Ὃ ἐγγενὴς ἀνθελληνισμὸς τοῦ ἐξουσιασμοῦ ὁὀ ο ἐξ-ουσιασμὸς εἶναι ἀπὸ τὴν φύσι του ἀνθελληνικὸς᾽ Ανατολισμµός. Διό- τι ἑλληνικότητα - ἐλευθερία, ἄνθρωπος -- πρόσωπο, ἔρευνα, ἀδογμάτιστη σκέψις, ἀτομικότης, ἔλεγχος, διάλογος, πειθώ, δημιουργία. Ανατολισμὸς Ξ- ἀνελευθερία, μαζοποίησις, δοτὴ πίστις, θεοχρατικὴ σκέψις, ἰσοπέδωσις, αὐθαιρεσία, μονόλογος, ἐπιθολή, μίμησις. Αὐτονόητον, ὅτι ὁ ἐξ-ουσια- σμὸς ταυτίζεται μὲ τὸν ᾿Ανατολισμὸν καὶ ἐπιδιώκει τὸν ἐξοδελισμὸν τῶν στοιχείων, ποὺ συγκροτοῦν τὴν ἑλληνικότητα. Θο σύγχρονος κόσμος, χωρὶς νὰ εἶναι ἑλληνικός, ὁπωσδήποτε ἑλληνίζει. Γι᾿ αὐτὸ οἱ ἐξ-ουσιαστὲς θέλουν νὰ μετακινήσουν τὰ θεμέλιά του ἀνατο- λικώτερα. Ἔτσι θὰ τὸν ἀφελληνίσουν καὶ θὰ τὸν ἐξανατολίσουν. ΕΕ οὗ καὶ οἱ σημιτοκεντρικὲς θεωρίες. Ἐνδείξεις τῆς ἐξανατολιστικῆς διεργα- σίας εἶναι ἡ διάδοσις τοῦ παραλόγου -- μαγεῖες, ἀστρολογίες, αἱρέσεις, σατανισμοί, μαντεῖες καὶ τὰ ἄλλα παραχμιακὰ ἄνθη τοῦ ἐξ-ουσιασμοῦ. Θ᾽ λὲν εἶναι λοιπὸν συμπτωματικὴ ἢ μεγάλη προδολή, ποὺ γνωρίζουν οἱ ἰσχυρισμοὶ τοῦ ἑδραιονέγρου Ματγί!η Ῥεγηπαί, κατὰ τοὺς ὁποίους ὁ ἑλλη- νικὸς πολιτισμὸς προέκυψεν ἀπὸ τοὺς ἀφρικανοασιάτες. Κατ᾽ αὐτὸν: ο Ὃ ἄνθρωπος γεννήθηκε στὴν Κεν. ᾿Αφρικὴ -- ἄρα ἦταν νέγρος. . Απὸ ἐκεῖ ἐπεξετάθη στὴν Αἴγυπτο καὶ στὴν Πρόσω ᾿Ασία, ὅπου μετε- Ἑελίχθη σὲ σηµίτη. ο Οἱ σημίτες Αἰγύπτου καὶ Προσθασίας ἐδημιούργησαν τὸν πολιτισμό. ο Στὰ μέσα τῆς 6΄ π.Χ. χιλιετίας Αἰγύπτιοι (Δαναὸς) καὶ Φοίνικες (Κάδ- μος), ἀμφότεροι σημίτες, ἐποίκησαν τὸν ἑλλαδικὸ χῶρο καὶ μετέδωσαν τὸν πολιτισμό τους, μεταξὺ ἄλλων καὶ τὰ «Καδμεῖα γράμματα». ο Αὐτὸς ὁ σημιτικῆς προελεύσεως πολιτισμὸς ἀπετέλεσε τὸ ἀναγκαῖον ὑπόστρωμα γιὰ τὸν μετέπειτα ἑλληνικὸ πολιτισμό. Ἡ ἐξιδανίκευσις αὐτοῦ τοῦ πολιτισμοῦ εἶναι ἔργο τῶν Εὐρωπαίων ἀποικιοχρατῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἤθελαν ν᾿ ἀναγνωρίσουν τὶς ἀφροσημιτικὲς ρίζες τους. ϐ Ο Βειπα:: -«χρησιμοποιεῖ «μισὲς ἀλήθειες»: -- διογκώνει ὡρισμένα στοιχεῖα: -- παραμερίζει ἄλλα: - προδάλλει τὶς ἐνδείξεις, ποὺ ἐξυπηρετοῦν τοὺς ἰσχυρισμούς του: -- ἀποσιωπᾷ ἐκεῖνες, ποὺ τοὺς ἀνατρέπουν. 9 Συγκεχριμένα: -- τὰ περὶ αἰγυπτο-φοινικικῆς ἀποϊκιοποιήσεως τῆς Ἑλλάδος εἶναι πα- ντελῶς ἀστήρικτα. Κατὰ τῶν ἐποχῶν ποὺ ὁ Β. τὴν θεωρεῖ σημιτικὴν ἀποικία, σ᾽ αὐτὴν ἄκμαζαν οἱ αὐτοκρατορίες τῶν ᾿Αχαιῶν (Μυκῆνες)