ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΟΝ ΑΝΑΓΝΟΣΤΙΟΝ Οἱ χρονολογίες γεννήσεως καὶ σταυρώσεως τοῦ Ἰησοῦ Κύριε διευθυντά, Στὸ τεῦχος 184 τοῦ «Δαυλοῦ» ὁ κ. Ε. ̓ ̓Ατταθύριος ἐρευνᾷ τὸν «/στορικὸ Ἰ[ησοῦ». Μὲ ἀφορμὴ αὐτὴ τὴν ἔρευνα θὰ ἤθελα νὰ καταθέσω στὸ περιοδικὸ τὶς σκέψεις μου. Ὑπάρχει μιὰ μαρτυρία τοῦ Εἰρηναίου γιὰ τὴν ἡλικία τοῦ Ἰησοῦ. Ὃ Εἰρηναῖος γνωρίζουμε, ὅτι ἦταν ἑλληνικῆς καταγωγῆς, ποὺ γεννήθηκε γύρω στὸ 140 μ.Χ. Στην Σμύρνη, πιθανὴ πατρίδα του, ήταν μαθητὴς τοῦ γέροντα Πολύκαρπου, ἑνὸς ἀπὸ τοὺς ̓Αποστολιχκοὺς Πατέρες. Ὁ καθηγητὴς Παν. Τρεμπέλας μᾶς πληροφορεῖ, ὅτι «Αποστολικοὶ Πατέρες ονομάξονται οἱ πρῶτοι μετὰ τοὺς ἀπόστολο' υς συγγραφεῖς, οἵτινες ἑλθόντες εἰς στενὰς προσωπικὰς σχέσεις μετ’ αὐτῶν ἐνεκολπώθησαν τὴν διδασκαλίαν των, χρηματίσαντες μαθη ταὶ καὶ αὐτόπτοι μάρτυρες αὐτῶν, ὅπως καὶ οὗτοι ὑπῆρξαν μάρτυρες καὶ μαθηταὶ τοῦ Κυρίου». Ἔτσι ὁ Εἰρηναῖος πρέπει νὰ θεωρῆται ἀξιόπιστη πηγὴ στὶς πληροφορίες, ποὺ μᾶς δίνει γιὰ τὸν Ἴησοῦ. Μὲ θάση τὶς μαρτυρίες τοῦ διδασχάλου του μᾶς πληροφορεῖ, ὅτι «ὁ ̓Ιησοῦς ἦταν πάνω ἀπὸ πενήντα ἐτῶν, ὅταν ἐδίδασκε» καὶ ὅτι «θανατώθηκε πάνω ἀπὸ τὰ πενήντα του χρόνια, πλησιάζοντας πιὰ τὸ γῆρας». Ὃ Εἰρηναῖος εἶναι ἴσως ὁ μόνος, ποὺ μᾶς λέει τὴν ἀλήθεια γιὰ τὸν Ἰησοῦ, χωρὶς ὁ ἴδιος νὰ ὑποψιάζεται τὴν σπουδαιότητα τῆς πληροφορίας αὐτῆς. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ Ἐκκλησία ἀργότερα ἄρχισε τὴν προσπάθεια νὰ τὸν μειώσῃ σὰν ἀναξιόπιστο. ὋὉ Φώτιος (Μυριόόδιόλος 120) παρατηρεῖ, ὅτι στὰ συγγράμματα τοῦ Εἰρηναίου «ἡ τῆς κατὰ τὰ ἐκκλησιαστικὰ δόγματα ἀληθείας ἀκρίδεια νόθοις λογισμοῖς κιόδηλεύεται». Καὶ στὴν ἔκδοση τῆς ̓Αποστο- λικῆς Διακονίας «Βιόλιοθήκη "Ελλήνων Πατέρων καὶ ̓Εκκλησιαστικῶν Συγγραφέων» (τόμος πέμπτος, 1955) διαθάζουμε: «Τοιοῦτοι νόθοι λογισμοὶ προφανῶς θεωροῦνται ὑπὸ τοῦ Φωτίου... καὶ ἡ γνώμη ὅτι ὁ ̓Ιησοῦς ἔζησε 50 ἔτη ἐπὶ τῆς γῆς». Ἑπομένως, ἐ ἂν ὁ Ἴη σοῦς είχε γεννηθῆ τὸ 2π.Χ., τότε σύμφωνα μὲ τὴν πληροφορία του Εἰρηναίου ἡ σταύρωση θὰ πρέπει νὰ τοποθετηθῇ μετὰ τὸ 52 μ. Χ. ̓Απὸ τὶς πληροφορίες ποὺ ἔχουμε αὐτὸ εἶναι ἀδύνατο νὰ συνέθη. Αρα ἡ γέννηση τοῦ Ἰησοῦ θὰ πρέπει νὰ τοποθετηθῇ ἀρκετὰ χρόνια πρίν. Κατὰ τὸν Ρόμπερτ ̓Αμπελαὶν (« ]ησοῦς», ἐκδόσεις Σμυρνιώτη) θὰ πρέπει νὰ εἶχε γεννηθῆ γύρω στὸ 161 η 17 π.Χ.. Αν αὐτὴ ἡ χρονικὴ περίοδος εἰναι ἀληθινὴ καὶ ἐπειδὴ συμπίπτει μὲ τὸ ξαναχτίσιμο τοῦ Ναοῦ τῆς Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ τὸν Ἡρώδη (19 π.Χ.), ὑπάρχει ἡ ὑποψία ὅτι γιὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἡ Ἐκκλησία ἀργότερα ταύτισε τὸν Ἰησοῦ μὲ τὸν «Ναό», Τώρα γιὰ τὴν χρονιὰ ποὺ σταυρώθηκε ὁ Ἰησοῦς ὁ Ρ. ̓Αμπελαὶν («Γολγοθᾶς», ἔχδ. Σμυρνιώτη) ἰσχυρίζεται, ὃ ὅτι πρέπει νὰ ἔγινε τὸ 35 μ.Χ. Κι αὐτὸ τὸ στηρίξει ἆ ὡς ἑξῆς: « Ὑπάρχει ἕνας νόμος στὴν ἀστρονομία, ποὺ ὀνομάζεται “Κύκλος τοῦ Μέτωνα” ἀπὸ τ’ ὄνομα τοῦ Αθηναίου ἀστρονόμου, ποὺ τὸν ἀνακάλυψε τὸ 433 π.Χ. Ὃ νόμος αὐτὸς λέει, πὼς κάθε δέκα ἐννιὰ χρόνια ἡ Σελήνη, ἐπανέρχεται στὴν ἴδια γωνιακή σχέση της μὲ τὸν Ἥλιο, τὴν ἴδια περίπου ὥρα καὶ στὴν ἴδια ζωδιακὴ θέση. Οἱ ἀστρονόμοι ὀνομάζουν τὸ φαινόμενο αὐτὸ “σεληνιακὸ κύκλο”. Μὲ δάση τὶς σεληνιακὲς νεομηνίες τὸ ὅτι τὸ 30 μ.Χ. τὸ Πάσχα ἄρχισε στὶς 7 ̓ ̓ Απριλίου, μία Παρασκευὴ εἶναι λάθος. 'Η νεομηνία συνέόη στὶς 29 Μαρτίου καὶ τὸ Πάσχα τήν Τετάρτη 12 ̓Απριλίου. ̓Ενῷ τὸ 35 μ.Χ. ἡ νεομη-