ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
187ΙΟΥΛΙΟΣ 1997
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Ο δόλος στην Παλαιά Διαθήκη — ΑΤΤΑΒΥΡΙΟΣ
- Η φαντασία εις την υπηρεσίαν της Θρησκείας — ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, Κ.
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
Ε ΑΤΓΓΑΡΒΥΡΙΟΣ
Ὃ δόλος στὴν «Παλαιὰ Διαθήκη»
Φανερὸ εἶναι, πὼς οὔτε ὁ Μωυσῆς οὔτε οἱ Εὐραῖοι τῆς Αἰγύπτου ἐγνώρι-
σαν τὸν Γιαχθέ. Ὃ λαὸς τὸ θεθαίωσε αὐτὸ κατὰ τὴν ἀπουσία τοῦ Μωυσῆ
στοὺς πρόποδες τοῦ Σινα: ᾿Εζήτησε ἀπὸ τὸν ᾿Ααρὼν νὰ κάμῃ ὄχι Θεὸ ἀλλὰ
θεούς: «᾿Ανάστηθι καὶ ποίησον ἡμῖν θεούς, οἳ προπορεύσονται ἡμῶν» (Εξο-
ὃος 32, 1-6). Επομένως θεοὺς ήξεραν στὴν Αἴγυπτο καὶ ὄχι Θεό. Ὃ ᾿Ααρὼν
ἦταν λευίτης. Τίνος Θεοῦ. ἀφοῦ ὁ δαθμὸς αὐτὸς ἱερωσύνης συνιστᾶται μετὰ
τὴν ἔξοδο; Κι ἂν ἦταν λευίτης τοῦ' ἀληθινοῦ Θεοῦ, γιατί δὲν ἔφερε ἀντίρρη-
ση. ἀλλὰ τὰ χρυσαφικὰ τῶν γυναικῶν ἀμέσως «ἐποίησεν αὐτὰ μόσχον χω-
νευτὸν καὶ εἶπεν, οὗτοι οἱ θεοί σου, ᾿Ισραήλ, οἵτινες ἀνεδίδασάν σε ἐκ γῆς
Αἰγύπτου» (Ἔξοδος 22.4): Μάλιστα ἔκτισε καὶ θυσιαστήριο ἀπέναντι ἀπ᾽ τὸ
χρυσὸ μοσχάρι καὶ καθιέρωσε γιορτή (Ἔξοδος 22,5).
Γιὰ μᾶς λοιπὸν ὁ Μωυσῆς διδάχθηκε τὸν Γιαχῦοὲ στὴν Μαδιὰμ ἀπὸ τὸν ἵε-
ρέα καὶ πεθερό του ᾿Ιοθόρ. Ἔμεινε πολλὰ χρόνια στὴν Μαδιάμ, παντρεύθη-
πε καὶ ἔκαμε παιδιά. ᾿Εκεῖ ὀρῆχε προστασία. γιατὶ οἱ Μαδιανίτες καὶ οἱ
Ἑδραῖοι ἧσαν ὁμόαιμοι. Διότι εἶναι δυνατὸν ἕνας ξένος λαὸς νὰ περιθάλψῃ
ἕναν φονιᾷ: Καὶ πῶς ἦσαν ὁμόαιμοι; ᾿Απλούστατα οἱ Μαδιανίτες προέρχο-
νται ἀπὸ τὸν γενάρχη τους Μαδιάμ, ποὺ ἦταν γιὸς τοῦ ᾿Αοραὰμ. ἀπὸ τὴν δεύ-
τερη γυναῖκα του. τὴν Χεττούρα (Γένεσις 25. |-2). Ἑπομένως οἱ Μαδιανίτες
᾿ , -.....- , “ "
Ἡ φαντασία εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Θρησκείας
Μὲ τὴν ἐμφάνισιν τῶν πολιτισμῶν ὁ ἄνθρωπος ἐθεώρησεν ἀπαραίτητον ν᾿
ἀναπληρώσῃ τὸ κενὸν ἀπὸ τὴν παντελῆ καὶ ὁλοφάνερην ἀπουσίαν τῶν θεί-
ων δυνάμεων εἰς τὴν ζωήν του μὲ τὴν δημιουργίαν, μυθικῶν ἢ φανταστικῶν
καταστάσεων, ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ ἑρμηνεύσουν κατὰ κάποιον τρόπον τὸ
μυστήριον τοῦτο καὶ νὰ δώσουν μίαν ἐξήγησιν, ποὺ θὰ συνέφερεν εἰς τὴν φυ-
συκὴν ροπήν του πρὸς τὴν μοιρολατρίαν καὶ τὸν φόδον τοι" μπροστὰ εἰς τὸ
ἄγνωστον. ΄Ετσι Ὀλέπομε μὲ ἀποφασιστικὸν τρόπον νὰ πλάθωνται θεοὶ μὲ
ἀνθρωπίνην ἢ ὄχι μορφήν, μὲ κάποιαν ὑπερφυσικὴν δύναμιν, ὥστε νὰ κυ-
οιαρχοῦν εἰς τὸν φυσικὸν κόσμον, ἐπηρεάζοντες μὲ τὴν παρέμδασίν των δυ-
ναμικὰ ἀνθρώπους καὶ γεγονότα καὶ αὐτὲς ἀκόμη τὶς φυσικὲς δυνάμεις
(Ασσύριοι, Βαδυλώνιοι, Πέρσαι, Αἰγύπτιοι, Ρωμαῖοι κ.λπ.). Κατ᾽ αὐτὸν τὸν
τρόπον παρατηροῦμεν εἰς τὴν διαδρομὴν τῆς ἱστορίας, χωρὶς καμμίαν ἐπιύε-
δαίωσιν ἐκ μέρους τῆς πραγματικότητος, τοὺς ᾿Ανατολικοὺς Λαοὺς ἐν γένει
----»».