ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

183ΜΑΡΤΙΟΣ 1997

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 11257 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
76 ἀπό 81
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Η ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ — χωρίς ὄνομα στόν κατάλογο
    ἀρχή: σελ. 11257 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 183
  2. Πολυτονικό και ηλεκτρονικοί υπολογιστές — ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗ, ΑΜΑΡΥΛΛΙΣ
    ἀρχή: σελ. 11257 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 183

Κείμενο φύλλου

«ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», ́Ἓνθετα ̓ ̓Απησχόλησα ἤδη τὶς στῆλες τοῦ «Δαυλοῦ». (τ. 176-177 σ. 10762). μὲ τὰ «ἱστορικὰ ἔνθετα». ποὺ ἡ «Καθημερινἠ» κυχλοφορεῖ μὲ τὸ κυριακάτικο φύλλο της σὲ μετάφραση ἀπὸ τοὺς «Τάϊμς» μὲ χορηγὸ τὴν Ε.Τ.Ε.. ἐπισημαίνοντας τὴν «περίεργη» ὑποτίμηση ὡς «ἀνεξήγητη» ἄγνοια, ποὺ δείχνουν σὲ ὅτι Ἑλληνικὸ καὶ εἰδικώτερα σὲ ὅιτι ἀφορᾷ στὸν ρόλο καὶ στὴν προσφορὰ τοῦ Ἑλληνισμοῦ στὴν πορεία τῆς ἀνθρωπότητος. “Ὅμως τὰ «ἔνθετα» συνεχίζονται σὲ ἄλλο «κύκλο» («Ἢ καταγωγή τοῦ ἀνθρώπου»), ὑποχρεώνοντάς μας σὲ νέες ἐπισημάνσεις, ποὺ ἀναφέρονται στὸ τεῦχος 3 τῆς νέας σειρᾶς. Λόγος Α ́ Διαθάζουμε: «Οἱ παλαιότεροι πρόγονοι τοῦ ἀνθρώπου ἀπαντῶνται μόνο στὴν ̓Αφρική... Ἡ ἐμφάνιση τοῦ ΗΟΠΙΟ δαρίοης Φαρίεις ἔγινε ἐκεῖ πρὶν Ι00.000 χρόνια». Ἡ θέσις αὐτὴ στηρίζεται. στὸ ὅτι στήν ̓Αφρικὴ ὄρέθηχκαν ὑπολείμματα ἀνθρωποειδῶν καὶ ποωτανθρώπων. ποὺ ὑποτίθεται, ὅτι ἐπιτρέπουν τὴν ἀναπαράσταση τὴς ἑξῆς ἐξελεγκτικῆς ἁλυσσίδας: Αὐστραλοπίθηκος Ηοπιο Ηαβθί]ας, Ποπιο Ετεσίας. Ροδεσιανὸς ἄνθρωπος-ἄνθρωπος τοῦ Μπόσκοπ, ̓Ανθρωπος ὁ Ἔμφρων. ̓Αντίλογος Α ́ α) Ὁ Αὐστραλοπίθηκος δὲν εἶναι ἄνθρωπος. Εἶναι πίθηκος. Καὶ τίποτε δὲν ἀποδεικνύει. ὅτι αὐτὸς μετεξελίχθηκε σὲ πρωτάνθρωπο. β) Ὃ οὐράνοπίθηκος ὁ Μακεδονικὸς εἶναι κατὰ 5-6 ἕκ. χρόνια παλαιότερος (κοιλὰς ̓Αξιοῦ). Γιατί νὰ μὴ θεωρηθῇ αὐτὸς ὡς ὁ πρῶτος κρίκος τῆς ἁλυσσίδας: γ) Οἱ «ἀρχαιάνθρωποι» τῆς ̓Ασίας ἑ ἔχουν τὴν ἴδια ἡλικία μὲ τὸν Αὐστραλοπίθηκο τὸν ̓Αφρικανικό. Γιατί νὰ μὴν εἶναι αὐτοὶ οἱ πρόγονοί μας: Πολυτογνικὸ καὶ ἡλεκτρονικοὶ ὑπολογιστὲς Στὸ πλαίσιο τῆς ἀρθρογραφίας καὶ τῆς συζήτησης γιὰ τὴν γλῶσσα, ποὺ διεξάγεται σήμερα, θὰ ἤθελα νὰ ἐπισημάνω ὡρισμένες εὐρέως διαδεδομένες ἀνακρίθειες, ποὺ προθάλλονται συστηματικἁ στὶς μέρες μας καὶ προκαλοῦν σύγχυση στὴν κοινὴ γνώμη. ̓Ανακρίδεια πρώτη: «Η τεχνολογία τῶν ἠλεκτρονικῶν ὑπολογιστῶν καθιστᾷ ἀπαγορευτικὴ τὴν χρήση τοῦ πολυτονικοῦ συστήματος». Λάθος! Οἱ τόνοι καὶ τὰ πνεύματα μποροῦν νὰ χωρέσουν στὰ σύγχρονα πληκτρολόγια, ἀκριυῶς ὅπως χωροῦσαν παλαιότερα στὶς γθαφομη χανές. Τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ἑλληνικὴ ἐκδοχὴ πληκτρολογίου, ποὺ χοησιμοποιοῦμε καὶ ποὺ εἶναι μάλιστα διεθνῶς κατοχυρωμένη ἀπὸ τὸν ΕΛΟΤ, δὲν περιέχει πνεύματα, ὀφείλεται στὴν πολιτικὴ καθιερώσεως τοῦ μονοτονικοῦ συστήματος ἐκ μέρους τοῦ Ελληνικοῦ κράτους καὶ ὄχι στὶς δυνατότητες τῆς τεχνολογίας, ἡ ὁποία ὑποστηρίζει ἐπιτυχῶς πολὺ συνθετώτερα ἀλφάθητα, ὅπως τὸ κινεζικό, τὸ ἰαπωνικό, τὸ ἑδραϊκὸ καὶ τὸ ἀραθικό. ”Αλλωστε, ἂν οἱ ὑπολογιστὲς δὲν ὑπεστήριζαν τὸ πο- --.-.---,
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →