ΚΕΛΣΟΣ, ̓Αληθὴς Λόγος Στὸ φῶς ὕστερα ἀπὸ 18 αἰῶνες τὸ σημαντικώτατο ἔργο τοῦ νεοπλατωνικοῦ φιλοσόΦου Κέλσου « ̓Αληθὴς Λόγος» σὲ μετάφρασι τοῦ Πέτρου Οἰκονόμου καὶ τοῦ Γιάννη Χριστοδούλου. Ὁ « ̓Αληθὴς Λόγος», ὅπως ἀναγράφεται στὸν ἐμπεριστατωμένο πρόλογο, ποὺ ἐπιμελήθηκε καὶ ἔγραψε ὁ Γιάννης Αόραμίδης, «εἶναι τὸ πρῶτο γραπτὸ ἔργο ὑπεράσπισης τοῦ ̓Ελληνιομοῦ ἀπὸ τὸν ̓Ιουδαϊσμὸ καὶ τὸν Χριστιανισμό... Ο Κέλσος, ἐκλεκτικὸς φιλόσοφος τῆς ὕστερης ἀρχαιότητας... δίνει τὴν ἑλληνικὴ ἀπάντη σὴ σ ̓ ἕνα δόγμα (ἐνν. τὸν χριστιανισμό), ποὺ τὸ θεωρεῖ προϊὸν δάρδαρης καὶ ἀπολίτιστης σκέψης. “Ο ̓ Αληθὴς Λόγος μὲ τὸ ἀδιάδλητο κύρος τοῦ ἀρχαιοελληνικοῦ λόγου ἔρχεται νὰ ἀνατρέψῃ τοὺς μύθους περὶ “ἑλληνοχριστιανισμοῦ”, καταδεικνύοντας μὲ ἔμφαση τὸ χάσμα ἀνάμεσα στὸ Ελληνικὸ Πνεῦμα καὶ τὸν Χριστιανισμό». Ἕνα ἐρώτημα θέτει ὁ συγγραφεὺς τοῦ προλόγου, «καὶ τὸ ἐρώτημα, κάθε ἄλλο παρὰ ἀκαδημαϊκὸ θὰ παραμείνει: ὑπῆρξε ἡ ἐπικράτηση τοῦ Χριστιανισμοῦ μιὰ ὁμαλὴ μετεξέλιξη τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ ἢ δὲν ἦταν ὁ Χριστιανισμὸς παρὰ ἕνα ἰουδαϊκὸ “μίασμα”, ποὺ διέλυσε τὸν ἑλληνισμὸ καὶ στὴ συνέχεια δύθισε τὴν Εὐρώπη σὲ ἕνα σκοτάδι ποὺ δάσταξε αἰῶνες» (σελ. 19). "Εκπληξι προκαλεῖ τὸ γεγονός, ὅτι τὸ ἔργο τοῦ Κέλσου διεσώθη, ἐφ ̓ ὅσον εἶναι γνωστόν, ὅτι «ὅλα τὰ γραπτὰ ἔργα τῶν ̓ Ελλήνων διανοουμένων, ποὺ ἀντιμάχονταν τὴ νέα ἰουδαϊκὴ αἵρεση, ἔχουν καταστραφεῖ μὲ ἰδιαίτερη μισαλλοδοξία καὶ μεθοδικότητα - κορυφαῖο παράδειγμα τὸ δεκαπεντάτομο ἔργο τοῦ Πορφύριου «Κατὰ Χριστιανῶν», ποὺ καταστράφηκε μὲ εἰδικὸ διάταγμα τοῦ Θεοδόσιου Β' τὸ 448 μ.Χ.» (σελ. 8). Πλεῖστα ἔργα Ἡ δυσχολοδιάθατη ἀτραπὸς τῆς Ἑλληνικῆς Μυθολογίας ̓Ανάμεσα στὰ πολλὰ διόλία ποὺ κυκλοφοροῦν στὸ ὑπὸ κατεδάφισι κρατίδιο, τὸ κατ’ εὐφημισμὸ ὀνομαζόμενο «Ελλάς», τὰ ὁποῖα δάλλουν ἐναντίον τοῦ Ελληνισμοῦ, ξεχωρίζει ἕνα ρυπαρογράφημα, ποὺ ἐξεδόθη στὴν συμπρωτεύουσα στὶς ἀρχὲς τῆς δεκαετίας ποὺ διανύουμε, στὶς σελίδες τοῦ ὁποίου ἀναφέρεται, ὅτι μεγάλος ἀριθμὸς ἐπιφανῶν ̓ Ελλήνων τῆς ἀρχαιότητος ἦσαν ἔκφυλοι. ὋὋ «Δαυλὸς» καὶ ἄλλοι ἐρευνητὲς - συγγραφεῖς καυτηρίασαν τὰ ἀνόσια, ποὺ ἀναφέρονται στὸ ἀνωτέρω διθλίο, καὶ τὰ κονιορτοποίησαν μὲ ἀτράνταχτα ἐπιχειρήματα. Ὃ συγγραφέας του ὅμως προχώρησε καὶ στὸ δάθος τοῦ χρόνου μιαίνονταςτὴν Ελληνικὴ Μυθολογία, ἀφοῦ γράφει, ὅτι ὁ Διόνυσος. Βάκχος εἶχε δύο φύσεις, τὴν ἀρσενικὴ καὶ τὴν θηλυκή, ἦταν δηλαδὴ ψευδάνωρ - κίναιδος! ̓Επιχείρησα νὰ περπατήσω στὴν δυσκολοδιάδατη ἀτραπὸ τῆς Μυθολογίας - ἀπώτατης Ιστορίας μας, μὲ σκοπὸ νὰ ἀποκρυπτογραφήσω --- (να