ΙΑΜΕ»Σ Α. ΜΙΟΗΕΝΕΒ, 4ιάστημα καὶ ̓Οσμὲς Τὸ θιθλἰο αὐτὸ τοῦ Ίάπιες Α. ΜΙεΠεπετ ἔχει γίνει καὶ μεγάλη τηλεοπτικὴ ἐπιτυχία μὲ τίτλο «4ιάστημα» («δρᾶςε»). Ο συγγραφέας ἀποδίδοντας τὰ πράγματα μὲ τὸ δικό του πνεῦμα ἄφησε ἐντελῶς ἀτόφιο, χωρὶς νὰ τὸ ὀάζῃ ὁ νοῦς του (ὅπως κάποια κυρία, ποὺ κάθεται ἀπρόσεχτη καὶ «ἀποκαλύπτει»). τὸ πῶς ἄντιμετωπίζουν κάποιοι τὰ πράγματα ἔξω ἐντελῶς «τῆς ἡμετέρας παιδείας». Οὔτε λίγο οὔτε πολὺ συζητᾷ γιὰ τὸ Διάστημα ἀναφέροντας .. τὴν Μεσοποταμία, τὴν Ιουδαία, τὴν ̓Ασσυρία καὶ τὸ Στόουνχετζ, ὅπως καὶ τὶς Θῆθες τῆς Αἰγύπτου και τὸ Ματσοὺ Πικτσού, ὡς καὶ τὰ «ἀρχαῖα» πανεπιστήμια τῆς Μπολόνιας καὶ τῆς Οξφόρδης. Κύτταξα, μήπως δρῶ τίποτε ἀρχαῖο Ελληνικό, ἀλλὰ πουθενά. Κατάλαθα: ὀμελέττα χωρὶς αὐγό. Στὴν θέση τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδος μὲ φορτικότητα προθαλλόταν συνεχῶς ἡ ....Βίόλος. Δηλαδὴ ὁ Θαλῆς, ὁ Δημόκριτος, ὁ Ἡράκλειτος, ὁ ̓Αριστοτέλης, ὁ Πλάτων, οἱ Ἐπικούρειοι, οἱ Πυθαγόρειοι, ὁ ̓Αρίσταρχος κιλπ. τί ἔκαναν; Εἶναι γνωστὸ στὴν σκεπτόμενη καὶ μορφωμένη ἀνθρωπότητα, ὅτι ἡ κοσμολογία πέρασε ἀπ ̓ αὐτοὺς σὲ τέτοιο ἐπίπεδο ὀντολογικῆς τοποθέτησης, ὥστε ἡ ἐκπροσώπηση τοῦ ὑπαρξιακοῦ στὸ Σύμπαν νὰ φέρῃ τὴν σφραγῖδα τους. Φυσικὰ τὸ μετὰ τὴν ἀρχαιότητα διάδοχο σύστημα, ἂς τὸ ποῦμε ἔτσι, μὴ ἔχοντας τὴν δύναμη, καταπάτησε, ἀντέστρεψε καὶ ὑποθάθμισε αὐτὰ ποὺ οἱ καταξιωμένοι αὐτοὶ ἐγκέφαλοι εἶχαν συλλάδει. Μεταπράτες λοιπόν... Πολύπλευρη ἐπίδραση τῆς Ἑλληνικῆς Φιλοσοφίας στὴν Σικελικὴ Ποιητικὴ Σχολὴ τοῦ Παλέρμου Κατὰ τὴν περίοδο τοῦ Μεσαίωνα στὴν πόλη τοῦ Παλέρμου (Πανόρμου), ἡ ὁποία ἀποτελοῦσε τὴν πρωτεύουσα τοῦ δασιλείου Φρειδερίκου τοῦ Π, καθὼς καὶ σ ̓ ὅλη τὴν περιοχὴ τῆς Νοτίου ̓Ιταλίας (Μεγάλη ̓Ελλάδα) ἤκμαζε μία ἀπὸ τὶς τρεῖς ποιητικὲς σχολές, ποὺ ἀνθοῦσαν τότε σ ̓ ὅλη τὴν Εὐρώπη καὶ ποὺ ἡ μία ἐπηρέαζε τὴν ἄλλη. Ἢ μία θρισκόταν στὸν 'Ὑθροῦντα (Οτραντο) καὶ ὑπέκειτο κι αὐτὴ στὴν αὐλὴ τοῦ αὐτοκράτορα Φρειδερίκου τοῦ 11, ἀλλὰ ἡ σχολὴ αὐτὴ (εἶχε τὴν ἕδρα της στὸ Μοναστήρι τοῦ ̓Αγίου Νικολάου τῶν Κασούλων) χρησιμοποιοῦσε τὴν τοπικὴ γλῶσσα τοῦ Σαλέντου, τὴν ἑλληνική. Μέσα στὸ μοναστήρι ὑπῆρχαν στὴν διάθεση τῶν ποιητῶν τὰ πολύτιμα κείμενα τῶν ἀρχαίων ̓Ελλήνων συγγραφέων, τὰ ὁποῖα κυκλοφοροῦσαν σὲ μεταφράσεις στὴν λατινικὴ ἢ στὸ πρωτότυπο ἑλληνικὸ κείμενο ἀπὸ τὴν αὐλὴ τοῦ Φρειδερίκου τοῦ 1]. Στὸ Παλέρμο τὴν ἐποχὴ ἐκείνη συνέρρεαν πολλοὶ μορφωμέ--.»