Η ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ ΗΜΩΝ λ. Κορὲ Κυττάξτε, ποὺ εἴχαμε καὶ τὸν Κορὲ προπάτορα «μας» καὶ δὲν τὸ ξέραμε. Καὶ τὶ προπάτορας. ̓Επαναστάτης. ̓Εκεῖ λοιπόν, μέσα στὴν ἔρημο, δὲν ἄντεξαν πιὰ νὰ ἀκολουθοῦνε τὸν Μωῦσῆ ὁ Κορὲ καὶ οἱ φίλοι του καὶ ἔκαναν ἀντάρτικο: «Ὃ δὲ Κορὲ ὁ υἱὸς τοῦ ̓Ισαάκ, υἱοῦ τοῦ Καάθ, υἱοῦ τοῦ “ευϊ καὶ Δαθὰν καὶ ̓Αθειρών, οἱ υἱοὶ τοῦ ̓Ελιὰῦ καὶ Ὧν ὁ υἱὸς τοῦ Φαλέθ, υἱοὶ Ρουθήν, ἐστασίασαν καὶ ἐσηκώθησαν ἐναντίον τοῦ Μωῦσέως μετὰ διακοσίων πεντήκοντα ἀνθρώπων ἐκ τῶν υἱῶν ̓Ισραήλ, ἀρχηγῶν τῆς συναγωγῆς, συγκλήτων τῆς δουλῆς, ἀνδρῶν ὀνομαστῶν: καὶ συνήχθησαν ἐναντίον τοῦ Μωῦσέὡς καὶ ἐναντίον τοῦ ̓Ααρὼν καὶ εἶπον πρὸς αὐτούς: ἀρκεῖ εἰς ἐσᾶς, διότι πᾶσα ἡ συναγωγή, πάντες εἶναι ἅγιοι καὶ ὁ Κύριος εἶναι μεταξὺ αὐτῶν": καὶ διὰ τί ὑψώνεσθε ὑπεράνω τῆς συναγωγῆς τοῦ Κυρίου;» (Αριθμοί ιστ ́’ 1-3). Δηλαδὴ ὁ καυγὰς γινότανε γιὰ τὸ ποιὸς ἤτανε πιὸ ἅγιος, σὰν νὰ λέμε σήμερα ποιὸς εἶναι ὁ καλύτερος καθηγητὴς στὸ Πανεπιστήμιο. "Εχει θαθιὰ τὶς ρίζες του τὸ πρᾶγμα. Τὸν ἔπνιγε τὸν Κορὲ ἡ ἀδικία. "Ολο ὁ Μωῦσῆς, καὶ ὁ Μωῦσῆς, κι ̓ αὐτὸς πουθενά. Δὲν πήγαινε ἄλλο. Ὅμως ὁ Μωῦσῆς χρόνια στὸ κουρμπέτι καὶ μὲ τὶς πλάτες τοῦ Γιαχθὲ ἦταν ποτὲ δυνατὸν νὰ φοθηθῇ; ̓Αφῆστε ποὺ τὸν δούλεψε κιόλας τὸν Κορέ. ἼἜτσι, ὅταν ἔθγαλε τὰ ἀπωθημένα του ὁ Κορὲ: « ̓Ακούσας δὲ ὁ Μωῦὺσῆς ἔπεσε κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ: καὶ ἐλάλησε πρὸς τὸν Κορὲ καὶ πρὸς πᾶσαν τὴν συνοδίαν αὐτοῦ, λέγων: τὸ πρωὶ θέλει φανερώσει ὁ Κύριος, ποῖοι εἶναι αὐτοῦ καὶ ποῖος ἅγιος καὶ θέλει κάμει αὐτὸν νὰ πλησιάσῃ εἰς αὐτόν.» (Αριθμοὶ ιστ' 4-5). Μὲς τώρα καὶ δὲν ξέρουμε, ποιὸν θὰ ἀφήσῃ ὁ Γιαχδὲ νὰ πλησιάσῃ. Μόνο ὁ κακομοίρης ὁ Κορὲ δὲν ἤξερε. Συνεχίζοντας δὲ τὸ δούλεμα ὁ Μωῦσῆς τοὺς λέει, ὅπως ἦταν μαζεμένοι: «Μικρὸν πρᾶγμα εἶναι τοῦτο εἰς ἐσᾶς, ὅτι ἐξεχώρισεν ἐσᾶς ὁ Θεὸς τοῦ ̓Ισραὴλ ἀπὸ τῆς συναγωγῆς τοῦ ̓Ισραήλ, διὰ νὰ σᾶς φέρῃ πλησίον αὐτοῦ νὰ κάμνητε τὴν ὑπηρεσίαν τῆς σκηνῆς τοῦ Κυρίου καὶ νὰ στέκησθε ἔμπροσθεν τῆς συναγωγῆς, διὰ νὰ ὑπηρετῆτε εἰς αὐτούς; καὶ ἀφοῦ σὲ ἔφερε πλησίον ἑαυτοῦ καὶ πάντας τοὺς ἀδελφούς σας, τοὺς υἱοὺς Λευὶ μετὰ σοῦ, σεῖς ζητεῖτε καὶ τὴν ἱερατείαν» (Αριθμοὶ ιστ ́ 9-10). Σὰν νὰ τοὺς λέει: Δὲν σᾶς φτάνει, ποὺ εἴσαστε δοῦλοι τοῦ Γιαχθέ, καὶ σᾶς ἔκανε μάλιστα καὶ τὴν χάρη νὰ εἴσαστε δοῦλοι του, τώρα ζητᾶτε νὰ γίνετε καὶ αὐτοί, ποὺ θὰ κρατᾶνε τὴν ἱερατεία; δὲν τοὺς ἔπειθε ὅμως μὲ τίποτα ὁ Μωῦσῆς καὶ ὁ προπάτορας «μας» συνέχιζε νὰ τοὺς ξεσηκώνῃ. Τότε ὁ Μωῦσῆς ζητάει ἐνισχύσεις καὶ στέλνει νὰ φωνάξουν τὸν Δαθὰν καὶ τὸν ̓Αὐειρών, τοὺς υἱοὺς ̓Ελιάό: καὶ τότε αὐτοὶ τοῦ ἀπαντᾶνε: «δὲν ἀναθαίνομεν' μικρὸν εἶναι τοῦτο. ὅτι ἀνήγαγες ἡμᾶς ἐκ γῆς ρεούσης γάλα καὶ μέλι, διὰ νὰ θανατώσῃς ἡμᾶς ἐν τῇ ἐρήμῳ, καὶ ἔτι ὡς ἄρχων