτατος ἄρχων τοῦ Ελληνικοῦ Κράτους θεωρεῖ ἀνε- παρκὴ τὰ πρότυπα τοῦ παγκοσμίως ἀναγνωρισμένου Ελληνικοῦ (- Παγκόσμιου) Πολι- τισμοῦ καὶ ἀναξη τεῖ νέα «πολυπολιτιομικὰ »πρότυπα. ᾿Ωφέλιμο θὰ ἦταν νὰ σταθοῦμε στοὺς λόγους, γιὰ τοὺς ὁποίους ἡ Διεθνὴς ᾿Εξο υσία ἀντικατέστησε τὸ μέχρι πρό τινος κυρίαρχο καὶ «ἀντιρατσιστικὸ» σύνθημα «δικαίωμα στὴν διαφορὰ» μὲ τὸ «ναὶ στὴν πολυπολιτισμικὴ κοινωνία». Τὸ «δικαίωμα στὴν διαφορὰ» εὐφυῶς χρησιμοποιήθηκε ὡς σύνθημα καὶ ἀπὸ τοὺς Εὐρω- παίους «ἐθνικιστές», δικαιολογώντας ἔτσι τὴν ἐπιθυμία τῶν εὐρωπαϊκῶν λαῶν νὰ διατη- οήσουν τὴν ἐθνική τους παράδοση καὶ τὶς ἀξίες τοῦ πολιτισμοῦ τους, πού, ὡς γνωστόν, δο- κιμάστηκαν καὶ δοκιμάζονται μπροστὰ στὴν μεταναστευτικὴ λαίλαπα τῶν ἀφροασιατικῶν λαῶν. Μ᾿ αὐτὸν τὸν τρόπο οἱ ἐφευρέτες καὶ οἱ χρῆστες τοῦ ἄνω συνθήματος (ἀριστερί- ζουσες σιωνιστικές, «ἀντιρατσιστικές», «εἰρηνιστικὲς» ὀργανώσεις) ἔπρεπε νὰ τὸ ἐγκατα- λείψουν καὶ νὰ τὸ ἀντικαταστήσουν μὲ ἕνα καινούργιο περισσότερο παραπλανητικό. Πρό- σφατα ὁ γάλλος κοινωνιολόγος Πιὲρ᾿ Αντρὲ Ταγκιὲφ («᾿ Ελευθεροτυπία» 2/2/97) ἔκανε λό- γο γιὰ κλοπὴ τῆς ἐπιχειρηματολογίας τῶν ἀντιρατσιστῶν ἀπὸ τοὺς εὐρωπαίους «ἐθνικι- στές». Πραγματικὰ οἱ «προστάτες τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων» ἔχασαν τὴν ἀξιοπιστία τους μπροστὰ στὴν ἐμμονή τους νὰ ἀναγνωρίζουν δικαίωμα αὐτοδιάθεσης μόνο στὶς με- ταναστευτικὲς μειονότητες καὶ ὄχι καὶ στοὺς γηγενεῖς εὐρωπαϊκοὺς λαούς. Τὸ σύνθημα «ναὶ στὴν πολυπολιτισμικὴ κοινωνία», ποὺ μέχρι πρόσφατα ἀκουγόταν μό- νο ἀπὸ Εδραίους καὶ σιωνιστὲς διανοούμενους (καὶ στὴν ᾿ Ελλάδα ἀρκετὰ συχνὰ ἀπὸ τὸν πρώην ὑπουργὸ Παιδείας Γ. Παπανδρέου) χαὶ ἀπὸ ἐκπροσώπους τοῦ «φιλοσοφικοῦ συ- γκρητισμοῦ», ἄρχισε νὰ χρησιμοποιῆται εὐρέως ἀπὸ ὅλες τὶς προαναφερθεῖσες ὀργανώ- σεις προάσπισης τῆς Διεθνοῦς᾽ ἐξουσίας, φτάνοντας ἔτσι νὰ ἐμφανίζεται ὡς πνευματικὸ αἴτημα τῶν εὐρωπαϊκῶν λαῶν. Μὲ τὸ νέο αὐτὸ σύνθημα εὐελπιστοῦν νὰ πείσουν τὸν Δυ- τικὸ Κόσμο νὰ ζήσῃ μέσα σὲ ἕνα «μωσαϊκὸ» φυλῶν, συνηθειῶν καὶ ἀξιῶν, ποὺ ἔτσι κι ἀλλιῶς ἀποτελεῖ μιὰ ὑπαρκτὴ- "τετελεσμένη, πλέον κατάσταση. Εἶναι ὅμως περισσότερο ἀπὸ σίγουρο, ὅτι τὸ σύνθημα τῆς «πολυπολιτισµικῆς χοινω- γίας» θὰ ἐγχαταλειφθῇ ταχύτερα ἀπὸ τὸ προηγούμενο «δικαίωμα στὴ διαφορά», καὶ τοῦτο γιατὶ ὁ “Ελληνικὸς Πολιτισμὸς καὶ τὸ πνευματικό του τέκνο, ἡ Δυτικὴ Σκέψη, δὲν ἔχουν μέτρο σύγκρισης ἄλλον πολιτισμό. Μοναδιχκὸ μέτρο σύγκρισης ἀποτελεῖ ἡ δική τους ἱστο- οικὴ δυναμική, ἡ ἡ δική τους σύγ χρονη παρουσία. ᾽Αλή θεια μὲ ποιό «πολιτιστικὸ» στοι χεῖο ἡ σημερινὴ Εὐρώπη θὰ ἀνταλλάξῃ ἢ θὰ ἀρνηθῇ τὴν ἐπιστήμη της, τὴν τεχνολογία της, τὴν δημοκρατία της, τὴν τέχνη ἢ τὸν ἀθλητισμό της; ᾿ Επιπλέον ὁλόκληρη αὐτὴ ἡ συνθηµατο- λογία ἀχινητοποιεῖ κάθε προσπάθεια ἀνάκαμψῆς στὸν λεγόμενο Τρίτο Κόσμο, ἀφοῦ καλ- λιεργεῖ τὸ µίσος καὶ τὸν φανατισμὸ ἔναντι τῶν λαῶν τῆς 4ύσης, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ ἀποκρύπτονται οἱ πραγματικοὶ δυνάστες τῶν δοκιμαζόμενων ἀπὸ τὴν στέρηση καὶ τὴν ἀπαιδευσία λαῶν. Συμπληρωματικά: Στὴν ἐν λόγῳ ὁμιλία του ὁ πρωθυπουργὀς μὲ ἰδιαίτερη ἔμφαση ἀνα- φέρθηκε στὸν ἑδραῖο σκηνοθέτη Ζὺλ Ντασσὲν καὶ στὴν µεγάλη πνευματικὴ προσφορά (;) του στὸν ᾿Ελληνισμὸ ἀνακοινώνοντας καὶ τὴν ἐπιθυμία τῆς Κυδέρνησης νὰ τὸν ἀνακη- ούξη «" Ελληνα» καὶ ὄχι «πολυπολιτισμικό»... , ᾿Οδυσσέας