Ο ΚΑΛΑΘΟΣ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩΝ Γιοῦρα Ὢγχ/ Τίσφαλιάρα ἦταν αὐτή; Δὲν ἀντέχω: λιποθυμῶ. Φέρτε μου γρήγορα τὸν Μπαμπινιώτη, τὸν Κακριδῆ, τὸν Ντοῦμα. Φέρτε μου τὸν Μπερνάλ: ἀναστήσατε τὸν Ντυροξέλ. Νὰ ἔρθουν ὅλοι, νὰ μοῦ κάνουν ἀέρα: νὰ συνέλθω. Τέτοιο χουνέρι ποιός νὰ τὸ περιμένῃ καὶ μάλιστα ἀπὸ δικό μου παιδί; ̓Απὸ τὸν Σάμψων, ποὺ τόσο πολὺ τὸν ἐπήνεσα γιὰ τὰ δένδρα, ποὺ φύτεψε στὴν 4ῆλο. ̓Ακοῦστε τί ἔκανε. ̓Ανεκοίνωσε κι ἔδωσε φωτογραφίες ἀπὸ ἕνα ὄστρακο, ποὺ περιέχει γραφὴν καὶ μάλιστα ἀλφαδητικήν, ποὺ χρονολογεῖται ἀπὸ τὸ 6.000 π.Χ. ”Αχ/ Πᾶνε οἱ ̓Ινδοευρωπαῖοι μου: πᾶνε οἱ Φοίνικες: πάει «Χαλλιά» του ὁ Μωυσῆς κι οἱ γραφές του. Γι’ αὐτὸ σᾶς λέω, φέρτε μου ὅλα τὰ παιδιά μου νὰ μοῦ κάνουν ἀέρα: πνίγομαι. ́Αχ/ Πᾶνε οἱ ̓Αφρασιάτες μου. Ὅλα χαμένοι κόποι! Κι ὅλα αὐτὰ γιὰ ἕνα παλιοόστρακο, ποὺ δρέθηκε σ ̓ ἕνα ξερονῆσι, στὰ Γιούρα, ποὺ γλύτωσε ἀπὸ σεισμούς, λοιμοὺς καὶ καταποντισμούς, γιὰ νὰ μὲ κάνῃ ρεζίλι: γιὰ νὰ ἔχουν νὰ θριαμθολογοῦν αὐτοὶ οἱ κουφιοκεφαλάκηδες τοῦ «Δαυλοῦ». Μεγάλε Γιαχύέ, τίπαντογνώστης εἶσαι καὶ σοῦ ξεφεύγουν τέτοια κελεπούρια; Γιατί δὲν ἔστειλες φωτιὰ ἐξ οὐρανοῦ; Γιατί δὲν ἐσήκωσες κύματα νὰ τὸ δουλιάξῃς; Τί νὰ μοῦ κάνουν πλέον τὰ δημοσιεύματα τῶν υἱῶν καὶ τῶν «ἰῶν»; Πάει, πέταξε τὸ πουλάκι: τὸ ἐπῆρε ἡ δημοσιότητα. Τώρα εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ψάξουν. Κι ἂν θροῦνε καὶ τἄλλα κομμάτια, τί γίνεται; "Ασε ποὺ εἶναι δυνατὸν νὰ παρασυρθῇ καὶ κανένας θερμόαιμος, νὰ φέρῃ πάλι στὴν δημοσιότητα καὶ τὴν πινακίδα τοῦ Δισπηλιοῦ. ̓Εκεῖ νὰ δῇς τέντωμα τὰ νεῦρα μου: θὰ κλατάρω. ̓Αέρα/ ̓Αέρα/ Πνίγομαι... Αχ! Αὐτοὶ οἱ “Ελληνες... Καὶ νὰ σκεφθῆς, ὅτι πάλι ἀπὸ δημοσιογράφο τὴν παθαίνω. Μὰ τί θὰ γίνῃ μ ̓ αὐτοὺς τοὺς δημοσιογράφους τέλος πάντων; ̓Εκεῖ ποὺ δὲν τοὺς σπέρνεις, φυτρώνουν. Νὰ τὰ δημοσιεύματα γιὰ τὴν κακοποίησι τῶν ἀρχαίων: ἔλεγχος γιὰ τὶς ἀποφάσεις τοῦ Κεντρικοῦ ̓Αρχαιολογικοῦ Συμθουλίου. Δὲν μᾶς ἀφήνουν νὰ κάνουμε τὴν δουλειά μας. Ποῦσαι, ὄμορφο Βυζάντιο, ποὺ κατέστρεφες κάθε ἑλληνικό; Πόσο νοσταλγῶ αὐτὴ τὴν ὑπέροχη ἐποχὴ τοῦ «ἐς ἔδαφος φέρειν». Τώρα ἔχεις τοὺς ἀπίθανους νὰ σοῦ χαλᾶν τὴν «πιάτσα». Καὶ νὰ ἔχῃς τὸν Σάμψων νὰ παραδέχεται, ὅτι εἶναι γραφὴ τὰ σύμδολα καὶ ὅτι θὰ προθῇ σὲ ἀνακοινώσεις. Καὶ τί νὰ τὸ κάνω, ποὺ ἀρνήθηκε νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις στὸν «Δαυλό»; Νὰ τὸ δράσω αὐτό. Ἣ οὐσία ἦταν νὰ μὴν φτάσῃ στ αὐτιά τους καὶ τὰ μάτια τους. Μόνον μία ἐλπίδα μοῦ μένει. Τώρα ποὺ μερικοὶ ἀγωνίζονται νὰ ἐπαναφέρουν τὸν δυξαντινισμό, νὰ μαζευτοῦν, ἂς δῇ κάποιος καὶ κανένα ὅραμα (ξέρουν, πῶς γίνονται αὐτὰ) κι ἂς ἀνακοινώσουν, ὅτι τὸ σπήλαιο ἦταν λατρευτικὸ χριστιανικὸ κέντρο. "Ας «ἀνακαλύψουν» καὶ καμμιὰ χαμένη εἰκόνα... Νὰ στήσουν εἰκονοστάσια, νὰ κρεμάσουνε καντήλια, νὰ πουλᾶνε κεριά, νὰ ὁγάζουνε καὶ δίσκο, γιὰ νὰ καλυφθοῦν τὰ ἔξοδα καὶ νὰ μείνῃ τὸ κατιτίς. Νὰ ξεχαστοῦν ὅλα τἄλλα: καὶ τὰ ὄστρακα καὶ οἱ γραφές. Γρήγορα, καλά μου παιδιά: γρήγορα, γιατὶ πλησιάζει τὸ Σάρωθρον