Ὃ ἐγγενὴς ἀνθελληνισμὸς τοῦ ἐξουσιασμοῦ ὁὀ ο ἐξ-ουσιασμὸς εἶναι ἀπὸ τὴν φύσι του ἀνθελληνικὸς ̓ Ανατολισμμός. Διότι ἑλληνικότητα - ἐλευθερία, ἄνθρωπος -- πρόσωπο, ἔρευνα, ἀδογμάτιστη σκέψις, ἀτομικότης, ἔλεγχος, διάλογος, πειθώ, δημιουργία. Ανατολισμὸς Ξ- ἀνελευθερία, μαζοποίησις, δοτὴ πίστις, θεοχρατικὴ σκέψις, ἰσοπέδωσις, αὐθαιρεσία, μονόλογος, ἐπιθολή, μίμησις. Αὐτονόητον, ὅτι ὁ ἐξ-ουσιασμὸς ταυτίζεται μὲ τὸν ̓Ανατολισμὸν καὶ ἐπιδιώκει τὸν ἐξοδελισμὸν τῶν στοιχείων, ποὺ συγκροτοῦν τὴν ἑλληνικότητα. Θο σύγχρονος κόσμος, χωρὶς νὰ εἶναι ἑλληνικός, ὁπωσδήποτε ἑλληνίζει. Γι ̓ αὐτὸ οἱ ἐξ-ουσιαστὲς θέλουν νὰ μετακινήσουν τὰ θεμέλιά του ἀνατολικώτερα. Ἔτσι θὰ τὸν ἀφελληνίσουν καὶ θὰ τὸν ἐξανατολίσουν. ΕΕ οὗ καὶ οἱ σημιτοκεντρικὲς θεωρίες. Ἐνδείξεις τῆς ἐξανατολιστικῆς διεργασίας εἶναι ἡ διάδοσις τοῦ παραλόγου -- μαγεῖες, ἀστρολογίες, αἱρέσεις, σατανισμοί, μαντεῖες καὶ τὰ ἄλλα παραχμιακὰ ἄνθη τοῦ ἐξ-ουσιασμοῦ. Θ ̓ λὲν εἶναι λοιπὸν συμπτωματικὴ ἢ μεγάλη προδολή, ποὺ γνωρίζουν οἱ ἰσχυρισμοὶ τοῦ ἑδραιονέγρου Ματγί!η Ῥεγηπαί, κατὰ τοὺς ὁποίους ὁ ἑλληνικὸς πολιτισμὸς προέκυψεν ἀπὸ τοὺς ἀφρικανοασιάτες. Κατ ̓ αὐτὸν: ο Ὃ ἄνθρωπος γεννήθηκε στὴν Κεν. ̓Αφρικὴ -- ἄρα ἦταν νέγρος. . Απὸ ἐκεῖ ἐπεξετάθη στὴν Αἴγυπτο καὶ στὴν Πρόσω ̓Ασία, ὅπου μετεἙελίχθη σὲ σημίτη. ο Οἱ σημίτες Αἰγύπτου καὶ Προσθασίας ἐδημιούργησαν τὸν πολιτισμό. ο Στὰ μέσα τῆς 6 ́ π.Χ. χιλιετίας Αἰγύπτιοι (Δαναὸς) καὶ Φοίνικες (Κάδμος), ἀμφότεροι σημίτες, ἐποίκησαν τὸν ἑλλαδικὸ χῶρο καὶ μετέδωσαν τὸν πολιτισμό τους, μεταξὺ ἄλλων καὶ τὰ «Καδμεῖα γράμματα». ο Αὐτὸς ὁ σημιτικῆς προελεύσεως πολιτισμὸς ἀπετέλεσε τὸ ἀναγκαῖον ὑπόστρωμα γιὰ τὸν μετέπειτα ἑλληνικὸ πολιτισμό. Ἡ ἐξιδανίκευσις αὐτοῦ τοῦ πολιτισμοῦ εἶναι ἔργο τῶν Εὐρωπαίων ἀποικιοχρατῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἤθελαν ν ̓ ἀναγνωρίσουν τὶς ἀφροσημιτικὲς ρίζες τους. β Ο Βειπα:: -«χρησιμοποιεῖ «μισὲς ἀλήθειες»: -- διογκώνει ὡρισμένα στοιχεῖα: -- παραμερίζει ἄλλα: - προδάλλει τὶς ἐνδείξεις, ποὺ ἐξυπηρετοῦν τοὺς ἰσχυρισμούς του: -- ἀποσιωπᾷ ἐκεῖνες, ποὺ τοὺς ἀνατρέπουν. 9 Συγκεχριμένα: -- τὰ περὶ αἰγυπτο-φοινικικῆς ἀποϊκιοποιήσεως τῆς Ἑλλάδος εἶναι παντελῶς ἀστήρικτα. Κατὰ τῶν ἐποχῶν ποὺ ὁ Β. τὴν θεωρεῖ σημιτικὴν ἀποικία, σ ̓ αὐτὴν ἄκμαζαν οἱ αὐτοκρατορίες τῶν ̓Αχαιῶν (Μυκῆνες)