ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ ΕΙΥΟΡΕ καὶ Εγοῦ Ἢ ἀλληλογραφία µέσα ἀπὸ τὶς στήλες τοῦ «4 αυλοῦ» μεταξὺ τοῦ κ. ]. Λάζαρη (ταγµατάρχου, στρα- τιωτικοῦ συμόούλου τῆς Μονίµου ᾽Α ντιπροσωπείας τῆς Ελλάδος στὸ ΝΑΤΟ, Βρυξέλλες) καὶ τῆς κ. "Αννας Τξιροπούλου- Εὐσταθίου (φιλολόγου καὶ συγγραφέως, συνεργάτιδος τοῦ «4 αὐλοῦ» ) ὡς ἀπο- τέλεσμα εἰχε τὸν προὔληματισμὸ τοῦ «ΜΙΠΙ Ειιορο» τῶν Βρυξελλῶν, ὁ ἡ ἐχδότης τοῦ ὁποίου ὑπόσχεται ν᾿ ἀποχαταστήσῃ τὴν ἀλήθεια στὴν ἑπόμενη ἔχδοσι. Ἢ ὑπόθεσις, γιὰ ὅσους δὲν τὴν γνωρίζουν ἢ δὲν τὴν θυμοῦνται, ἔχει ὡς ἑξῆς: Στὸ τεῦχος 174 τοῦ «4» δημοσιεύθηκε μιὰ ἐπιστολὴ τοῦ κ. [. Λάξαρη, ὁ ὁποῖος ἀγανακτισμένος͵ μᾶς πληροφοροῦσε, ὅτι τὸ περιοδικό «ΜΙΠΙ ΕΙΟΡΟ» - παρασυρµένο προφανῶς ἀπ’ τοὺς προπαγανδιστές τοῦ ἐξ- ουσιασμοῦ- εἶχε γράψει, πώς «ἡ Εὐ ὑρώπη σύμφωνα μὲ τὴν Ελλη γικὴ Μυθολογία ἡ ἦταν μιὰ κο- πέλλα ἀπ’ τὴν Φοινίκη, ποὺ τὴν ἀπήγαγε ὁ Ζεὺς κι ὅτι ἡ λέξις προέρχεται ἀπ᾽ τὴν φοινικικὴ "Εγοῦ” (σκοτάδι)». ᾿Ακολούθησε μιὰ σύντομη σημείωσις τοῦ διευθυντοῦ τοῦ «Δαυλοῦ», σύμφωνα μὲ τὸν ὁποῖο «ἡ λέ- ξιςΕρεδος ἐχρησιμοποιεῖτο στὴν Ελλάδα προφορικῶς καὶ γραπτῶς πολλὲς χιλιετίες πρὸ τῆς ἐμφα- νίσεως τῶν φοινίκων»... Στὸ τεῦ χος 175 ἐπίσης δημοσιεύθηχε ᾗ ἐπιστολὴ τῆς Αννας Εὐσταθίου, ποὺ παρέσχε τὴν ἀνάλυσι τῆς λέξεως « Ἔρεδος», ἡ ὁποία ἐτυμολογεῖται ἀπ᾿ τὸ «ἐρέφω» (Ξ σκεπάζω), ἐξ οὐ καὶ ἢ «ἐρεμνός» (Ξ κατάμαυρος), ὁ «ὀρφεὺς» χαὶ ἡ «ὀροφὴ» (ποὺ ἐμποδίζει τὸν ἥλιο νὰ εἰσέλθῃ), ὅπως καὶ πλῆθος ἄλλων λέξεων, ποὺ παραθέτει ἡ ἐπιστολογράφος. Περιττὸ νὰ ποῦμε, ὅτι ἡ λέξις Εὐρ- ώπη σημαίνει τὴν ἔχουσα εὐρείαν- πλατιὰ ὄψη, ὅπως χαὶ οἱ λέξεις Καλλιόπη, Θελξιόπη, Βοώπη ση- μαίνουν τὴν ὡραία, θελκτικὴ καὶ μεγάλη ὄψη ἀντίστοιχα. Μετὰ ἀπ’ ὅλα αὐτὰ ἀξίζει νὰ ἐπισημάνουμε δύο πράγματα. ]ον. Τὴν εὐαισθησία καὶ τὴν ἐντιμότητα τῶν ξένων ἐκδοτῶν, τοὐλάχιστον τοῦ περιοδικοῦ «ΜΙΠὶ ΕΙΤΟΡΕ», ποὺ σεθόµενοι τὴν ἀλήθεια δὲν ἀ ἀργοῦν νὰ ἐπανορθώσουν τὰ λάθη τοὺς ὁ ἐν ἀντιθέσει μὲ τοὺς δικούς μας, ποὺ ἀδιαφοροῦν, καί, ὅταν τοὺς τὰ θυμίζῃς, εἰναι σὰν νὰ μιλᾷς «εἰς ὦτα μὴ ἀκουόντων». 2ον. Τὸ ἐνδιαφέρον καὶ «τὴν ἀγρύπνια τῆς ψυχῆς» τοῦ κ. |. Λάζαρη, ποὺ ἀποδεικνύεται ἔτσι πραγ- ματικὸς φύλακας, ὅπως θὰ τοὺς ἤθελε ὁ Πλάτων στὴν «Πολιτεία» του. ᾿Αν ὅλοι οἱ στρατιωτικοί, οἱ ἐκπρόσωποι κι οἱ ἀξιωματοῦχοι γενικὰ τῆς Ελλάδος ἐσκέπτοντο καὶ ἐνεργοῦσαν στὸ ἐξωτερικό ἔτσι, ἡ μοίρα τοῦ τόπου αὐτοῦ θά ταν σίγουρα ζηλευτή. ΣΠ. Πολιτισμὸς ἄλλοτε καὶ σήμερα Οἱ ἀνασκαφὲς στὴν ἀρχαία ἀκρόπολη τῆς Κύθνου ἔφεραν στὸ φῶς μνημεῖα καὶ ἀντικείμενα μεγά- λης ἀρχαιολογικῆς καὶ αἰσθητικῆς ἀξίας, τὰ ὁποῖα φανερώνουν τὴν ὑψηλὴ στάθμη τοῦ 6ιοτικοῦ καὶ πολιτιστικοῦ ἐπιπέδου τοῦ νησιοῦ ἀπὸ τὴν ἀρ χαϊκὴ ἕως τὴν ἑλληνιστικὴ ἐποχή. Πέρα ἀπὸ τὰ τρία ἢ τέσσερα χατ ᾿ἄλλην ἑ ἐχτίμη ση ἱερὰ ἔχει δρεθῆ πλῆθος ἀπὸ ὑδρίες, λύχνους, διά- φορα; μικρὰ σχεύη καὶ ἀγαλματίδια ἆ ἀπὸ πηλὸ καθὼς ἐπίσης καὶ θραύσματα ἀπὸ πιθαμφορεῖς, ἀνα- γόμενα χρονικὰ στὸν [00 αἰῶνα π.Χ. τοὐλάχιστον. Η προέλευση τῶν εὑρημάτων δὲν εἶναι μόνο ἐγχώ- θια, ἀλλά, ὅπως μαρτυροῦν τόσο οἱ ἀνακαλυφθέντες ἐλευσινιαχοὶ χέρνοι ὅσο καὶ τὰ ἀγγεῖα ἀπὸ τὴ Ρόδο, τὴν Κνίδο καὶ τὴν ΄Ἔφεσο, τὸ νησὶ ὑπῆρξε σημαντικὸς ἐμπορικὸς καὶ συγκοινωνιακὸς κόμόος ἀπὸ τὰ ἀρχαϊκὰ χρόνια ἕως τὸν 10 αἰῶνα μ.Χ., ὁπότε καὶ ἄρχισε ἡ δαθμιαία ἐγκατάλειψή του λόγῳ τῶν πειρατικῶν. ἐπιδρομῶν. Πάντως ἡ ἡ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας ἐγκατάλειψη τῶν μικρῶν νήσων τοῦ Αἰγαίου δὲν ὀφείλεται στοὺς πειρατὲς τῆς θάλασσας ἀλλὰ σ᾽ αὐτοὺς τῆς ξηρᾶς, ποὺ ἀντικατέστησαν τὶς πειρατικὲς γαλέρες μὲ κρα- τικὲς καρέκλες. Μ.Η. ᾿Αοιστοτέλης καὶ Ντά Βίντσι Εἶναι γνωστό, ὅτι τὰ ἀρχαῖα εὑρήματα τῆς ὁδοῦ Ρηγίλλης πιθανολογήθηκαν, ὅτι ἀποτελοῦν τμῆμα