ΕΘΝΙΚΑ «Εἴμαστε ὅλοι Ἕλληνες» Εἶναι μερικὲς φορές, ποὺ ἔρχονται ἁπλᾶ καὶ συνηθισμένα ἄρθρα, ποὺ δη- μοσιεύονται σὲ μαζικῆς κυκλοφορίας ἔντυπα, νὰ σοῦ δημιουργήσουν μιὰ σειρὰ ἀπὸ σκέψεις, ποὺ σὲ ὁδηγοῦν σὲ ἀναλύσεις καὶ προδληματισμούς, ποὺ δὲν θὰ πίστευες ποτέ, ὅτι θὰ μποροῦσαν νὰ εἶχαν διαμορφώσει αὐτὴν τὴν διεργασία σκέψεως καὶ ἐμδάθυνσης. ἼἜτσι στὸ ἔνθετο περιοδικὸ τῆς ἐφημε- οἶδας « Ελευθεροτυπία» δημοσιεύτηκε στὶς 20᾽ Απριλίου τοῦ 1997 μία συνέ- ντευξῃ τῶν μελῶν ἑνὸς ξένου καὶ πολὺ δημοφιλοῦς μουσικοῦ συγκροτήματος, μὲ τίτλο τῆς συνέντευξης «Εἴμαστε ὅλοι “Ελληνες». Μὲ ἀφορμὴ αὐτὸν τὸν πα- οάξενο τίτλο γιὰ μία τέτοια συνέντευξη ἀναζήτησα τὸ σημεῖο ἀναφορᾶς του μέσα στὸ κείμενο. Ρωτάει λοιπὸν “Ελληνας δημοσιογράφος: «Φαντάζομαι λοιπόν, ὅτι τὸ τε- λευταῖο, ποὺ θὰ ἤθελες νὰ κάνῃς, εἶναι νὰ μιλᾷς μ᾽ ἕναν δημοσιογράφο ἀπὸ μιὰ μικρὴ χώρα, ἡ ἀγορὰ τῆς ὁποίας δὲν ὑπόσχεται καὶ πολλὰ πράγματα». Καὶ ἡ ἀπάντηση τοῦ «ξένου»: «Μὰ ἡ ᾿Ελλάδα εἶναι ἡ κοιτίδα τοῦ πολιτισμοῦ. Χωρὶς αὐτὴν κανεὶς δὲν ξέρει, ποιὰ θὰ ἦταν ἡ ἐξέλιξη τοῦ ἀνθρώπου. ᾽Απ΄ αὐτὴ τὴν ἄποψη ὅλοι εἴμαστε Ελληνες». Τί νὰ πρωτοσχολιάσωμε ἐδῶ, τὴν στάση τοῦ “Ελληνα δημοσιογράφου ἢ τὴν ἀπάντηση τοῦ ξένου τραγουδιστῆ; Ας ἀρχίσωμε ἀπὸ τὸν δημοσιογράφο. Πρωτίστως θὰ πρέπει νὰ ἐπισημάνωμε, ὅτι ἡ διατύπωση τῆς ἐρωτήσεως κρύ- δει μέσα τής µία δουλικὴ ταπεινότητα ἀπέναντι στὴν ξένη μαζική εἰσθολή «κουλτούρας» καὶ ἡ θῶν, ἀλλὰ σχεδὸν μὲ σιγουριά, μποροῦμε νὰ ποῦμε, ὑπο- κρύπτει καὶ μία κακόδουλη τοποθέτηση τοῦ δημοσιογράφου ἀπέναντι στὸ “Ελληνικό, πόσῳ μᾶλλον ἀφοῦ ὁ τίτλος τοῦ ἄρθρου ὑποδεικνύει ἀπὸ μόνος του τὸ ἀντίθετο. 4είχνει ὅμως ταυτόχρονα ἕνα σύμπλεγμα κατωτερότητος, ποὺ προσπαθοῦμε ἀπεγνωσμένα νὰ ἀποδάλωμε, ἐνῷ ὁ ἄλλος ἑαυτός μας θρίσκε- ται ἀκόμα προσκολλημένος πολλὲς φορὲς στὸν ραγιαδισμὸ τοῦ παρελθόντος. Γιατὶ ἐπὶ δεκαετίες κυρίως, ἀπὸ τὴν σύσταση τοῦ νεοελληνικοῦ κρατιδίου, προσπαθοῦν νὰ δημιουργήσουν μιὰ δεύτερη φύση ὑποτέλειας καὶ ξενομα- νίας πλάι στὴν ἑλληνικὴ ἀδέσμευτη σκέψη, πλάι στὸ ἑλληνικὸ κριτικὸ πνεῦμα, μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι, ὅπως ἡ γάγγραινα κατατρώει ἀργὰ ἀλλὰ σταθερὰ τὸ ὑγιὲς σῶμα, ποὺ ἀκόμα ἀντιστέκεται, ἔτσι καὶ αὐτὴ ἡ ἑλληνικὴ ψυχὴ θὰ κλονισθῇ καὶ θὰ ξεπέσῃ. / “Ὅμως ἀπέναντι σ᾽ αὐτὴν τὴν «τεχνητή γονιμοποίηση» μὲ νεκρὴ καὶ ἀδρανῆ ὕλη πάνω στοὺς ζωντανοὺς ἑλληνικοὺς ἱστοὺς ἦταν ἀναμενόμενο νὰ τιµω- ορηθῇ ἡ ὕόριςτους καὶ τὸ παράλογο µέσα ἀπὸ τὰ λόγια καὶ τὶς πράξεις ἀνθρώ- πων, ὅπως ὁ «ξένος» στὴν περίπτωσή µας, ποὺ ὄντως εἶναι “Ελληνες, ἔστω