ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ ΕΙΥΟΡΕ καὶ Εγοῦ Ἢ ἀλληλογραφία μέσα ἀπὸ τὶς στήλες τοῦ «4 αυλοῦ» μεταξὺ τοῦ κ. ]. Λάζαρη (ταγματάρχου, στρατιωτικοῦ συμόούλου τῆς Μονίμου ̓Α ντιπροσωπείας τῆς Ελλάδος στὸ ΝΑΤΟ, Βρυξέλλες) καὶ τῆς κ. "Αννας Τξιροπούλου- Εὐσταθίου (φιλολόγου καὶ συγγραφέως, συνεργάτιδος τοῦ «4 αὐλοῦ» ) ὡς ἀποτέλεσμα εἰχε τὸν προὔληματισμὸ τοῦ «ΜΙΠΙ Ειιορο» τῶν Βρυξελλῶν, ὁ ἡ ἐχδότης τοῦ ὁποίου ὑπόσχεται ν ̓ ἀποχαταστήσῃ τὴν ἀλήθεια στὴν ἑπόμενη ἔχδοσι. Ἢ ὑπόθεσις, γιὰ ὅσους δὲν τὴν γνωρίζουν ἢ δὲν τὴν θυμοῦνται, ἔχει ὡς ἑξῆς: Στὸ τεῦχος 174 τοῦ «4» δημοσιεύθηκε μιὰ ἐπιστολὴ τοῦ κ. [. Λάξαρη, ὁ ὁποῖος ἀγανακτισμένος͵ μᾶς πληροφοροῦσε, ὅτι τὸ περιοδικό «ΜΙΠΙ ΕΙΟΡΟ» - παρασυρμένο προφανῶς ἀπ’ τοὺς προπαγανδιστές τοῦ ἐξ- ουσιασμοῦ- εἶχε γράψει, πώς «ἡ Εὐ ὑρώπη σύμφωνα μὲ τὴν Ελλη γικὴ Μυθολογία ἡ ἦταν μιὰ κοπέλλα ἀπ’ τὴν Φοινίκη, ποὺ τὴν ἀπήγαγε ὁ Ζεὺς κι ὅτι ἡ λέξις προέρχεται ἀπ ̓ τὴν φοινικικὴ "Εγοῦ” (σκοτάδι)». ̓Ακολούθησε μιὰ σύντομη σημείωσις τοῦ διευθυντοῦ τοῦ «Δαυλοῦ», σύμφωνα μὲ τὸν ὁποῖο «ἡ λέξιςΕρεδος ἐχρησιμοποιεῖτο στὴν Ελλάδα προφορικῶς καὶ γραπτῶς πολλὲς χιλιετίες πρὸ τῆς ἐμφανίσεως τῶν φοινίκων»... Στὸ τεῦ χος 175 ἐπίσης δημοσιεύθηχε ᾗ ἐπιστολὴ τῆς Αννας Εὐσταθίου, ποὺ παρέσχε τὴν ἀνάλυσι τῆς λέξεως « Ἔρεδος», ἡ ὁποία ἐτυμολογεῖται ἀπ ̓ τὸ «ἐρέφω» (Ξ σκεπάζω), ἐξ οὐ καὶ ἢ «ἐρεμνός» (Ξ κατάμαυρος), ὁ «ὀρφεὺς» χαὶ ἡ «ὀροφὴ» (ποὺ ἐμποδίζει τὸν ἥλιο νὰ εἰσέλθῃ), ὅπως καὶ πλῆθος ἄλλων λέξεων, ποὺ παραθέτει ἡ ἐπιστολογράφος. Περιττὸ νὰ ποῦμε, ὅτι ἡ λέξις Εὐρώπη σημαίνει τὴν ἔχουσα εὐρείαν- πλατιὰ ὄψη, ὅπως χαὶ οἱ λέξεις Καλλιόπη, Θελξιόπη, Βοώπη σημαίνουν τὴν ὡραία, θελκτικὴ καὶ μεγάλη ὄψη ἀντίστοιχα. Μετὰ ἀπ’ ὅλα αὐτὰ ἀξίζει νὰ ἐπισημάνουμε δύο πράγματα. ]ον. Τὴν εὐαισθησία καὶ τὴν ἐντιμότητα τῶν ξένων ἐκδοτῶν, τοὐλάχιστον τοῦ περιοδικοῦ «ΜΙΠὶ ΕΙΤΟΡΕ», ποὺ σεθόμενοι τὴν ἀλήθεια δὲν ἀἀργοῦν νὰ ἐπανορθώσουν τὰ λάθη τοὺς ὁ ἐν ἀντιθέσει μὲ τοὺς δικούς μας, ποὺ ἀδιαφοροῦν, καί, ὅταν τοὺς τὰ θυμίζῃς, εἰναι σὰν νὰ μιλᾷς «εἰς ὦτα μὴ ἀκουόντων». 2ον. Τὸ ἐνδιαφέρον καὶ «τὴν ἀγρύπνια τῆς ψυχῆς» τοῦ κ. |. Λάζαρη, ποὺ ἀποδεικνύεται ἔτσι πραγματικὸς φύλακας, ὅπως θὰ τοὺς ἤθελε ὁ Πλάτων στὴν «Πολιτεία» του. ̓Αν ὅλοι οἱ στρατιωτικοί, οἱ ἐκπρόσωποι κι οἱ ἀξιωματοῦχοι γενικὰ τῆς Ελλάδος ἐσκέπτοντο καὶ ἐνεργοῦσαν στὸ ἐξωτερικό ἔτσι, ἡ μοίρα τοῦ τόπου αὐτοῦ θά ταν σίγουρα ζηλευτή. ΣΠ. Πολιτισμὸς ἄλλοτε καὶ σήμερα Οἱ ἀνασκαφὲς στὴν ἀρχαία ἀκρόπολη τῆς Κύθνου ἔφεραν στὸ φῶς μνημεῖα καὶ ἀντικείμενα μεγάλης ἀρχαιολογικῆς καὶ αἰσθητικῆς ἀξίας, τὰ ὁποῖα φανερώνουν τὴν ὑψηλὴ στάθμη τοῦ 6ιοτικοῦ καὶ πολιτιστικοῦ ἐπιπέδου τοῦ νησιοῦ ἀπὸ τὴν ἀρ χαϊκὴ ἕως τὴν ἑλληνιστικὴ ἐποχή. Πέρα ἀπὸ τὰ τρία ἢ τέσσερα χατ ̓ἄλλην ἑἐχτίμη ση ἱερὰ ἔχει δρεθῆ πλῆθος ἀπὸ ὑδρίες, λύχνους, διάφορα; μικρὰ σχεύη καὶ ἀγαλματίδια ἆἀπὸ πηλὸ καθὼς ἐπίσης καὶ θραύσματα ἀπὸ πιθαμφορεῖς, ἀναγόμενα χρονικὰ στὸν [00 αἰῶνα π.Χ. τοὐλάχιστον. Η προέλευση τῶν εὑρημάτων δὲν εἶναι μόνο ἐγχώθια, ἀλλά, ὅπως μαρτυροῦν τόσο οἱ ἀνακαλυφθέντες ἐλευσινιαχοὶ χέρνοι ὅσο καὶ τὰ ἀγγεῖα ἀπὸ τὴ Ρόδο, τὴν Κνίδο καὶ τὴν ́Ἔφεσο, τὸ νησὶ ὑπῆρξε σημαντικὸς ἐμπορικὸς καὶ συγκοινωνιακὸς κόμόος ἀπὸ τὰ ἀρχαϊκὰ χρόνια ἕως τὸν 10 αἰῶνα μ.Χ., ὁπότε καὶ ἄρχισε ἡ δαθμιαία ἐγκατάλειψή του λόγῳ τῶν πειρατικῶν. ἐπιδρομῶν. Πάντως ἡ ἡ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας ἐγκατάλειψη τῶν μικρῶν νήσων τοῦ Αἰγαίου δὲν ὀφείλεται στοὺς πειρατὲς τῆς θάλασσας ἀλλὰ σ ̓ αὐτοὺς τῆς ξηρᾶς, ποὺ ἀντικατέστησαν τὶς πειρατικὲς γαλέρες μὲ κρατικὲς καρέκλες. Μ.Η. ̓Αοιστοτέλης καὶ Ντά Βίντσι Εἶναι γνωστό, ὅτι τὰ ἀρχαῖα εὑρήματα τῆς ὁδοῦ Ρηγίλλης πιθανολογήθηκαν, ὅτι ἀποτελοῦν τμῆμα