Πρὸς ἕνα ἱστορικὸ ἅλμα; Ὃ δυξαντινισμός, ἡ ρωμιοσύνη εἶναι ἀρνητὲς τοῦ ̓Ελληνισμοῦ καὶ τῆς ἑλληνικότητας: καὶ συνεπῶς ὁ «ἑλληνοχριστιανισμός», ἡ ἐπίση μη ἰδεολογία τοῦ τόπου αὐτοῦ, εἶναι μιὰ θεωρητικὴ αὐθαιρεσία, τὴν ὁποία ὁλόκληρη ἡ μετα-ἑλληνιστικὴ ἱστορία καταδικάζει διὰ δοῆς ὡς ψεῦδος. Τί πράττει ὃ σημερινὸς κάτοικος τοῦ τόπου αὐτοῦ, ποὺ τὰ σπλάγχνα του κατατρώγει ὁ σχιζοφρενικὸς αὐτὸς πνευματικὸς διχασμός; Νὰ σκοτώσῃ τὸ ρωμαίικο ἐπικάλυμμα τοῦ ἑαυτοῦ του --ἔστω αὐτὸ τὸ ἐπίκτητο--, ποὺ τὸ συντηροῦσε --ἔστω ἐξαναγκαστικὰ-- γιὰ 1600 χρόνια; Ἢ νὰ σκοτώσῃ τὸ ἑλληνικό, ποὺ ζῇ δαθιὰ μέσα του, αὐτοακρωτηριαζόμενος; Τὸ δίλημμα αὐτό, ποὺ ἐτέθη ἐδῶ σὲ ἀτομικὸ ἐπίπεδο, ἂν μετατοπισθῇ στὸ πολιτικὸ-ὁμαδικὸ ἐπίπεδο, εἶναι φανερὸ ποῦ ὁδηγεῖ: Κατάλη ξή του, ἐξέλιξή του, νομοτελειακὴ ἱστορικὴ ἔκφρασή του δὲν εἶναι ἄλλη στὸ μάκρος τοῦ χρόνου ἀπὸ τὸν ἐμφύλιο πόλεμο: Εναν πόλεμο, ὅπου ὁ «Χριστιανὸς» θὰ ἐξοντώνῃ τὸν «Ελληνα» καὶ ὁ «Ελληνας» τὸν «Χριστιανό». Ποιοί κάτοικοι τοῦ τόπου αὐτοῦ ἀποδέχονται μιὰ τέτοια προοπτική; Ποιοί «Χριστιανοὶ» μποροῦν σήμερα νὰ ποῦν: «Δὲν εἴμαστε Ελληνες, ἂς καταργήσουμε τοὺς “Ελληνες» (ὅπως δυστυχῶς ἔπραξαν ἄλλοι «Χριστιανοὶ» ἐπανειλημμένα σὲ ἄλλες ἐποχές); Καὶ ποιοί «Ελληνες» μποοοῦν σήμερα νὰ ποῦν: «Δὲν εἴμαστε Χριστιανοί, ἂς καταργήσουμε τοὺς Χριστιανούς»; Δὲν ἔχουν περάσει οὔτε πενήντα χρόνια ἀπὸ τότε ποὺ οἱ κάτοικοι τοῦ τόπου αὐτοῦ ἀλληλοσφάχτηκαν -- ἀδελφὸς τὸν ἀδελφό! Αδυνατῶ νὰ δεχθῶ, ὅτι ἡ τρέλλα τῆς ἀδελφοκτονίας εἰναι μόνιμο - φυσικὸ γνώοισμα τοῦ ἀνθρώπου. Τί πρόκειται νὰ γίνῃ; Πῶς θὰ συμδιδαστοῦν τὰ ἀσυμόίόαστα; Ποιοί θὰ ἀνεγείρουν τὴν γέφυρα; Ποιοί θὰ ξεπεταχτοῦν μέσα ἀπὸ τὴν τραγωδία τοῦ ̓Ελληνισμοῦ, γιὰ νὰ περάνουν τὴν τῶν τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν; Ἢ ἱστορία, τὸ ἱστορικὸ γίγνεσθαι εἶναι καθαρὰ ἀνθρώπινη ὑπόθεση. Εἶναι μόνο ἀνθρώπινη ὑπόθεση. "Ας σηκώσουμε τὴν εὐθύνη τής στοὺς ὤμους μας. Τοὺς δικούς μας καὶ μόνο ὤμους. Γιατὶ κανένα ἄλλο ἔθνος χριστιανικὸ δὲν προὐπῆρξε ἱστορικὰ καὶ δὲν ἐμεγαλούργησε πολιτιστικὰ πρὸ τῆς ἐκχριστιανίσεώς του. Μόνο ἐμεῖς. Ἐμεῖς λοιπὸν --καὶ μόνο ἐμεῖς-- εἴμαστε οἱ προνομιοῦχοι. ̓Εμεῖς -καὶ μόνο ἐμεῖς-- μποοοῦμε νὰ κάνουμε τὸ ἱστορικὸ ἅλμα. Δ.Ι.Λ.