λα. Ἐσθὴρ “Ὅπως μᾶς διηγεῖται τὸ ἱερό «μας» διθλίο, ἤτανε κάποτε ἕνας μεγάλος Πέρσης δασιλιᾶς, ὁ Ασσουῆρος, ποὺ δασίλευε ἀπὸ τὴν ̓Ινδία ἕως καὶ τὴν Αἰθιοπία καὶ σὲ ἄλλες ἑκατὸν εἰκοσιεπτὰ ἐπαρχίες. Μιὰ μέρα δὲ σκέφτηκε, ὅτι δὲν τὸν ἔφταναν οἱ γυναῖκες ποὺ εἶχε, καὶ ἔόγαλε διάταγμα καθ ̓ ὑπόδειξη τῶν συμδούλων του, νὰ «ζητηθῶσι διὰ τὸν θασιλέα νέαι παρθένοι, ὡραῖαι τήν ὄψιν» («Εσθήρ» 6' 2). Ἢ δική «μας» ἡ προπατόρισσα ̓Εσθὴρ ἐκείνη τὴν ἐποχὴ δρισκότανε στὰ Σοῦσα καὶ τὴν προστάτευε κάποιος μακρυνός της συγγενὴς Μαρδοχαῖος, ἀφοῦ δὲν εἶχε πατέρα καὶ μητέρα. Εἶχε ὅμως ἕνα σημαντικὸ πλεονέκτημα, «τὸ κοράσιον ἦτο εὐειδὲς καὶ ὡραῖον» (« Εσθήρ» 6' 7). Καὶ ξέρετε καλά, τὶ σημαίνει νὰ εἶναι εὐειδὲς καὶ ὡραῖον. Πρῶτο πρᾶγμα γιὰ πούλημα. ̓Εδῶ πουλάγανε τὶς γυναῖκες τους καὶ τὰ ἀδέλφια τους γιὰ τὸ χρῆμα καὶ τὰ καμηλοκάτσικα, θὰ κώλωνε τώρα ὁ Μαρδοχαῖος, ποὺ δὲν ἤτανε οὔτε κόρη του; ἤΕτσι λοιπόν: «Ὅτι δὲ ἠκούσθη τὸ πρόσταγμα τοῦ δασιλέως καὶ ἡ διαταγὴ αὐτοῦ, καὶ ὅτε πολλὰ κοράσια συνήχθησαν τοῦ Ηγαϊ τοῦ φύλακος τῶν γυναικῶν, ἐφέρθη καὶ ἡ ̓Εσθὴρ εἰς τὸν οἶκον τοῦ δασιλέως» («Εσθήρ» 6' 8). Καὶ κυττάξτε στὴν συνέχεια, νὰ δῆτε τὴν πονηριὰ τοῦ Μαρδοχαίου: «Η Εσθὴρ δὲν ἐφανέρωσε τὸν λαὸν αὐτῆς οὐδὲ τὴν συγγένειαν αὐτῆς: διότι ὁ Μαρδοχαῖος εἶχε προστάξει εἰς αὐτὴν νὰ μὴ φανερώσῃ. Καὶ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν περιεπάτει ὁ Μαρδοχαῖος ἔμπροσθεν τῆς αὐλῆς τοῦ γυναικῶνος, διὰ νὰ μανθάνῃ, πῶς εἶχεν ἡ ̓Εσθήρ καὶ τὶ ἔγινε εἰς αὐτήν» (« Εσθήρ» δ ̓ 10-11). Εἶχε τὸ σχέδιό του ὁ Μαρδοχαῖος καὶ τῆς εἶπε νὰ μὴν ἀποκαλύψῃ ὅτι ἦταν ̓Εδραία, καθ’ ὅτι ὑέόδαια ἀπὸ τότε δὲν ἔχαιραν καὶ κάποιας ἰδιαιτέρας ἐκτιμήσεως πλὴν κάποιων ἴσως ἐξαιρέσεων, μέσα στὶς ὁποῖες σίγουρα δὲν συγκατελέγετο οὔτε ὁ Μαρδοχαῖος οὔτε δέδαια καὶ ἡ ̓Εσθήρ, ὅπως θὰ διαπιστώσουμε καὶ στὴν συνέχεια. "Ομορφη ὅμως ἦταν καὶ πολὺ πονηρὴ καὶ ἔτσι «καὶ ἠγάπησεν ὁ δασιλεὺς τὴν Εσθὴρ ὑπὲρ πάσας τὰς γυναῖκας, καὶ εὕρηκε χάριν καὶ ἔλεος ἐνώπιον αὐτοῦ ὑπὲρ τὰς παρθένους: καὶ ἐπέθηκε τὸ δασιλικὸν διάδημα ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτῆς, καὶ ἔκαμεν αὐτὴν δασίλισσαν ἀντὶ τῆς Αστίν». (« ̓ Εσθήρ» 6' 17). Νάτη καὶ δασίλισσα ἡ προπατόρισσα, γιὰ νὰ εἶναι ὄμορφη καὶ νὰ μὴν λέῃ, ἀπὸ ποῦ κρατάει ἡ σκούφια της. | Μιὰ μέρα ὅμως ὁ δεύτερος στὴν ἱεραρχία μετὰ τὸν δασιλιᾶ, ὁ Αμάν, πλησιάζει τὸν δασιλιᾶ καὶ τοῦ λέει: «Ὑπάρχει τις λαὸς διεσπαρμένος καὶ διακεχωρισμένος μεταξὺ τῶν λαῶν κατὰ πάσας τὰς ἐπαρχίας τοῦ ὁασιλείου σου’ καὶ οἱ νόμοι αὐτῶν διάφοροι τῶν νόμων πάντων τῶν λαῶν, καὶ δὲν φυλάττουσι. τοὺς νόμους τοῦ δασιλέως: ὅθεν δὲν ἁρμόζει εἰς τὸν δασιλέα νὰ ὑποφέρῃ αὐτούς: ἐὰν εἶναι ἀρεστὸν εἰς τὸν δασιλέα, ἂς γραφθῇ νὰ ἐξολοθρευθῶσι». Τώρα ποιὸς λαὸς εἶναι αὐτός, ποὺ δὲν σέδεται τοὺς νόμους τοῦ ἔθνους ποὺ τὸν φιλοξενεῖ καὶ δὲν ὑπακούει παρὰ μόνο, σὲ ὅ,τι αὐτὸς δέχεται σὰν σωστό, δὲν θέλει καὶ πολὺ εὐφυΐα, γιὰ νὰ τὸ καταλάδουμε. Οἱ γνωστοὶ περιούσιοι. Τὶ τοὺς θέλεις, τοῦ λέει τοῦ δασιλιᾶ ὁ ̓Αμάν. "Αχρήστοι εἶναι καὶ ἑστία ἀναταραχῆς. "Αν θέλῃς, τοῦ λέει, μπορῶ νὰ σὲ ἀπαλλάξω ἀπὸ τὴν παρουσία τους. Καὶ ὁ θασιλιᾶς δέχθηκε, ὅπως μᾶς λέει τὸ ἱερό «μας» διδλίο, ποὺ, ὅπως θέλει, ὅλα τὰ παρουσιάζει. Πάλι προϊστορία τὸ πρᾶγμα. “Ὅταν τὸ μαθαίνῃ ὃ Μαρδοχαῖος, ἔγινε ἔξαλλος καὶ τότε θάζει μπρὸς τὸ σχέδιο « ̓Εσθήρ». Παραγγέλνει στὴν δασίλισσα-προπατόρισσα τὰ καθέκαστα. Καὶ αὐτὴ τοῦ