ΣΙΔΥΡΟΣ ΒΑΣΔΕΚΗΣ, κ» Δ κι Α 59) Σῦριγξ: Τὸ πρῶτο μουσικὸ ὄργανο Ἡ ἄποψι ποὺ θὰ ἐπιχειρηθῇ νὰ ὑποστηριχθῇ ἐδῶ εἶναι, ὅτι ἡ σῦριγξ, τὸ πνευστὸ αὐτὸ κα- λαμένιο μουσιχὸ ὄργανο, εἶναι τὸ πρῶτο, ποὺ ἀνεκάλυψε ὕστερα ἀπὸ παρατήρησι φυσικοῦ φαι- νομένου ὁ Ἕλλην, καὶ ἐπὶ πλέον ὅτι ἐξ αὐτοῦ προέκυψε μακροχρονίως καὶ τὸ ἑπτατονικό, πα- γχόσμιο σχεδόν, μουσικὸ σύστημα. ὋὉ χαθένας θὰ μποροῦσε νὰ παρατηρήσῃ, ὅτι, ὅταν φυσᾶ ὁ ἄνεμος ἐπάνω σ᾽ ἕναν ἀνοικτὸ ἀπὸ τὸ ἕνα ἄκρο σωλῆνα, παράγονται [ἀναλόγως τοῦ μήκους καὶ τῆς διατομῆς τοῦ σωλῆνα, ἀλλὰ καὶ ἀναλόγως τῆς ἐντάσεως (ταχύτητος) τοῦ ἀνέμου διάφοροι φθόγγοι (νότες)/. ᾿Ιδοὺ ὅμως καὶ ὁ σχετικὸς μύθος: ὋΟ Πὰν ἀγάπησε μιὰ νύμφη ἀπὸ τὴν ᾿Αρκαδία, τὴν κόρη τοῦ πο- ταμοῦ Λάδωνα Σύριγγα. Ἡ νύμφη τρομαγμένη ἀπὸ τὴν καταδίωξι τοῦ θεοῦ ἱκέτευσε τὸν Δία νὰ τὴ σώσῃ. Ἔτσι, τὴ στιγμὴ ποὺ ὁ Πὰν τὴν ἔπιασε, ἐκείνη μεταμορφώθηκε σὲ καλαμιά: τρελ- λὸς ἀπὸ θυμὸ καὶ ἀπογοήτευσι ὁ Πὰν ἔσπασε τὴν καλαμιὰ σὲ κομμάτια. Γρήγορα ὅμως κατά- λαθε, πὼς έκοθε τὸ σῶμα τῆς νύμφης καὶ μετανιωμένος ἄρχισε νὰ κλαίῃ καὶ νὰ φιλᾷ τὰ κομ- μάτια τῆς καλαμιᾶς. ᾿Ακούγοντας τοὺς ἤχους ποὺ ἔδγαιναν, καθὼς φυσοῦσε κλαίοντας, ὁδη- γήθηκε στὴν κατασκευὴ τῆς σύριγγας. Ὑπῆρχαν δύο εἴδη σύριγγας: ἡ μονοκάλαμος καὶ ἡ πολυκάλαμος' ΄Αγιοπ. (ΝΊησεπί Νοϊίΐοες 263): «Σύριγγος εἴδη δύο: τὸ μὲν ἐστι μονοκάλαμον, τὸ δὲ πολυκάλαμον, ὅ φασιν εὕρημα Πα- νός». νιν | ο ὁ ϱ9οο | ΓΕ 5.7 ΕΞ ----" Ροὴ ἀέρος Διάλογος γιὰ τὴν Ἑλληνικὴ Μουσικὴ ᾿Επειδὴ τὸ θέμα «Μουσικὴ» μὲ ἐνδιαφέρει ἐδῶ καὶ ἀρκετὰ χρόνια, θὰ ἤθελα νὰ δώ- σω ὡρισμένες ἀπαντήσεις εἰς τὸ ἐνδιαφέρον κείμενον τοῦ κ. Σταύρου Βασδέκη (“Δαυ- λός”, τ. 1769): Κατ᾽ ἀρχὰς συμφωνῶ μὲ τὰ περισσότερα ἀπ᾿ ὅσα γράφει καὶ κυρίως αὐτὰ ποὺ ἀφο- ροῦν στὴν Κλασσικὴ Μουσική. Δὲν νομίζω, ὅτι «ὁ Νεοέλλην τὸ µόνο ποὺ διατήρησε εἶναι ἡ ψυχή του: τὸ πνεῦμα του ἁπλώθηκε σχεδὸν ἀνεπανόρθωτα». Ὑπάρχουν πα- ντοῦ φωτεινὲς ἐξαιρέσεις εἴτε εἰς τὸν λαό εἴτε εἰς τοὺς πνευματικοὺς ἀνθρώπους καὶ διανοούμενους. Αλλο, ἐὰν δὲν φαίνωνται ἢ ἀποσιωπῶνται ἀπὸ τὸ κατεστημένο. ᾿Αλλὰ καὶ νὰ μὴν εἶναι ἔτσι, τὸ φταίξιμο τὸ φέρουν κατὰ τὴν γνώμη µου οἱ ἡγέτες. “Οταν ἔχω- µε πολιτικὴ ἡγεσία Ελληνική μὲ Ελληνικὰ ἰδανικὰ καὶ καθαρῶς 'Ελληνικὴ παιδεία, τότε αὐτομάτως καὶ ὁ λαὸς ἔχει πνεῦμα ᾿Ελληνικόν, διότι καθοδηγεῖται σωστά. Καὶ διότι, ὅπως ὁ Ισοκράτης ἔλεγε “τὰ ἤθη ὑπόκεινται εἰς τοὺς νόμους τῆς δαρύτητας: ἐκ