“Ἑλληνικὸς Πολιτισμός, Ἐπιστήμη καὶ Θρησκεία Ἢ πιθανὴ ἀνακάλυψη ἰχνῶν ζωῆς στὸν ἀερόλιθο ἀπὸ τὸν πλανήτη "Αρη προ- κάλεσε ἐπιστημονικό, ἰδεολογικὸ-θρησκευτικὸ καὶ ἀκόμα πολιτικὸ προθληµα- τισμὸ καὶ ἀμηχανία σὲ παγκόσμια κλίμακα. Τὰ ΜΜΕ. πολιτικοί, ἐπιστήμονες, θεολόγοι, ἱερωμένοι, λόγιοι κάθε εἰδικότητας καὶ θρησκεύματος ἐσχολίασαν ποικιλοτρόπως τὴν μὲ ἀνυπομονησία ἀναμενόμενη νὰ ἐπαληθευθῇ παρουσία ζωῆς καὶ σὲ ἄλλον πλανήτη τοῦ ἡλιακοῦ µας συστήµατος ἐκτὸς τῆς γηραιᾶς µας Γῆς. Ἢ ἀπὸ τὸ θρησκευτικό µας δόγμα ἐπὶ αἰῶνες διακηρυσσόµενη µοναδικό- τητα τοῦ ἀνθρώπου καὶ τῆς Γῆς στὸ Σύμπαν, δοσµένη σὰν «ἀποχλειστικὸ δῶρο τῆς δημιουργίας στὸν ἄνθρωπο», ἀνασκευάζεται αἴφνης καὶ ἀπροσδόχητα ἀπὸ τὴν ἐπιστήμη. Προθάλλει ἡ ἐπαναστατική καὶ «ἀνατρεπτικὴ» πιθανότητα Όπαρ- ξης ζωῆς καὶ ἐκτὸς τῆς Γῆς, τροποποιῶντας μὲ «προχκλητικὸ» τρόπο τὰ ἕως τώ- ρα πολυαίωνα ἀναμφισθήτητα θεολογικἀ δεδοµένα. Ἐκεῖνο ποὺ κάνει ἐντύπωση καὶ μπορεῖ μὲ ἔμφαση νὰ ὑπογραμμισθῇ στὴν ἀπροσδόκητη αὐτὴ εἴδηση δὲν εἶναι ἡ Φυσιολογικὰ ἀναμενόμη κριτικὴ ἀνάλυ- ση καὶ διασκευὴ τῆς κατὰ γράμμα ἑρμηνείας τῆς «Γενέσεως» καὶ τῆς «Παλαιᾶς Διαθήκης» ἀλλὰ ἢ προσφυγὴ καὶ ἀναδρομὴ τῶν ἐπιστημόνων, φιλοσόφων καὶ θεολόγων στὸν γραπτὸ λόγο τῆς ἀρχαιοελληνικῆς Φιλοσοφίας καὶ κληρονομιᾶς, γιὰ νὰ 6ροῦν τὶς ἀπαραίτητες ἀπαντήσεις τῆς πρωτοφανοῦς ἀνακάλυψης τοῦ ἀερόλιθου. Θυμήθηκαν αἰφνιδίως, ὅτι οἱ ἀρχαῖοι µας πρόγονοι καὶ σὲ αὐτὸν τὸν τοµέα τῆς ἐπιστήμης πρωτοστάτησαν πρὶν δυόµιση περίπου χιλιετίες, καὶ προσέτρεξαν πρὸς τὰ συγγράµµατάτους, γιὰ νὰ φωτισθοῦν καὶ νὰ φωτίσουν τὸ ἕως τώρα ἀπίθανο ἐπιστημονικὸ γεγονὸς ὕπαρξης ζωῆς καὶ ἀλλοῦ καὶ σὲ ἄλλους κόσμους ἐχτὸς ἀπὸ τὸν πλανήτη µας. "Ας προσπαθήσωµε ἐν συντοµίᾳ νὰ ἀναφέρωμε τὶς Φιλοσοφικὲς διαισθήσεις καὶ τὶς πρακτικὲς προθλέψεις τῶν ἀρχαίων σοφῶν στὸ συγχλονιστικὸ αὐτὸ ἐπι- στημονικὸ γεγονός, ποὺ ἀνατάραξε τὰ ἥσυχα λιμνάζοντα νερὰ τῆς θεολογικῆς καὶ ἰδεολογικῆς θάλασσας τοῦ πλανήτη µας: 1)΄Ο Πλάτων ἀναφέρει: «Ὃ δημιουργὸς μοίρασε τὶς ψυχὲς σὲ ἴσους ἀριθμοὺς μὲ τὰ ἄστρα, τάζοντας μία στὸ καθένα»: ἀκόμα: «τὸ σύμπαν θὰ ἦταν ἀτελές, ἂν δὲν περιεῖχε κάθε εἴδους ζωντανὸ ὀργανισμὸ στὴν τεράστια ἔκτασή του». 2) Ὃ Πλούταρχος: «Ὅσο γιὰ τὸν Πέτρωνα τὸν Ἱμεραῖο, γνωρίζομε τὴν πα- ράδοξη κοσμολογία του γιὰ πλῆθος κόσμων». 3) Ὁ Τίμαιος ὁ Λοκρὸς στὴν ὑπόθεσή του «Περὶ πληθώρας κόσμων» ἀναφέ- ρει: «ἂν τὸ σύμπαν δὲν εἶναι ἕνα, τότε κατ᾽ ἀνάγκην ἔχουν δημιουργη θῆ πέντε», συμπέρασμα ποὺ θασίζεται πιθανῶς στὴν θεωρία τῶν ἀριθμῶν καὶ τῶν πολυέ- ὅρων τοῦ Πυθαγόρα. 4) Ο ᾽Αναξίμανδρος ἐδίδαξε: «Ὑπάρχουν πολλὰ κοσμικὰ συστήµατα τὸ ἕνα δίπλα στὸ ἄλλο». Ἔτσι εἶναι ὁ πρόδρομος τῆς σημερινῆς κθαντικῆς ὑπόθεσης γιὰ τὴν ὕπαρξη «ἀπείρων συμπάντων». 5) Ὃ Δημόχριτος ἐπίστευε: «Ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι κόσμοι στὸ ἀπειρον, ποὺ