Πρὸς ἕνα ἱστορικὸ ἅλμα; Ὃ δυξαντινισµός, ἡ ρωμιοσύνη εἶναι ἀρνητὲς τοῦ ᾿Ελληνισμοῦ καὶ τῆς ἑλληνικότητας: καὶ συνεπῶς ὁ «ἑλληνοχριστιανισμός», ἡ ἐπίση μη ἰδεολογία τοῦ τόπου αὐτοῦ, εἶναι μιὰ θεωρητικὴ αὐθαιρεσία, τὴν ὁποία ὁλόκληρη ἡ μετα-ἑλληνιστικὴ ἱστορία καταδικάζει διὰ δοῆς ὡς ψεῦδος. Τί πράττει ὃ σημερινὸς κάτοικος τοῦ τόπου αὐτοῦ, ποὺ τὰ σπλάγχνα του κατατρώγει ὁ σχιζοφρενικὸς αὐτὸς πνευματικὸς διχασμός; Νὰ σκοτώσῃ τὸ ρωμαίικο ἐπικάλυμμα τοῦ ἑαυτοῦ του --ἔστω αὐτὸ τὸ ἐπίκτητο--, ποὺ τὸ συντηροῦσε --ἔστω ἐξαναγκαστικὰ-- γιὰ 1600 χρό- νια; Ἢ νὰ σκοτώσῃ τὸ ἑλληνικό, ποὺ ζῇ δαθιὰ μέσα του, αὐτοακρω- τηριαζόμενος; Τὸ δίλημμα αὐτό, ποὺ ἐτέθη ἐδῶ σὲ ἀτομικὸ ἐπίπεδο, ἂν μετατοπισθῇ στὸ πολιτικὸ-ὁμαδικὸ ἐπίπεδο, εἶναι φανερὸ ποῦ ὁδηγεῖ: Κατάλη ξή του, ἐξέλιξή του, νομοτελειακὴ ἱστορικὴ ἔκφρασή του δὲν εἶναι ἄλλη στὸ μάκρος τοῦ χρόνου ἀπὸ τὸν ἐμφύλιο πόλεμο: Εναν πόλεμο, ὅπου ὁ «Χριστιανὸς» θὰ ἐξοντώνῃ τὸν «Ελληνα» καὶ ὁ «Ελληνας» τὸν «Χριστιανό». Ποιοί κάτοικοι τοῦ τόπου αὐτοῦ ἀποδέχονται μιὰ τέτοια προοπτική; Ποιοί «Χριστιανοὶ» μποροῦν σήµερα νὰ ποῦν: «Δὲν εἴμαστε Ελληνες, ἂς καταργήσουμε τοὺς “Ελληνες» (ὅπως δυστυχῶς ἔπραξαν ἄλλοι «Χρι- στιανοὶ» ἐπανειλημμένα σὲ ἄλλες ἐποχές); Καὶ ποιοί «Ελληνες» μπο- οοῦν σήμερα νὰ ποῦν: «Δὲν εἴμαστε Χριστιανοί, ἂς καταργήσουμε τοὺς Χριστιανούς»; Δὲν ἔχουν περάσει οὔτε πενήντα χρόνια ἀπὸ τότε ποὺ οἱ κάτοικοι τοῦ τόπου αὐτοῦ ἀλληλοσφάχτηκαν -- ἀδελφὸς τὸν ἀδελφό! Αδυνατῶ νὰ δεχθῶ, ὅτι ἡ τρέλλα τῆς ἀδελφοκτονίας εἰναι μόνιμο - φυσικὸ γνώ- οισμα τοῦ ἀνθρώπου. Τί πρόκειται νὰ γίνῃ; Πῶς θὰ συμδιδαστοῦν τὰ ἀσυμόίόαστα; Ποιοί θὰ ἀνεγείρουν τὴν γέφυρα; Ποιοί θὰ ξεπεταχτοῦν μέσα ἀπὸ τὴν τρα- γωδία τοῦ ᾿Ελληνισμοῦ, γιὰ νὰ περάνουν τὴν τῶν τοιούτων παθημά- των κάθαρσιν; Ἢ ἱστορία, τὸ ἱστορικὸ γίγνεσθαι εἶναι καθαρὰ ἀνθρώπινη ὑπόθε- ση. Εἶναι μόνο ἀνθρώπινη ὑπόθεση. "Ας σηκώσουμε τὴν εὐθύνη τής στοὺς ὤμους μας. Τοὺς δικούς μας καὶ μόνο ὤμους. Γιατὶ κανένα ἄλλο ἔθνος χριστιανικὸ δὲν προὐπῆρξε ἱστορικὰ καὶ δὲν ἐμεγαλούργησε πο- λιτιστικὰ πρὸ τῆς ἐκχριστιανίσεώς του. Μόνο ἐμεῖς. Ἐμεῖς λοιπὸν --καὶ μόνο ἐμεῖς-- εἴμαστε οἱ προνομιοῦχοι. ᾿Εμεῖς -καὶ μόνο ἐμεῖς-- μπο- οοῦμε νὰ κάνουμε τὸ ἱστορικὸ ἅλμα. Δ.Ι.Λ.