Η ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ ΗΜΩΝ λ. Κορὲ Κυττάξτε, ποὺ εἴχαμε καὶ τὸν Κορὲ προπάτορα «μας» καὶ δὲν τὸ ξέραμε. Καὶ τὶ προπάτορας. ᾿Επαναστάτης. ᾽Εκεῖ λοιπόν, μέσα στὴν ἔρημο, δὲν ἄντε- ξαν πιὰ νὰ ἀκολουθοῦνε τὸν Μωῦσῆ ὁ Κορὲ καὶ οἱ φίλοι του καὶ ἔκαναν ἀντάρτικο: «Ὃ δὲ Κορὲ ὁ υἱὸς τοῦ ᾿Ισαάκ, υἱοῦ τοῦ Καάθ, υἱοῦ τοῦ “ευϊ καὶ Δαθὰν καὶ ᾿Αθειρών, οἱ υἱοὶ τοῦ ᾿Ελιὰῦ καὶ Ὧν ὁ υἱὸς τοῦ Φαλέθ, υἱοὶ Ρου- θήν, ἐστασίασαν καὶ ἐσηκώθησαν ἐναντίον τοῦ Μωῦσέως μετὰ διακοσίων πε- ντήκοντα ἀνθρώπων ἐκ τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, ἀρχηγῶν τῆς συναγωγῆς, συγκλή- των τῆς δουλῆς, ἀνδρῶν ὀνομαστῶν: καὶ συνήχθησαν ἐναντίον τοῦ Μωῦσέ- ὡς καὶ ἐναντίον τοῦ ᾿Ααρὼν καὶ εἶπον πρὸς αὐτούς: ἀρκεῖ εἰς ἐσᾶς, διότι πᾶσα ἡ συναγωγή, πάντες εἶναι ἅγιοι καὶ ὁ Κύριος εἶναι μεταξὺ αὐτῶν": καὶ διὰ τί ὑψώνεσθε ὑπεράνω τῆς συναγωγῆς τοῦ Κυρίου;» (Αριθμοί ιστ΄’ 1-3). Δηλαδὴ ὁ καυγὰς γινότανε γιὰ τὸ ποιὸς ἤτανε πιὸ ἅγιος, σὰν νὰ λέμε σή- µερα ποιὸς εἶναι ὁ καλύτερος καθηγητὴς στὸ Πανεπιστήµιο. "Εχει θαθιὰ τὶς ρίζες του τὸ πρᾶγμα. Τὸν ἔπνιγε τὸν Κορὲ ἡ ἀδικία. "Ολο ὁ Μωῦσῆς, καὶ ὁ Μωῦσῆς, κι᾿ αὐτὸς πουθενά. Δὲν πήγαινε ἄλλο. Ὅμως ὁ Μωῦσῆς χρόνια στὸ κουρμπέτι καὶ μὲ τὶς πλάτες τοῦ Γιαχθὲ ἦταν ποτὲ δυνατὸν νὰ φοθηθῇ; ᾿Αφῆστε ποὺ τὸν δούλεψε κιόλας τὸν Κορέ. ἼἜτσι, ὅταν ἔθγαλε τὰ ἀπωθημένα του ὁ Κορὲ: «᾿Ακούσας δὲ ὁ Μωῦὺσῆς ἔπεσε κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ: καὶ ἐλάλησε πρὸς τὸν Κορὲ καὶ πρὸς πᾶσαν τὴν συνοδίαν αὐτοῦ, λέγων: τὸ πρωὶ θέλει φανερώσει ὁ Κύριος, ποῖοι εἶναι αὐτοῦ καὶ ποῖος ἅγιος καὶ θέλει κάμει αὐτὸν νὰ πλησιάσῃ εἰς αὐτόν.» (Αριθμοὶ ιστ' 4-5). Μὲς τώρα καὶ δὲν ξέρουμε, ποιὸν θὰ ἀφήσῃ ὁ Γιαχδὲ νὰ πλησιάσῃ. Μόνο ὁ κακο- μοίρης ὁ Κορὲ δὲν ἤξερε. Συνεχίζοντας δὲ τὸ δούλεμα ὁ Μωῦσῆς τοὺς λέει, ὅπως ἦταν μαζεμένοι: «Μι- κρὸν πρᾶγμα εἶναι τοῦτο εἰς ἐσᾶς, ὅτι ἐξεχώρισεν ἐσᾶς ὁ Θεὸς τοῦ ᾿Ισραὴλ ἀπὸ τῆς συναγωγῆς τοῦ ᾿Ισραήλ, διὰ νὰ σᾶς φέρῃ πλησίον αὐτοῦ νὰ κάμνητε τὴν ὑπηρεσίαν τῆς σκηνῆς τοῦ Κυρίου καὶ νὰ στέκησθε ἔμπροσθεν τῆς συνα- γωγῆς, διὰ νὰ ὑπηρετῆτε εἰς αὐτούς; καὶ ἀφοῦ σὲ ἔφερε πλησίον ἑαυτοῦ καὶ πάντας τοὺς ἀδελφούς σας, τοὺς υἱοὺς Λευὶ μετὰ σοῦ, σεῖς ζητεῖτε καὶ τὴν ἱε- ρατείαν» (Αριθμοὶ ιστ΄ 9-10). Σὰν νὰ τοὺς λέει: Δὲν σᾶς φτάνει, ποὺ εἴσαστε δοῦλοι τοῦ Γιαχθέ, καὶ σᾶς ἔκανε μάλιστα καὶ τὴν χάρη νὰ εἴσαστε δοῦλοι του, τώρα ζητᾶτε νὰ γίνετε καὶ αὐτοί, ποὺ θὰ κρατᾶνε τὴν ἱερατεία; δὲν τοὺς ἔπειθε ὅμως μὲ τίποτα ὁ Μωῦσῆς καὶ ὁ προπάτορας «μας» συνέ- χιζε νὰ τοὺς ξεσηκώνῃ. Τότε ὁ Μωῦσῆς ζητάει ἐνισχύσεις καὶ στέλνει νὰ φω- νάξουν τὸν Δαθὰν καὶ τὸν ᾿Αὐειρών, τοὺς υἱοὺς ᾿Ελιάό: καὶ τότε αὐτοὶ τοῦ ἀπαντᾶνε: «δὲν ἀναθαίνομεν' μικρὸν εἶναι τοῦτο. ὅτι ἀνήγαγες ἡμᾶς ἐκ γῆς ρεούσης γάλα καὶ μέλι, διὰ νὰ θανατώσῃς ἡμᾶς ἐν τῇ ἐρήμῳ, καὶ ἔτι ὡς ἄρχων