Ε ΑΤΓΓΑΡΒΥΡΙΟΣ Ὃ δόλος στὴν «Παλαιὰ Διαθήκη» Φανερὸ εἶναι, πὼς οὔτε ὁ Μωυσῆς οὔτε οἱ Εὐραῖοι τῆς Αἰγύπτου ἐγνώρισαν τὸν Γιαχθέ. Ὃ λαὸς τὸ θεθαίωσε αὐτὸ κατὰ τὴν ἀπουσία τοῦ Μωυσῆ στοὺς πρόποδες τοῦ Σινα: ̓Εζήτησε ἀπὸ τὸν ̓Ααρὼν νὰ κάμῃ ὄχι Θεὸ ἀλλὰ θεούς: « ̓Ανάστηθι καὶ ποίησον ἡμῖν θεούς, οἳ προπορεύσονται ἡμῶν» (Εξοὃος 32, 1-6). Επομένως θεοὺς ήξεραν στὴν Αἴγυπτο καὶ ὄχι Θεό. Ὃ ̓Ααρὼν ἦταν λευίτης. Τίνος Θεοῦ. ἀφοῦ ὁ δαθμὸς αὐτὸς ἱερωσύνης συνιστᾶται μετὰ τὴν ἔξοδο; Κι ἂν ἦταν λευίτης τοῦ' ἀληθινοῦ Θεοῦ, γιατί δὲν ἔφερε ἀντίρρηση. ἀλλὰ τὰ χρυσαφικὰ τῶν γυναικῶν ἀμέσως «ἐποίησεν αὐτὰ μόσχον χωνευτὸν καὶ εἶπεν, οὗτοι οἱ θεοί σου, ̓Ισραήλ, οἵτινες ἀνεδίδασάν σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου» (Ἔξοδος 22.4): Μάλιστα ἔκτισε καὶ θυσιαστήριο ἀπέναντι ἀπ ̓ τὸ χρυσὸ μοσχάρι καὶ καθιέρωσε γιορτή (Ἔξοδος 22,5). Γιὰ μᾶς λοιπὸν ὁ Μωυσῆς διδάχθηκε τὸν Γιαχῦοὲ στὴν Μαδιὰμ ἀπὸ τὸν ἵερέα καὶ πεθερό του ̓Ιοθόρ. Ἔμεινε πολλὰ χρόνια στὴν Μαδιάμ, παντρεύθηπε καὶ ἔκαμε παιδιά. ̓Εκεῖ ὀρῆχε προστασία. γιατὶ οἱ Μαδιανίτες καὶ οἱ Ἑδραῖοι ἧσαν ὁμόαιμοι. Διότι εἶναι δυνατὸν ἕνας ξένος λαὸς νὰ περιθάλψῃ ἕναν φονιᾷ: Καὶ πῶς ἦσαν ὁμόαιμοι; ̓Απλούστατα οἱ Μαδιανίτες προέρχονται ἀπὸ τὸν γενάρχη τους Μαδιάμ, ποὺ ἦταν γιὸς τοῦ ̓Αοραὰμ. ἀπὸ τὴν δεύτερη γυναῖκα του. τὴν Χεττούρα (Γένεσις 25. |-2). Ἑπομένως οἱ Μαδιανίτες ̓ , -....., “ " Ἡ φαντασία εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Θρησκείας Μὲ τὴν ἐμφάνισιν τῶν πολιτισμῶν ὁ ἄνθρωπος ἐθεώρησεν ἀπαραίτητον ν ̓ ἀναπληρώσῃ τὸ κενὸν ἀπὸ τὴν παντελῆ καὶ ὁλοφάνερην ἀπουσίαν τῶν θείων δυνάμεων εἰς τὴν ζωήν του μὲ τὴν δημιουργίαν, μυθικῶν ἢ φανταστικῶν καταστάσεων, ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ ἑρμηνεύσουν κατὰ κάποιον τρόπον τὸ μυστήριον τοῦτο καὶ νὰ δώσουν μίαν ἐξήγησιν, ποὺ θὰ συνέφερεν εἰς τὴν φυσυκὴν ροπήν του πρὸς τὴν μοιρολατρίαν καὶ τὸν φόδον τοι" μπροστὰ εἰς τὸ ἄγνωστον. ́Ετσι Ὀλέπομε μὲ ἀποφασιστικὸν τρόπον νὰ πλάθωνται θεοὶ μὲ ἀνθρωπίνην ἢ ὄχι μορφήν, μὲ κάποιαν ὑπερφυσικὴν δύναμιν, ὥστε νὰ κυοιαρχοῦν εἰς τὸν φυσικὸν κόσμον, ἐπηρεάζοντες μὲ τὴν παρέμδασίν των δυναμικὰ ἀνθρώπους καὶ γεγονότα καὶ αὐτὲς ἀκόμη τὶς φυσικὲς δυνάμεις (Ασσύριοι, Βαδυλώνιοι, Πέρσαι, Αἰγύπτιοι, Ρωμαῖοι κ.λπ.). Κατ ̓ αὐτὸν τὸν τρόπον παρατηροῦμεν εἰς τὴν διαδρομὴν τῆς ἱστορίας, χωρὶς καμμίαν ἐπιύεδαίωσιν ἐκ μέρους τῆς πραγματικότητος, τοὺς ̓Ανατολικοὺς Λαοὺς ἐν γένει ----»».